Շատ լավնա,բայց ինչիա կարճ,կարծես անավարտ լինի,ճիշտ եմ,թե էսպես ես որոշել վերջացնել
Շատ լավնա
ասումա պետքա չ՛դժգոհես, որ լավ լինի ամեն ինչ!!!
....բլա, բլա, բլաաա՝
Ճիշտ ես, սա ավարտը չէ, ու նույնիսկ սկիզբն էլ չէ: Մի օր երևի ամբողջը կգրեմ
Some people cause happiness wherever they go, others - whenever they go!
Համենայն դեպս ինձ դուրա եկել,տեսա համ էլ ոչ ոք չի գրել ես գրառում թողեցի
ասումա պետքա չ՛դժգոհես, որ լավ լինի ամեն ինչ!!!
....բլա, բլա, բլաաա՝
MaryMay (07.04.2010)
Չէ, ինչ սեր,
Պարզապես դու փակում ես աչքերդ,
որ ես երազ տեսնեմ,
քայլում ես, որ ես հոգնեմ,
ծնվում ես, որ շարունակվեմ,
հիվանդանում ես, որ ի'նձ համար
բժիշկ կանչեն,
ասում ես` գարուն է,
որ ճերմակ ծաղկաբուրմունք հնչի իմ աչքերում,
ժպտում ես, որովհետև ինձ սազում է,
հագնվում ես, որ ես չմրսեմ,
արձակում ես կոճակներդ,
որովհետև ես եմ շոգում...
Some people cause happiness wherever they go, others - whenever they go!
A.r.p.i. (30.04.2010), Ariadna (07.04.2010), CactuSoul (07.04.2010), Chilly (30.04.2010), E-la Via (07.04.2010), einnA (17.06.2010), Mark Pauler (09.04.2010), Meme (07.04.2010), Minerva (07.04.2010), My World My Space (30.04.2010), Nadine (28.12.2010), Nare-M (11.05.2010), SSS (07.04.2010), Tig (09.04.2010), Արէա (11.05.2010), Արևածագ (07.04.2010), Եկվոր (30.04.2010), Ժունդիայի (10.05.2010)
Ապրես շատ համով ես գրել
Եթե շները խոսել իմանային, մենք կկորցնեինք մեր միակ բարեկամներին...
MaryMay (04.05.2010)
- Հայրի'կ , այս ինչ է, - հարցրեց բանաստեղծը,
որ դեռ բանաստեղծ չէր:
- Երկինք է, որդի'ս:
-Հայրի'կ, այս ինչ է,-հարցրեց որդին
իր բանաստեղծ հորը:
_ Երկինք է... երևի...
Some people cause happiness wherever they go, others - whenever they go!
A.r.p.i. (30.04.2010), matlev (30.04.2010), My World My Space (30.04.2010), Nare-M (11.05.2010), Tig (06.05.2010), Հենրիկ Բաբաջանյան (01.05.2010)
Հորինի'ր ինձ,
մի վերջին անգամ հորինի'ր ինձ
այս քարափի ծերպին,
իբրև մասրենու բոց
նոյեմբերյան ցրտում:
Ես գիտեմ,
շուտով ձյուն է թափվելու
վիրակապի նման և շոյանքի:
Ես արդեն վախենում եմ ասել` կարոտել եմ,
Ես արդեն վախենում եմ նայել իմ ձեռքերին.
վիրակապի նման և շոյանքի
հորինի'ր ինձ,
մի վերջին անգամ հորինի'ր ինձ,
քո մատներից այն կողմ` դրսում...
Ես արդեն վախենում եմ նայել իմ ոտքերին,
երբ դեռ ձյուն չկա,
ոչ էլ` ոտնահետքեր,
բայց կա պատմությունը սիրապատառ ցավի,
որը կրկնում է.
"ուրեմն ինչպես միշտ աղջիկ էր,
ուրեմն ինչպես միշտ տղա էր,
և սեր էր ինչպես միշտ
տարուբերվում օդում":
Եվ տղան ինչ-որ բառեր էր կորցրել,
Եվ աղջիկն ինչ-որ բառեր էր հայտնաբերել
իր ուսերի վրա
և լռում էր,
և լռում էր,
և լռում էր...
Եվ տղան ասում էր` կա'նգ առ, նայի'ր
մեջբոլորդ,
Եվ աղջիկն ասում էր` կա'նգ առ, նայի'ր
շուրջբոլորդ,
և բոլոր խաչմերուկներում լույսը կանաչ էր,
և կանգ առնելու ժամանակ չկար,
և հարկավոր էր` առաջ, էլի առաջ,
և ամեն ինչ մնւմ էր` հետո, էլի հետո...
Հորինի'ր ինձ,
Մի վերջին անգամ հորինի'ր ինձ -
քո կողքին, քո մեջ,
շուրջբոլորը քո:
Հիշում ես, երգ կար.
"Մեր միջև չի եղել ոչինչ,
ինչ եղել է, եղել է մեր մեջ...":
Հորինի'ր ինձ` հիշեմ
և մոռանամ`
հետո ինչ կար հորինելու...
Ես գիտեմ, շուտով ձյուն է թափվելու
/ինքդ ասա արդեն ինչի նման/:
Ես վաղուց եմ վախենում նայել իմ ոտքերին,
երբ դեռ ձյուն չկա,
ոչ էլ` ոտնահետքեր`
դեպի քեզ շտապող:
Ոչ էլ ոտնահետքեր:
Ոչ էլ... հորինի'ր ինձ:
Ահա առավոտը,
ահա երգը այն նույն,
իսկ մնացածը...
հորինված է...
... հորինի'ր ինձ:
Some people cause happiness wherever they go, others - whenever they go!
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ