Café de Flore-այս կինոն ինձ դուր չի եկել:Մեծ սպասելիքներով նստած նայում էի,իսկ հետո եկավ հիասթափությունը:

Café de Flore-այս կինոն ինձ դուր չի եկել:Մեծ սպասելիքներով նստած նայում էի,իսկ հետո եկավ հիասթափությունը:

Գովազդները նայելուց հետո ահագին սպասում էի էս երկու ֆիլմերին, քանի որ ժանրի սիրահար եմ:
Գոձիլա
Դիվիրգետն
Կարճ կապեմ, մեկը մյուսից խայտառակություն էր: Բայց Գոձիլան խայտառակության ռեկորդ ա սահմանում: Մի այլանդակ անիմաստ ու տխմար կինո: Գյոզալ հին Գոձիլան փչացրել են, նվաստացրել են:
Դիվիրգենտն էլ Hunger Game-ի փիլիսոփայության պրմիտիվացրած ու տխմարացրած տարբերակն էր:

Freeman (30.05.2014)
Եկել եմ ասեմ, որ երեկ նայեցի ու ընդհանրապես չսիրեցի Birdman-ը:Թե ինչու՞մն էր էդ ֆիլմի հաջողությունը:
Անկապ, ցինիկադեպրեսիվախառը չուտվող ֆիլմ էր: Նայում եմ ու ընդհանրապես հաճույք չեմ ստանում: Ինձ համար տհաճ, բաց տեսարաննրն էլ եթե չհաշվեմ, ֆիլմը ոնց որ Birdman-ի դիմակի տակ թաքնված, գա ու ապացուցի, որ ժողովուրդը հենց գգմփ-դդմփներ, կրակոցներ, ավիրածություններ տեսնելու ա կարոտ: Աննորմալությունները շատ էին մի տեսակ:
Emma Thompson` սիրունիկ դերասանուհի, քիչ թե շատ տանելի կերպար, բոլորովին էլ ոչ վատ խաղ:
Երաժշտությունը բավական է կյանքի համար՝ բայց մի ամբողջ կյանքը բավական չէ երաժշտության համար:
Սերգեյ Ռախմանինով

The Revenant-կրկին գերգնահատված ֆիլմ է,ձանձրալի,չհիմնավորված գործողություններով միջակություն:Ինյարիտուն էլ Բեյբլից ու 21 գրամից բացի իմ համար նորմալ ֆիլմ չունի:Ամենավատն էլ էն է,որ Լեոն էս դերի համար Օսկար ստացավ:

Տրիբուն (06.09.2016)
Համաձայն եմ, լոքշագույն, պրիմիտիվ սյուժեով կինո էր, իսկ Լեոյի կերպարը որևէ առանձնահատուկ դերասանական խաղ չէր պահանջում․ ցանկացած միջակ դերասան կարա ցավից ոռնալը նորմալ կատարի։ Այսինքն՝ ոչ թե Լեոն վատ էր խաղում, այլ ուղղակի առանձնապես խաղալու բան չկար էնտեղ։ Օսկարն էլ երևի տվեցին, որտև սաղ դավադիտ էին եղել meme–ից ու օսկար չստանալու մոմենտով լացուկոծից։
Добро победило зло, поставило его на колени и зверски убило
Տրիբուն (06.09.2016)
Էդ ֆիլմն էնքան սիրուն ա նկարած, որ մենակ օպերատորական գործն ու Լուբեցկին հերիք են, որ ֆիլմն արժեքավոր լինի: Եթե ձեզ դուր չի եկել, ուրիշ բան: Բայց դրանից ֆիլմի արժեքը չի ընկնում:
Իսկ Դիկապրիոյի պահով համաձայն եմ, որ ինքն ավելի լավ դերեր ուներ՝ Օսկարին արժանի: Էստեղ իր կերպարն իմ կարծիքով լիարժեք բացված չէր. տենց էլ չկարողացա լիովին ընկալել իր հերոսին: Ով էր, ինչ մարդ էր: Թերի էր մի ձև ինձ համար:
Իսկ այ Թոմ Հարդիի մարմնավորած կերպարը լրիվ վերջն էր:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ