Ընդհարուր շարադրանքն էր լավը, դիպվածը շատ լավ ներկայացված էր, կարծես թե՝ ոչ մի առանձնահատուկ բան չկա, ու մեկ էլ էդ ամեն ինչը բերվում-կապվում ա ազգի ու ընդդիմություն խաղալու հետ. ինչու՞, անհայտ է: Տրոլեյբուսն ուր, Ժան Բալաբեկը ուր, քաղաքացիական հասարակությունը ուրMy World My Space-ի խոսքերից
կամը վերնագիրը չէր, Հայկօ ջան, այլ վերնագրի ընտրության հնարավորությունը......: Իշխանություններին քրֆել են, քրֆում են ու կքրֆեն, քաչալ ու մորուքավոր եղել է, կա ու կլինի, տատիները անիծել են, անիծում են ու կանիծեն. առօրյա դեպք է, որ հետաքրքիր շարադրված է, ոչ ավելին, չէ՞: Ու հանկարծ՝ ընդդիմություն, էն էլ՝ ազգովի:
Էս շատ լավ առօրյա-երգիծական պատում էր, բայց ոչ երբեք՝ վեհ-բարոյախրատական էսսե:
Մեջբերել
Էջանիշներ