User Tag List

Նայել հարցման արդյունքները: Քվեարկեք Ձեր նախընտրած սոնետների օգտին

Քվեարկողներ
29. Դուք չեք կարող մասնակցել այս հարցմանը
  • Հեղինակ 1- KiLa

    3 10.34%
  • Հեղինակ 2- Հենրիկ Բաբաջանյան

    5 17.24%
  • Հեղինակ 3- My World My Space

    3 10.34%
  • Հեղինակ 4- Հենրիկ Բաբաջանյան

    5 17.24%
  • Հեղինակ 5- Ծով

    18 62.07%
  • Հեղինակ 6- My World My Space

    5 17.24%
  • Հեղինակ 7- Հենրիկ Բաբաջանյան

    4 13.79%
Մի քանի ընտրության հնարավորությամբ հարցում
Էջ 1 4-ից 1234 ՎերջինըՎերջինը
Ցույց են տրվում 1 համարից մինչև 15 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 53 հատից

Թեմա: Գրում ենք սոնետ

  1. #1
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Գրում ենք սոնետ

    Սկսում ենք ստեղծագործական նոր մրցույթ: Մրցույթի գաղափարի հեղինակային իրավունքները պատկանում են ինձ, ես այն հղացել եմ կարդալով Ուլուանայի այս գրառումը Նոր ստեղծագործական նախագիծ (չափածո) թեմայում, ավելի կոնկրետ հղված գրառման 1-ին տարբերակը: Մրցույթի պայմանները շատ պարզ են. եթե հիշում եք Չուկի անցկացրած Թարգմանչաց մրցույթը, տեղեկացնեմ, որ ըստ էության մրցույթի անցկացման կարգը copy paste եմ արել այնտեղից, բայց խորհուրդ եմ տալիս չզլանալ և նորից ուշադիր կարդալ, քանի որ որոշ փոփոխություններ, այնուամենայնիվ, կան:

  2. Գրառմանը 8 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Ariadna (05.04.2010), Chuk (16.04.2010), Katka (06.04.2010), lusattik (05.04.2010), Sphinx (05.04.2010), Tig (05.04.2010), Դատարկություն (05.04.2010), Ֆոտոն (03.04.2010)

  3. #2
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Մրցույթի անցկացման կարգը.

    1. Թեման բացելուց հետո 7 օրերի ընթացքում (մինչև 10.04.2010թ. ժամը 24:00) մրցույթին մասնակցել ցանկացողները նամակագրական համակարգով ինձ ուղարկում են իրենց ստեղծագործած սոնետները, նամակի վերնագրում գրելով «Գրում ենք սոնետ», իսկ գրառման դաշտում սեփական ստեղծագործության սոնետը:
    2. Յուրաքանչյուր ոք իրավունք ունի ուղարկել մեկից ավելի ստեղծագործություններ:
    3. Սոնետների ստացվելու ժամկետի ավարտից հետո ես թեմայում տեղադրում եմ բոլոր սոնետները, պայմանական համարակալած «Հեղինակ N - սոնետ» տեսքով, բացում եմ ըստ հեղինակների համարների հարցում՝ բազմակի ընտրության հնարավորությամբ՝ 5 օր ժամկետով:
    4. Քվեարկության ավարտից հետո ըստ քվեարկության արդյունքների ճանաչում ենք հաղթողին:
    5. Մինչև քվեարկության ավարտը քննարկումներն ու գրառումները թեմայում արգելվում են, առաջին յոթ օրերին, մինչև քվեարկության սկսվելը, թեման լինելու է փակ, ապա սոնետների տեղադրումից հետո թեման բացվելու է, բայց քննարկումները միևնույն է կլինեն արգելված՝ մինչև քվեարկության ավարտը:
    6. Քվեարկության ավարտից հետո հեղինակները «գաղտնազերծվելու» են, գրվի, թե որ համարին որ ակումբցին է համապատասխանում:
    7. Մինչ սոնետների տեղադրումը ամեն օր թեմայում գրառման տեսքով հիշեցնելու եմ մրցույթի մասին:
    8. Ուղարկված բոլոր սոնետները թեմայում տեղադրվելու են, քվեարկությանը մասնակցելու են, հեղինակի անունը քվեարկությունից հետո բացվելու է: Բոլոր նրանք, ովքեր վստահ չեն, որ ուզում են մասնակցել մրցույթին թող պարզապես տարբերակներ չուղարկեն: Ուղարկելուց հետո մրցույթին մասնակցել չուզելու բոլոր դիմումները մերժվելու են:

  4. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Ariadna (05.04.2010), lusattik (05.04.2010), Tig (05.04.2010)

  5. #3
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Սոնետ


    Սոնետ (իտալերեն` sonetto, sonare - հնչել) - բանաստեղծության կառուցման կայուն ձևերից մեկը։ Բաղկացած է 14 տողից` սկզբում երկու քառյակ (կատրեն) և վերջում երկու եռատող (տերցետ):
    Սոնետի հանգավորման ձևերը շատ բազմազան են։ Ամենից բնորոշն այն ձևն է, երբ սոնետի քառյակներն ունենում են երկու ընդհանուր հանգ, որոնք տողերն իրար են կապում օղակաձև կամ խաչաձև հանգավորումով։ Իսկ եռատողերի մեջ հանդես է գալիս երեք հանգային վերջավորություն` ամենատարբեր դասավորությամբ։ Առանձին դեպքերում էլ սոնետը կարող է ունենալ երեք քառյակ և մեկ եզրափակիչ երկտող։
    Ահա Վահան Տերյանի սոնետներից մեկը, որն ունի հանգավորման այսպիսի սխեմա. abba abba ccdeed.

    Իջնում է գիշերն անգութ ու մթին
    Եվ այգը բացվում դառն ու մահահոտ,
    Բայց հրկեզ հոգիս մորմոքում այս տոթ
    Հավատում է դեռ քո առավոտին։

    Թող կիտվի խավարն ավելի խրթին,
    Եվ չարախինդ ճնշե հողն իր արյունոտ,
    Ու թող գա, թե կա, ավելի չար բոթ,
    Մեխվի զոհ-երկրիս անարգված սրտին։

    Ուխտավոր անդուլ, դարերի ժառանգ
    Մի հեք նաիրցի գնում եմ անկանգ.-
    Թող գուժկան գիշերն անհաստատ դավե-
    Որքան մութը սև` այնքան ես համառ,
    Երկի՛ր, իմ երկիր, հավատով անմար,
    Սուրբ է քո ուղին և պսակըդ վեհ...

    Սոնետն Իտալիայում առաջացել է 13-րդ դարում: Մեզ հայտնի առաջին սոնետը գրել է «սիցիլիական դպրոցի բանաստեղծ» Յակոպո դա Լենտինին, որը Սիցիլիայի Ֆրիդրիխ 2-րդ թագավորի օրոք արքունիքում նոտար էր: Իտալական առաջին սոնետները ռիթմով, կառուցվածքով և հանգի խաչաձև համակարգով մոտ էին ժողովրդական երգին:
    Հետագայում սոնետի ձևը մշակեցին «dolce stil nuovo» բանաստեղծները (Գվիդո Գվինիցելլին, Գվիդո Կավալկանտին, Չինո դա Պիստոյյան) և Տոսկանայի դեմոկրատական բանաստեղծական դպրոցի ներկայացուցիչները (Չեկկո Անջիոլիերին), որոնցից առաջինների ստեղծագործություններում հետագա զարգացում ստացավ տրուբադուրների պոեզիայից եկած սիրեցյալի պաշտամունքը: dolce stil nuovo բանաստեղծների սոնետներում կինն աստվածացվում է, կործանվում են սիրո դասակարգային արգելքները, ուսումնասիրվում է մարդու հոգևոր աշխարհը, կատարելագործվում է բանաստեղծական լեզուն: Անջիոլիերիի և նրա հետևորդների պլեբեյական պոեզիայում գովերգվում է առօրեական կյանքն իր մարդկային հասարակ ուրախություններով: Սիրային սոնետներին զուգահեռ առաջանում են քաղաքական և երգիծական սոնետներ: Սոնետ գրելու օրինաչափությունները համակարգել է իրավաբան Պադուի Անտոնիո դա Տեմպոն 1332 թվականին:
    Սոնետի անգերազանցելի վարպետ էր Ֆրանչեսկո Պետրարկան, որի շնորհիվ սոնետը դարձավ մարդկային ապրումների արտահայտման միջոց: Նրա 300 ստեղծագործություններից կազմված «Երգերի գիրքը», որը պատմում է Լաուրայի հանդեպ բանաստեղծի սիրո մասին, վճռորոշ դեր ունեցավ եվրոպական պոեզիայի հետագա զարգացման հարցում:
    Շեքսպիրը գրել է սոնետների մի ամբողջ գիրք (154 սոնետ): Այդ ձևով ստեղծագործել են նոր ժամանակների շատ նշանավոր բանաստեղծներ։
    Հայ գրականության մեջ սոնետի բանաստեղծական կուլտուրան արմատավորվեց շնորհիվ Վահան Տերյանի, Միսաք Մեծարենցի, Վահան Թեքեյանի, Եղիշե Չարենցի և ուրիշների։ Սոնետը սիրված ձև է եղել հատկապես արևմտահայ պոեզիայում, ուր նրա անունը բառացի թարգմանել և անվանել են «հնչյակ»:

    Ըստ Էդ. Ջրբաշյանի և Հ. Մախչանյանի «Գրականագիտական բառարանի»

  6. Գրառմանը 8 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    E-la Via (11.04.2010), lusattik (05.04.2010), Tig (05.04.2010), Yeghoyan (04.04.2010), Արևածագ (06.04.2010), Լուսաբեր (03.04.2010), Հենրիկ Բաբաջանյան (04.04.2010), Ձայնալար (06.04.2010)

  7. #4
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Սոնետի օրինակելի նմուշ 1

    Այգերգ

    Սարերուն մեջ կը կոծկոծի այգուն` կոչնակը վանքին,
    եղնիկները մըթնշաղին դեպի գետափ կը դիմեն.
    աղջիկ մըն է կարծես հովը` գինով մուրտի բուրումեն`
    որ ջուրերուն վրա կը դառնա սարսուռի պարն հեշտագին:

    Վանքի քովի արահետեն կարավանները կ’անցնի՜ն,
    բոժոժներուն երգը լալով գիշերին մեջ տրտմորեն.
    մինչ կը սպասեմ ջինջ լույսերուն` որոնք ծագիլ կը համեն.
    ու կը լըսեմ շշուկներն` որ կը հծծեն մեջը ցանկին:

    Կիրճին խորը, ժայռին ծոցն է գյուղանըկարը փռված,
    տարտամորեն, հսկայական, արծիվի մը ձևերով,
    մագիլները խորասուզած խորշերու մեջ մըթամած:

    Արբշիռ բույրեն` զոր կը բերե ինձի առտուն անխըռով,
    ես կ’երազեմ ծառերուն տակ ու կըսպասեմ խոլաբար,
    լույս պարիկին` որ իղձերըս պըսակելու պիտի գար:

    Միսաք Մեծարենց

  8. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Արևածագ (06.04.2010), Ձայնալար (06.04.2010)

  9. #5
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Սոնետի օրինակելի նմուշ 2

    Քեզմե ոչինչ

    Քեզմե ոչինչ, ինձմե՝ ամեն բան, ամեն․
    Քեզմե միայն խաղաղություն, լռություն,
    Մինչ իմ սրտիս մեջ ժպիտներ կիսարթուն՝
    Դատապարտված, նորեն մահվան կսպասեն․․․

    Դուն չես գիտեր, ի՞նչպես գիտնալ դուն կըրնաս,
    Թե ինձ համար շատ ավելին ես քեզմե,
    Իմ կարոտս ես, որ զիս մեղմիվ կսփոփե,
    Իմ մթությունս, որ իբրև լույս կիջնե վրաս․․․

    ― Ո՛վ սերըդ իմ, մինակ, առանց վայելքի,
    Եվ փոքրագույն առանց հույսի մը անգամ,
    Մահվան արև, որ հոգվույս դեմ կծագի․․․

    Ի՜նչ փույթ․ նորեն ես ընդառաջ քեզ կուգամ
    Ու կխնդրեմ, ես կխնդրեմ այս միայն,
    Որ իմ սրտիս միշտ ցանկալի պահես զայն․․․։

    Վահան Թեքեյան

  10. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Harcaser (03.04.2010)

  11. #6
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Սոնետի օրինակելի նմուշ 3

    Սոնետ

    Կյանքին միշտ օտար, մահից վախեցող —
    Ես շրջում էի այս գունատ երկրում,
    Ուր չկար ցավի երջանկության ցող
    Եվ ոչ չըմեռնող բախտի դառը թույն։

    Նա իր կարոտով ու իր ցանկությամբ
    Վառվեց իմ ամուլ գոյության վերա —
    Քնքուշ, հեռավոր մի հրեղեն ամպ՝
    Ես նորան տեսա ու բախտից մեռա...

    Նա իր բոցերով այրեց ու գընաց.
    Նա բերեց հոգուս մահու քաղցր կյանք,
    Ուր հեզ վառվում է հավիտյան անլաց
    Անմեռ տրտմության մի պայծառ տանջանք,—
    Մի պաղ քարացում աղոթքի կանգնած,
    Մի վայելք֊հուշի չըմեռնող արբանք...

    Վահան Տերյան

  12. Գրառմանը 4 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    lusattik (05.04.2010), Yeghoyan (04.04.2010), Արևածագ (06.04.2010), Կաթիլ (04.04.2010)

  13. #7
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Սոնետի օրինակելի նմուշ 4

    Սոնետ

    Ես ինչպե՞ս Ձեզ չսիրեմ: -Դուք արվեստ եք ու հոգի:
    Օ, կարելի՞ է արդյոք պրոֆիլը Ձեր չսիրել:
    Ով երգ ունի իր սրտում ու սովոր է գեղեցկի`
    Նա պարտավոր է Ձեզ բյուր, հազա՛ր սոնետ նվիրել:

    Դուք այնպես մե՜ղմ եք խոսում: Երբ Դուք կարդում եք, տիկի՛ն,
    Ձեր շրթունքները գունատ նմանվում են հասմիկի:
    Եվ Ձեր աչքերը, գիտե՞ք, առանց ներքին կրակի,
    Լուսաշող են` Ձեր կրծքի քարերի պես թանկագին:

    Իսկ երբ ականջ եմ դնում ես Ձեր թեթև քայլերին -
    Թվում է ինձ, թե նոքա տրիոլետներ են երգում,
    Եվ այդ երգով հմայված` սիրտս տխրում է լռին:

    Եվ Դուք գիտե՞ք, որ սիրուց հիվանդացած իմ հոգում
    Ես միշտ լսում եմ թեթև, թավ թրթիռներ ջութակի -
    Երբ համբուրում եմ ես Ձեր բարակ մատներն ապակի:

    Եղիշե Չարենց

  14. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    E-la Via (11.04.2010), Կաթիլ (04.04.2010)

  15. #8
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Սոնետի օրինակելի նմուշ 5

    Սոնետ 47

    Թող օրհնվի օրը, ամիսը, տարին,
    Ժամը, վայրկյանը, պահը անմոռաց,
    Եվ այն երկիրը, ուր մի օր հանկարծ
    Մի զույգ հուր աչքեր ինձ թախիծ բերին:

    Օրհնանք թող լինի քաղցր հույզերին,
    Երբ ես սիրեցի այնպես կախարդված,
    Եվ թող օրհնվի նիզակը նետված,
    Ու մինչ սիրտ հասնող իմ վերքը խորին:

    Թող ձայնն օրհնվի, որով ամեն օր,
    Դոննա, ես ձեզ եմ կանչում ու լսում,
    Թող օրհնվի իմ հառաչանքը խոր.
    Իմ արցունքավորված երգերն այս բազում,
    Ձեր փառքը, Դոննա, խոհերս բոլոր,
    Սիրտս ուրիշին զիջել չի ուզում:

    Պետրարկա
    Թարգմանությունը՝ Էդ. Ավագյանի

  16. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    lusattik (05.04.2010), Yeghoyan (04.04.2010), Կաթիլ (04.04.2010)

  17. #9
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Սոնետի օրինակելի նմուշ 6

    ***

    Ձեռներում Ձեր մանրիկ, նվագուն,
    Ձեր ձայնում, երբ ասում եք «Տերյան»,
    Ձեր բարակ ժըպիտում նաիրյան_
    Մի թախիծ կա մեղմած ու թաքուն:

    Շուրթերում Ձեր մաքուր ու բուրյան,
    Ձեր պարում` հեզանազ ու ճըկուն,
    Հաշտորեն խոնարհված Ձեր հոգում
    Նաիրյանն է երգում, հնօրյան…

    Երբ կիզում եք Ձեր միշտ հրախանդ
    Նայվածի բոցերով մթամած,_
    Ուզում եմ օրորել Ձեզ կամաց,
    Փայփայել երգերով հնավանդ,
    Տխրությամբ հնազանդ ու մեղմած,
    Նաիրյան նվագով իմ հիվանդ…

    Վահան Տերյան

  18. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    lusattik (05.04.2010)

  19. #10
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Սոնետի օրինակելի նմուշ 7

    Գետափի երազանք

    Գյուղն համորեն կը մրափե ծոցն արևոտ ժայռերուն,
    տիվանդորրի պահն ըմպած է մեղկ հեշտություն մը սյուքի,
    ու ջուրերուն վրա կը ցանե գինովի դողն իր թրթռուն,
    գետն համբույրի մը երազով դեպ ի ափունք կը թեքի:

    Գետեզերյա ծառաստաններ, միջօրետքի այս պահուն,
    ինձ անծանոթ թավուտքներե կը խրկեն բույրն հեշտանքի,
    որ համրորեն կը ծավալի ծաղիկներեն այն լըքուն,
    ասդին անդին տարտըղնըված` որոնց հոգին կը ցամքի:

    Եվ հընամի ծառեր զյումրյութ միայնությանց ընդմեջեն
    կ’արտածորեն մուշկի բույրեր ու ժպիտներ ալ բոսոր.
    կիսամըրափ կ’երազեմ, զիս աղաղակներ կը կանչե՜ն…:

    Ձայներ` դյութիչ աշխարհներե, տարտա՜մ, անո՜ւյշ, հեռավո՜ր`
    որոնք անդին զիս կը տանին երանաստան մը բաղձոտ
    Ու կը նիրհեմ արբշիռ` հովին դյութիչ նեկտարն ըմպած հոդ:

    Միսաք Մեծարենց

    Սոնետի օրինակելի նմուշ 8

    Իմ վերջին սերս․․․


    Իմ վերջին սերս, օ՜հ, այնքան առաջինին դեռ նման,
    Սիրտս դեռ տաք է քեզմով ու կտանիմ քեզ հիմա
    Զգուշաքյլ, երկյուղած՝ մոխրի մը պես սրբազան
    Ուրկե փյունիկ մը հառնել ու դեռ տանջել զիս կրնա․․․

    Իմ վերջին սերս, օ՜հ, թռչո՛ւն չորս օր ապրած, չորս գիշեր,
    Իմ և անոր աչքերուն, շարժումներուն ալ միջև,
    Եվ մատնված տանջանքի, երբ դեռ հազիվ կբխեր
    Երգին աղբյուրը կուրծքեն, հազի՜վ բացած էր ան թև․․․

    Ի՜նչպես անուշ եղար դուն և ան ի՜նչպես կրցավ քեզ
    Խոցել բառով մը միակ, երբ մոտեցր քիչ մ'իրեն,
    Ինք որ տեսած էր զքեզ, քեզի ժպտած հեռուեն․․․
    Եվ դուն ի՜նչպես, վերջին սեր, եղար խոնարհ, եղար հեզ,
    Ի՜նչպես անձայն, անպաշտպան ծռեցիր վիզդ ու ինկար,
    Ի՜նչպես մնաց սրտիս մեջ քու մահու ճիչդ երկար․․․։

    Վահան Թեքեյան

  20. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    E-la Via (11.04.2010)

  21. #11
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Սոնետի օրինակելի նմուշներ 9-13


    65.

    Երբ չկա ո՛չ հող, ո՛չ արույր, ո՛չ քար, ո՛չ ծով անեզերք,
    Այլ միայն մահու թախիծն է նրանց իշխում տիրաբար,
    Գեղեցկությունը ինչպե՞ս պաշտպանվի ցասումից այդ նենգ,
    Երբ ուժը նրա անզոր է ինչպես ծաղիկ դալկահար:
    Կարո՞ղ է արդյոք ամռան մեղրահամ շունչը դիմանալ
    Այս գանակոծող օրերի անզուսպ հարձակումներին,
    Երբ անկարող է ժայռը նրանց դեմ անհողդողդ մնալ,
    Եվ պողպատաձույլ դարբասն է նրանց անսացող գերին:
    Դա՜ռը մտորմունք, երբ ժամանակի գոհարը ընտիր
    Նրա սնդուկում հեռու է պահված մարդկանց աչքերից.
    Ի՞նչ զորավոր ձեռք կարող է ճանկել նրա ոտքը ժիր,
    Կամ ո՞վ կարգելի նրան եղծանել պերճությունն անբիծ.
    Ո՛չ ոք եւ ոչինչ: Բայց կզորանա այս հրաշքը վառ,
    Երբ իմ սիրելին սեւ թանաքի մեջ շողշողա պայծառ:


    66.

    Հոգնած ամենից՝ ես անդորրաբար մահվանն եմ կանչում,
    Երբ որ տեսնում եմ արժանավորին մուրացիկ ծնված,
    Եվ ոչինչը սին՝ ինչպես է խինդի մեջ բարգավաճում,
    Եվ հավատն անբիծ՝ տարաբախտորեն խաբված ու մերժված,
    Եվ պատիվը թանկ՝ ուրիշին տրված անամոթաբար,
    Եվ կուսությունը՝ անառակացած ու անկարեկից,
    Եվ բնօրինակ կատարելությունն՝ եղծված անարդար,
    Եվ զորությունը՝ հաշված կաղոտն իշխանությունից,
    Եվ արվեստն անեղծ՝ իշխանապետի ձեռքով կարկամած,
    Եվ անխելքությունն՝ իբրեւ խրատտու, խելքին փորձելիս,
    Եվ ճշմարիտը՝ պարզամտություն սխալմամբ կոչված,
    Եվ չարն հաղթական՝ հպատակ բարուն շահագործելիս,
    Հոգնած ամենից՝ ես կլքեի աշխարհն անարդար,
    Եթե իմ մահով սերս աշխարհում մենակ չմնար:

    90.

    Ուրեմն՝ ատի՛ր, թե պիտի ատես, ատի՛ր հենց հիմա,
    Հիմա, երբ աշխարհն հակառակվել է իմ արարքներին,
    Ձեռք-ձեռքի տված հոռի բախտի հետ՝ ծնկի՛ր ինձ հիմա
    Եվ մի՛ այցելիր՝ մխիթարելու իմ սիրտը կրկին:
    Ա՜խ, պետք չէ՛, չգա՛ս, երբ անցած լինեն օրերս ցավոտ,
    Ու չհայտնվես անցած-գնացած վշտի ետ?ից,
    Իմ փոթորկաշունչ գիշերվան չտաս տամուկ առավոտ՝
    Հետաձգելու իմ հոժարակամ վախճանը նորից:
    Թե պիտի լքես, թո՛ղ որ չլինեմ երբեք վերջինը
    Եվ չտառապեմ չնչին ցավերից ես գիշեր ու զօր.
    Հենց հիմա՛ լքիր, որ չզգամ նրա ցավաբեր գինը,
    Այլ միանգամի՛ց ճաշակեմ բախտի հարվածը հզոր,
    Եվ այն վիշտը խոր, որ հիմա միայն ինձ թվում է վիշտ,
    Քո կորստի հետ համեմատվելիս՝ կչքվի՜ ընդմիշտ:

    94.

    Նա, ով ուժ ունի չարիք գործելու, սակայն չի գործում,
    Ով չի անում այն, ինչ մարդկանց համար զվարճալիք է,
    Ով հուզում մարդկանց, բայց ինքը բնավ չի ալեկոծվում,
    Այլ քարի նման անշարժ, սառնարյուն եւ անառիկ է,
    Նա՛ է իրավամբ ժառանգում երկնի շնորհներն հզոր,
    Անպտղությունից ջատագովելով գանձը բնության,
    Նա է իր դեմքի եւ իր էության տերն ամենազոր,
    Մնացածները ծառաներն են իր գերազանցության:
    Ամռան ծաղիկը անուշ բուրմունք է ամառվա համար,
    Թեեւ իր համար՝ նա գիտի ապրել ու մեռնե՜լ անտես,
    Սակայն երբ թոշնում եւ դառնում է նա մեղկ ու դալկահար,
    Ամենազազի՛ր մոլախոտն անգամ պերճ է թվում եմզ:
    Զի չարաշահված քաղցրությունն այնպես դառն է ու անհաճ,
    Թոշնած շուշանը զազրահոտ է, քան արոսը կանաչ:

    132.

    Աչքերդ եմ սիրում, եւ նրանք, ասես խղճահարվելով
    Եվ գիտակցելով, որ խոշտանգում են հոգիս տակավին,
    Միշտ սեւ են հագնում, ողբում են անվերջ վշտահարվելով
    Եվ գեղեցկափայլ գթասրտությամբ նայում իմ ցավին:
    Եվ արշալույսին երկինք բարձրացող արեգակը վառ
    Այնպես չի սազում գորշ Արեւելքի մռայլ աչք-ունքին,
    Եվ կամ լուսնկան, որ բերում է միշտ գիշեր ու խավար,
    Փառք ու պարծանքով այնպես չի սազում զուսպ Արեւմուտքին,
    Որքան քո դեմքին՝ երկու աչքերը սեւ ու վշտահար:
    Ո՛հ, թող սիրտը քո նույնպես սեւ հագնի աչքերիդ նման,
    Եվ գորով դարձած՝ թող գիշեր ու զօր ողբա ինձ համար,
    Քանզի ողբը քեզ դարձնում է այնպե՜ս վեհ ու աննման:
    Այդժա՛մ ես կերդվեմ, որ ս?ն է չքնաղն ու լավագույնը.
    Եվ նա՛ է տգեղ, ով աշխարհում չունի՛ քո գույնը:

    Շեքսպիր

    Թարգմանությունը՝ Ս. Մկրտչյանի

  22. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    E-la Via (11.04.2010), Yeghoyan (06.04.2010), Դատարկություն (07.04.2010)

  23. #12
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Սոնետի օրինակելի նմուշ 14-15

    Շնորհակալություն

    Մարդկային ցեղը կջնջվի արագ,
    Թե կանայք լսեն` ինչե՜ր է ասում,
    Ի՜նչ գարշ, անվայե՛լ ձևով է խոսում
    Արական կոչվող սեռը անառակ

    Մի պահի մասին, որ այն է տալիս,
    Ինչ որոնում են աղբյուրի նման,
    Մարմի՜ն, ում առջև ծնկի են գալիս,
    Իսկ այնուհետև դարձնում թքաման:

    Իրենց քույրերին քանի՞ տղամարդ
    Եղել է իրոք թե’ հավատարիմ,
    Թե’ շնորհակալ` ա’յն կապի համար,

    Երբ մենք, թավալված, արյուն ենք տալիս,
    Ճնշվա՜ծ մարտիկներ` կորցըրած հավա’տ,
    Կորցըրած և’ հույս, և’ կույր գոտեմարտ:

    Դյուլա Իեշ
    Թարգմանությունը` Պարույր Սևակի


    Սոնետ

    Անառակ կնոջ դեմքն է միշտ կարմիր,
    Իմըս փայլում է քրտինքի’ց հիմա:
    Վերում աստղերն են շիկնում մի առ մի’
    Հավերժ գովական կույսերի նման:

    Աստղոտ գիշերներն ինչքա՜ն են սիրուն,
    Բայց ես տխուր եմ ու մոլո՜ր այնպես:
    Հարյուր վերքերից կտայի արյուն
    Ճի’շտ գործի համար: Բայց խեղճ ճորտ եմ ես:

    Ի՞նչ է լինելու,- այդ ո՞վ կիմանա:
    Խեղճ ժողովուրդը տզրուկ ու սարդի
    Այս ոստայնի մեջ թերևըս մնա:

    Թե ճար էլ լիներ, ես չէի բանա
    Թևերըս այստեղ: Իմ ժողովրդի
    Ապստամբների՜ն թռչեմ-միանամ:

    Ֆերենց Կիշ
    Թարգմանությունը` Պարույր Սևակի

  24. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    E-la Via (11.04.2010)

  25. #13
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Ստորև ներկայացված են մրցույթի համար ուղարկված բոլոր սոնետները: Հեղինակների անունների փոխարինված են պայմանական անուններով: Թեմային կից բացված է հարցում՝ 5 օր ժամկետով` քվեարկության առաջարկելով բոլոր հեղինակներին:


    1. Քվեարկությունը բազմակի ընտրության հնարավորությամբ է, ինչը նշանակում է, որ կարող եք քվեարկել ձեր հավանած բոլոր տարբերակների օգտին, այլ ոչ թե պարտադիր 1-ի:
    2. Քվեարկությանը մասնակցելու իրավունք ունեն բոլորը, այդ թվում սոնետ ուղարկած անձինք:
    3. Սեփական տարբերակի օգին քվեները չեն հաշվելու, մրցույթի մասնակիցներին խնդրում եմ քվեարկել մյուսների տարբերակների օգտին, կամ չքվեարկել:
    4. Քննարկումներն արգելվում են մինչ քվեարկության ավարտը: Սա արվում է նրա համար, որպեսզի քվեարկությունը լինի «ի սրտե», այլ ոչ թե ազդեցությունների տակ ընկնելով:
    5. Քվեարկության ավարտից հետո կսկսվեն քննարկումները առանց հեղինակներին բացահայտելու, իսկ հետո նոր կհրապարակվեն են բոլոր հեղինակների անունները, այսինքն թե որ համարի Հեղինակի անվան տակ որ ակումբցին էր թաքնված:

    Սուբյեկտիվիզմից խուսափելու համար ինքս չեմ մասնակցելու քվեարկությանը, քանզի գիտեմ իրական հեղինակներին:

    Դե ի՞նչ, քվեարկեք ձեր հավանած հեղինակի ստեղծագործության օգտին:
    © Chuk

  26. #14
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Հեղինակ 1

    Սիրով-կրքով

    Նվիրիր ինձ այն գիշերը,
    Որն սիրախոս իր շուրթերով,
    Գաղտնաշշուկ իր թերթերով
    Պիտի բացի քո փեշերը:

    Թող վերցնեմ ես իմ սերը
    Ու մեռցնեմ սիրտս տանջող,
    Վաղուց արդեն անձս խանձող
    Սեր հոշոտող կրքի բեռը:

    Բացիր կուրծքդ գեղածածան,
    Տրվիր դու ինձ սիրահոժար,
    Երկնահաճո ու դյութական:

    Կսիրեմ քեզ, կտիրեմ քեզ,
    Բայց և ինչպես խոնարհ ծառա
    Կամ ու հոժար քոնն կլինեմ ես:


    Հեղինակ 2

    Մարիոնետները
    (սոնետ)


    Դիմակներն են ահա խաղում դերերը՝
    Առանց սեփական հույզ ու կըրքերի,
    Դիմակի տակ են մնում «տերերը»՝
    Մարիոնետները բախտի ու դերի:

    Մեկը ժպտում է անբասիր, անբիծ՝
    Վշտից խոժոռված դիմակը դեմքին:
    Բերելով խորունկ վիշտ ու ցավ վերքին՝
    Մեկ այլ դիմակ է ժպտում հեգնալից:

    Հարմարվում է մարդ այս խաղին, դերին՝
    Դարձած դիմակի, թելերի գերին...
    Օ՜, ոչ՝ ստրուկը, շղթաներ են թելերը անտես,

    Կյանքը թատրոն է՝ դիմակահանդես,
    Ուր խաղն են վարում կյանքի տերերը,
    Ա'խ, ինչ շա՜տ են, Տե'ր, մարիոնետները:


    Հեղինակ 3

    Սոնետ

    Հե՜յ, դո՛ւք, երջանկությո՛ւն, սե՛ր
    Ինչո՞ւ եք կույր ձևանում,
    Չե՞ք նկատում, որ այս պահին,
    Սպանություն է կատարվում…

    Ոգիներ են մարդիկ դարձել,
    Որոնց ձայներն էլ չեն լսվում,
    Խլություն է համատարած,
    Ես եմ մենակ այս խավարում:

    Ինչո՞ւ եք լուռ, ասե՛ք` ինչո՞ւ,
    Դո՛ւք, որ կյանքիցս էիք սնվում,
    Հիմա լուռ ու անմեղի պես
    Հայացքներ եք փոխանակում,
    Այնինչ այստե՛ղ, հենց ձե՛ր մեղքով
    Սպանություն է կատարվում…


    Հեղինակ 4

    Կյանքի գետը
    (սոնետ)


    Ես իջնում եմ սարից գետի հոսանքն ի վար՝
    Ջրերն արծաթ են սուրբ, կոհակներով, վարար:
    Կաթիլներն են ցայտում. կարծես խաղ է մանկան,
    Ջինջ են ջրերը՝ պա՜րզ, բայց և խենթ են այնքա՜ն:

    Ակունքներից այն սուրբ, ջրվեժներով այն վեհ
    Հոսում է գետն ուրախ՝ թողած կիրճեր ու վիհ,
    Եվ անտառներ դալար, կախարդական ու խիտ՝
    Ուր ինձեր են վըխտում, հովազ, պախրա ու վիթ:

    Կյա'նք, նման ես գետի ակունքներով բազում,
    Ուր երկնում ես ցավով, դեպի անդունդ վազում-
    Մերթ իմաստուն մի այր, մերթ պատանի անմիտ:

    Գիտե՞ս` այնտեղ ցածրում չար է աշխարհն ու բիրտ,
    Ու՞ր ես թռչում, ի'մ խենթ, այս սրբության գահից,
    Այն անդորրում ճահճոտ չես տարբերվի մահից:


    Հեղինակ 5

    ***

    Երբ սուրճս սառեց ու ծխախոտս ինքնուս մոխրացավ,
    Սպասումից սերս խենթից իսկական հոգեկան դարձավ,
    Եվ գիշերվա խուլ փախուստից լսվեց իմ արձագանքը,
    Ես հորինեցի , որ այդքան դաժան ու սին չէ կյանքը...

    Երբ գինետանը շշերի մեջ բյուր հույսեր հարբեցին,
    Եվ օրորվելով պատերից բռնած փողոցներն ընկան,
    Երբ նույնիսկ գինու ընկերներն ինձ հերթով խաբեցին,
    Հորինեցի ես որ կյանքում ուրիշ գինետներ կան…

    Ու լուսաբացի ցողունի մեջ պարզ, անարատ ու թաց
    Ու լուսաբացի հիշողությունից գիշերս ջնջած
    Կանգնեցի կապույտ երկնքի դիմաց` հոգիս մերկ ու բաց...

    Բայց այդ գիշերը իջեցրեց նորից վարագույրն իր մութ,
    Հիշեցրեց այդ հին սպասումը կրծող, կարոտն արդեն բութ,
    Հարբելը գինուց նորից դարձրեց ճիշտ, մնացածը՝ սուտ...


    Հեղինակ 6

    Անզգուշության վճարը` սեր

    Մենք անչափ հեռու ենք այսօր իրարից,
    Ոչ մի կերպ չենք կարող նորից մոտենալ,
    Այս հեռավաորությունը մետրով չես չափի.
    Ժամերն են խլել մեր սերն անսահման:

    Մեր սերը զոհն էր այն սխալների,
    Որոնք գործում էինք անգիտակցաբար,
    Նրա հառաչանքն էլ ուղեկցեր պիտի
    Ապագայում մեզ` իրարից բաժան:

    Հիմա մենք նույնն ենք, նույն կետին հասած,
    Միայն թե տարբեր ճանապարհներով,
    Կյանքիս ավարտին եմ սպասում անդարձ,
    Որ ձեռքդ բռնած անցնեմ դրախտով,
    Ոչի՜նչ, որ գուցե հասնես ուշացած`
    Ես կսպասեմ քեզ երկար ապրելով…..


    Հեղինակ 7

    Սիրո ավերակ
    (սոնետ)


    Մենք նվիրեցենք իրար մի ջերմ սեր...
    Այդ սիրո մեջ կար անհուն մի աշխարհ,
    Սերն, ավա՜ղ, փըլվեց, թողեց փշուրներ՝
    Այն մեծ աշխարհից մի փոքրիկ նշխար:

    Դարձան սրտներս խարխուլ ավերակ,
    Կրքեր ու հույզեր խամրեցին այնտեղ,
    Պաղեցին մեկից արյուն ու երակ,
    Մնացինք անսեր, մոխրացած, անթեղ:

    Չունենք սակայն ցանկության կաթիլ
    Մխիթարանքի անշուք խոսքերի,
    Լավ է անսփոփ, քան խոսքեր անթիվ:

    Սերը պատրանք է ՝ խաբուսիկ, թերի...
    Ամեն սիրո մեջ կա չքնաղ մի փուշ,
    Ամեն բաժանման՝ նոր սեր, ցավ ու հուշ:
    Վերջին խմբագրող՝ Շինարար: 17.04.2010, 23:43: Պատճառ: Ժամանակավրեպ մասի հեռացում

  27. Գրառմանը 12 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    CactuSoul (12.04.2010), Mariam1556 (15.04.2010), Mark Pauler (16.04.2010), My World My Space (11.04.2010), SSS (17.04.2010), Tig (12.04.2010), Yeghoyan (11.04.2010), Արևածագ (12.04.2010), Արևհատիկ (11.04.2010), Դատարկություն (11.04.2010), Կաթիլ (14.04.2010), Ռուֆուս (12.04.2010)

  28. #15
    Պատվավոր անդամ
    Շինարար-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    05.09.2009
    Հասցե
    Ժամի թաղ
    Գրառումներ
    7,504
    Mentioned
    5 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Պատ. Գրում ենք սոնետ

    Հարգելի ակումբցիներ, թեմային կցված հարցումը նախապես սխալմամբ փակ էի բացել, քանի որ տեխնիկապես հնարավոր չէր փակ հարցումը բաց դարձնել ստիպված եղա հինը ջնջել և նորը բացել, որի հետևանքով քվեարկման արդյունքները կորել են, հայցում եմ ձեր ներողամտությունը և արդեն քվեարկած ակումբցիներին խնդրում, որ նորից քվեարկեն:

Էջ 1 4-ից 1234 ՎերջինըՎերջինը

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Համանման թեմաներ

  1. Գրում ենք պիե՜ս
    Հեղինակ՝ ivy, բաժին` Ժանրային մրցույթներ
    Գրառումներ: 63
    Վերջինը: 17.03.2015, 19:58
  2. է՞, թե՞ ա (գրու՞մ է, թե՞ գրում ա)
    Հեղինակ՝ Dragon, բաժին` Հայերեն
    Գրառումներ: 193
    Վերջինը: 27.12.2012, 13:51
  3. Պոեզիա. Այստեղ գրում ենք մեր ստեղծագործությունները
    Հեղինակ՝ Maytane, բաժին` Ստեղծագործողի անկյուն
    Գրառումներ: 3
    Վերջինը: 15.04.2011, 10:52
  4. Գրառումներ: 10
    Վերջինը: 10.08.2010, 21:51
  5. Հայ կանայք գրում են...
    Հեղինակ՝ StrangeLittleGirl, բաժին` Հայտարարություններ
    Գրառումներ: 6
    Վերջինը: 26.07.2007, 14:41

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •