Ամելի Նոթոմբ

[impression]

Հանցանքն էլ ա ընտիր գործ, Էպիֆանի մասինն ա չէ՞ դա
ես որ՝ հիացած էի

[StrangeLittleGirl]

Հանցանքն էլ ա ընտիր գործ, Էպիֆանի մասինն ա չէ՞ դա
ես որ՝ հիացած էի

Լավ, համոզեցիր Աչքիս մի ամիս էլ լուրջ գրականություն չկարդացի:

[impression]

Բյուր, մի երկու գրող էլ կան, որ ինձ ահավոր դուր են եկել, մեկը, կարծում եմ, մենակ քեզ դուր կգա, եթե գա, իսկ էն մնացածները երևի թե ավելի լայն մասսաներին էլ անտարբեր չեն թողնի
բայց թե ինչքանով են լուրջ, չեմ կարող դատել

էսա հավեսս ի մի բերեմ, նստեմ թեմաներ բացեմ

[einnA]

Չեմ ջոգում՝ էդ աղջիկը ի՞նչ աստիճանի յանը տարած ա: Հերիք չի «Սնդիկը» երկու վերջ ունի, դեռ մի բան էլ "Преступление"-ն իրա մաս ա կազմում: Իսկ "Преступление"-ն լա՞վն ա, կարդացվու՞մ ա: Հաջորդը էդ վերցնե՞մ: Բայց ուզում էի գոնե մի ամիս լուրջ գրականություն կարդալ «Սնդիկում» էլ ոնց հասկանում եմ իրա անոռեքսիայի կայֆերն են:

Բյուր ես տենց եմ հասկացել, ամեն դեպքում էտ երկուսը իրար հետ են կապում, չնայած առանձին էլ կարաս կարդաս

Հանցանքն էլ ա ընտիր գործ, Էպիֆանի մասինն ա չէ՞ դա
ես որ՝ հիացած էի

էպիֆանի ու էթելի
էնքան իրական ա գրում, որ ես մաս-մաս արդեն էտ ամենը տենում էի պահի տակ ուզում էի մի տեղ վազեի ու հետ գայի մանավանդ արտաքինը նկարագրելուց` էն էլ մարմնի հարստությունները

էս աղջիկը մազոխիստ ա մի ուրիշ ձևի

[StrangeLittleGirl]

Բյուր, մի երկու գրող էլ կան, որ ինձ ահավոր դուր են եկել, մեկը, կարծում եմ, մենակ քեզ դուր կգա, եթե գա, իսկ էն մնացածները երևի թե ավելի լայն մասսաներին էլ անտարբեր չեն թողնի
բայց թե ինչքանով են լուրջ, չեմ կարող դատել

էսա հավեսս ի մի բերեմ, նստեմ թեմաներ բացեմ

Բաց, բաց թարմ օդի կարիք կա

Բյուր ես տենց եմ հասկացել, ամեն դեպքում էտ երկուսը իրար հետ են կապում, չնայած առանձին էլ կարաս կարդաս



էպիֆանի ու էթելի
էնքան իրական ա գրում, որ ես մաս-մաս արդեն էտ ամենը տենում էի պահի տակ ուզում էի մի տեղ վազեի ու հետ գայի մանավանդ արտաքինը նկարագրելուց` էն էլ մարմնի հարստությունները

էս աղջիկը մազոխիստ ա մի ուրիշ ձևի

Արյաաա, էս ինչեր ես ասում Էս ինչ լավ ռեկլամ ա Դե ես էլ ասեմ, որ «Սնդիկի» մեջ մի հատ եքա բիձա մի հատ ջահել աղջկա շինում ա Արխային, մանրամասնություններ չկան:

[einnA]

Արյաաա, էս ինչեր ես ասում Էս ինչ լավ ռեկլամ ա Դե ես էլ ասեմ, որ «Սնդիկի» մեջ մի հատ եքա բիձա մի հատ ջահել աղջկա շինում ա Արխային, մանրամասնություններ չկան:

Ես էտ մանրամասնություններից կուշտ եմ

[StrangeLittleGirl]

Ես էտ մանրամասնություններից կուշտ եմ

Դե դրա համար ասում եմ, որ չկան

[StrangeLittleGirl]

Լիլ, իսկ «Ոչ Ադամ, ոչ Եվան» կարդացե՞լ ես: Ինչ-որ շատ են խոսում դրա մասին:

[impression]

Լիլ, իսկ «Ոչ Ադամ, ոչ Եվան» կարդացե՞լ ես: Ինչ-որ շատ են խոսում դրա մասին:

չէ, չեմ կարդացել, բայց հենց ճարեցի, կկարդամ, չնայած հիմա լրիվ ուրիշ բաներ եմ կարդում, Նոթոմբի հավես չկա դեռ, բայց էս մի երկու գիրքը հենց վերջացրեցի, կկարդամ

[einnA]

Հանցանքից մի քանի մեջբերում անեմ.

Ընդհանրապես այն աղջիկը, որին դուք սիրահարված եք, ուզի, թե չէ, անպայման դառնում է դերասանուհի: Անգամ այն ժամանակ և հատկապես այն ժամանակ, երբ նա չի պատասխանում ձեր զգացմունքներին, և հազար անգամ ավելի, երբ անգամ գաղափար չունի ձեր կրքի մասին:

Կնոջն ասել, որ նա գեղեցիկ է, նշանակում է ասել, որ նա հիմար է

Միակ բանը, որ գիտենք մահվան մասին էն է, որ հաստատ չենք լինելու մարմնական կերպարի մեջ:

Միշտ ուզում ենք հագնել հին կոշիկները, թող որ անգամ դրանցով ամոթ է փողոց դուրս գալ, բայց ինչքան հարմար է ոտքերին:


պետք է գոնե մինիմում դատարկություն ներսում, որ մտքերը տեղաշարժես ու գտնես իրանց համար պետք եկած տեղը:

ասեմ, որ ավարտը անկապ էր, թվացյալ օդից ընկած վերջաբան, բայց հաստատ կանխատեսելի` մանավանդ 11 տարեկան հասակում ցնցած երազից հետո - փակագծերը չբացեմ

Սնդիկի վերջաբանները մեղմ ասած զարմացնում են բայց երկուսում էլ նույն միտքը կրկնվում է. մեկ է գերին ինքն է ընտրում իր գերությունը:

[einnA]

Սնդիկում է ասվում.

ՄԵԾ գրքերը հենց ՄԵԾ են դառնում այն պատճառով, որ յուրաքանչյուր ընթերցող դառնում է հեղինակ:

Չէ մի վատացեք, չեմ ուզում ասել, թե ես ինձ համահեղինակ եմ զգում, բայց ինձ անկեղծ տարել է էս հեղինակը, էնքան որ կպած գիրք եմ կարդում
էնքան հանճարեղ չեմ համարի կամ ինչ-որ գովեստի խոսքեր, մենակ էն, որ նոր մտածելակերպ է ու էտ ինձ կլանում է, հերիք է գոնե իմ համար:

Էսօր Սնդիկն էլ վերջացրեցի ու մի փոքր իմի եմ ուզում բերել էն ինչ հասկացել եմ
նախ էն, որ տղաները պնդում էին, որ մենակ աղջիկ պետք է լինես, որ կարդաս, լրիվ հաաձայն եմ. ստորագրում եմ բառերի, նույնիսկ տառերի տակ

Հեղինակն էնքանով է գրավիչ, որ ամեն գրքում զգացվում է ինքնակենսագրական տարրերն ու սեփական զգացմունքների ու մտածելակերպի արտացոլումը:

Առանձնացնեմ էն, ինչ բոլոր գրքերում կարող ենք հանդիպել.

1.անպայման հերոսներից մեկը պետք է լինի մեղմ ասած "տգեղ"
2. անպայման առանձին մաս է կազմում "գեղեցիկի" ու "տգեղի" համեմատությունը, և ամբողջ հմայքը կայանում է նրանում, թե ինչպես է տգեղը գեղեցիկին աստվածացնում...
3.անպայման տգեղը լինում է գրքի փիլիսոփայության հիմնական առանցքի կրողը, ու էտ գաղափարը էնքան ուրիշ ու համոզիչ է, որ դու դառնում ես ինքդ դրա կրողը
4.անպայման անպակաս է մի խենթ կամ համարձակ քայլի առկայությունը.
(2.5 տարեկանում մարդու մտքով կանցնի իր համար ամենազվարճալի խաղը հորինել. ուղղակի պառկել ասֆալտին ու սպասել մեքենայի, թե ինչ կլինի: Հետո հասուն տարիքում նայել պատուհանից դուրս ու ամենաերանելի զբաղմունքը լինի էն, որ քեզ պատկերացնես, թե ինչպես ես բարձր տարածությունից ազատ անկում ապրում ու վայելես վայրկյանները...)
5.անպայման անսպասելի, շատ ժամանակ անհասկանալի ավարտների առկայություն...


լավ, էլ չառանձնացնեմ, թե չէ ամբողջը առանձնացնելու է

ամենակարևորը, որ ինձ տվեց Նոթոմբի հետ ծանոթությունը էն է, որ սովորեցի ավելի կենտրոնանալ խոսքի վրա, ոչ թե սյուժեի, իսկ էտ ավելի հաճելի է դարձնում, խոսքի խաղի փնտրտուքի մեջ ես մտնում ու կլանվում ես