Մարդիկ սիրահարվում են ընտրյալի ռոմանտիկ կողմին, որոշ ժամանակ անց հանդիպում սիրեցյալի ռեալիստական պահանջներին: Սկսվում է երկար ու կատաղի քաշքշուկ, կամ, ավելի ճիշտ գաղտնի պատերազմ երազանքի ու իրականության միջև....
Մարդիկ սիրահարվում են ընտրյալի ռոմանտիկ կողմին, որոշ ժամանակ անց հանդիպում սիրեցյալի ռեալիստական պահանջներին: Սկսվում է երկար ու կատաղի քաշքշուկ, կամ, ավելի ճիշտ գաղտնի պատերազմ երազանքի ու իրականության միջև....
Վերջին խմբագրող՝ My World My Space: 24.06.2012, 00:00:
Ցանկացած մարդու կյանքում մի շրջան ա գալիս, երբ սկսում ես հավաքել թափրտածներդ... ամեն օր թափրտվող ու սպառվող ժամանակդ բուռդ ես հավաքում, ու սկսում ես խնայել: Դասավորում ես տարերայնորեն լցված կյանքիդ դարակները, կարևոր, հաճելի, սիրված առարկաներն ու մարդկանց տեղավորում ես առաջին շարքում՝ ձեռք մեկնելու հասանելիությամբ, պակաս կարևորներին տեղավորում ես քիչ ավելի բարձր ու ավելի խորը, անկարևորներին նվիրում ես ուրիշների, տեղավորում ես չուլանում, նետում ես աղբարկղը...
Հետո նստում ես հոգնած, ջարդված, նայում ես արածդ ահռելի աշխատանքին, որ երկար ժամանակ չէիր համարձակվում, ուզում անել, ու հասկանում ես, որ մի կողմից անտեղի վատնված, մյուս կողմից հանիրավի անտեսված արժեքները խոր հետք ա թողել վրադ, արածդ գործի հաճույքն ու հոգնությունդ վկա....
Դասավորվել եմ....
Ժպտում եմ դարակներիս դասավորվածության միջից....
Agni (26.06.2012), Arpine (25.06.2012), CactuSoul (27.06.2012), Freeman (29.06.2012), Lusinamara (25.06.2012), Nadine (25.06.2012), Nare-M (19.07.2012), Quyr Qery (25.06.2012), Smokie (25.06.2012), Tig (26.06.2012), unknown (01.07.2012), Ժունդիայի (25.06.2012), Լուսաբեր (25.06.2012), Մինա (27.06.2012), Նաիրուհի (26.06.2012), Ռուսա (26.06.2012)
Արդարացումը մի նպատակ ունի՝ փոխզիջումային ներողություն կորզել....
Էն, որ ոչ աշխատանքային օրը գործի ես, ու հանգիստ Չարենցվում ես… հիանալի ա…
Nadine (05.07.2012)
Հոգնեցի,
Հանգստացա,
Թրջվեցի,
Չորացա,
Խորովեցի,
Կերանք,
Համով էր,
Լավ զգացի,
Խմեցի,
Խաղացի,
Ճանապարհեցի,
Քնեցի,
Զարթնեցի,
Էկա տուն…
Հրա՜շք…
Սխալից հետո նրա մասին էնքան խելացի կարծիքներ են հայտնվում, որ զարմանքից մի պահ մոռանում ես, որ այն մարդկության տարիքին է...
Եթե ուզում ես անընդհատ շփվել, հոգ տանել, ու քեզ վրա ես վերցնում ողջ պատասխանատվությունը, ուրեմն սիրում ես. լինի դա հայրենիք, ընկեր, սեփական երեխա, թե ուրիշի կին...
Ես քեզնից ոչինչ չեմ ուզում, որովհետև այն, ինչ դու կարող ես ինձ տալ, վիրավորում ա արժանապատվությունս…
Ու քեզ ոչինչ չեմ կարող տալ, որովհետև ստիպված եմ լինելու ի պատասխան վերցնել այն, ինչ ինձ վիրավորում է…
Ներիր…
Տատս միշտ լուրջ տոնով ասում էր. «Վարդեվառի ջուրը ցավ կհանե», ու երբեք չէր փախչում էդ օրը ջրվելուց: Փոքր ժամանակ վարդավառին ամենաշատ ջրվողն իմ տատն էր: Էսօրվա գիժ Վարդավառից մնացած ծիծաղը դեռ ականջներումնս ա, վաղուց էսքան անմոռաց ժպտացող մարդիկ չէի տեսել, համենայնդեպս անցյալ Վարդավառից սկսած:
Հ.Գ. «Վարդեվառի ջուրը ցավ կհանե...» տեսնես կես տոննա դատարկածս ջրով քանի՞ մարդու ցավ հանեցի էսօր...
Մարդկային հարաբերությունները դատարկություն չեն սիրում...
Դատարկությունը սև խոռոչի նման պատառոտում է ամեն ինչ...
Խիղճս բարի երեխայա՝ անհավակնոտ ու նեղացկոտ....
Ուրիշ կանանց ու երեխաներին նայելով ակամա որոշում ենք մեր բացթողումների չափը, ու զգուշորեն հաշվարկում դեռևս ունեցած հնարավորությունները...
Ժամանակի հետ լայնանում են լուսանցքները, իսկ լուսանցքներում չես կարող գրել կյանքդ… Լավագույն դեպքում մի երկու ծանոթագրություն …
Սկզբում խիստ վիրավորանք ես ապրում, հետո հանգստանում, հանդարտվում և խղճում ես թե քեզ, թե նրան....
Ճշմարտությունը երկերեսանի ա... մի երեսով ինձ աչքով արեց, մյուսով՝ քեզ, ու մենք իրար ձեռք սեղմեցինք...
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ