Մեջբերում Rhayader-ի խոսքերից Նայել գրառումը
Քյառթերի որոշիչ գիծը կոշիկի քթի երկարությունը չի. քյառթը քյառթ է, որովհետև կարծում է, թե ով քյառթ չի՝ սխալ կյանքով է ապրում: Ու դա իսկապես վանող է, անկախ սեռից: Ուրիշ բան է այսպես կոչված «ռաբիսությունը», որը մարդուն դեռ կարելի է ներել (չնայած հաճախ թույլ չի տա ինչ-որ չափից ավելի մոտիկ լինել), եթե նա լավ մարդ է: Ցավոք, հենց «ռաբիսներից» են քյառթերի մեծ մասը որոնք, չնայած իրենց քաղքենի մտածելակերպին ու գյուղական հագուկապին կարծում են, թե իրենք «վերջն են» ու մնացած բոլորը «ջագի» են, «փառչակ» կամ «պարսիկ», կամ էլ եթե աղջիկը կարճ է հագնվում, նա «տվող է» ու «վատ աղջիկ», կամ էլ՝ «ապեր, էս աղջիկն էն կարգի --- ա, որ պարսիկի հետ էլ ման գա՝ ափսոս չի» (իրականում լսած արտահայտություն է): Կամ՝ նույն կարմիր խնձորը: Եվ այլն: Ու սա ոչ միայն տղաների մոտ է: Մեր բախտից նրանց մեծ մասը կամ կարդալ չգիտի, կամ կոմպ չունի, կամ էլ օդնոն նրանց ամբողջ ժամանակը զբաղեցնում է:
Ու ի՞նչ: Սա վանող չի՞:
Չէ ինձ ինչ...ինչի պետքա մոտիկ գնամ ,որ մի հատ էլ"վանվեմ"...ինչ ուզում են թող խոսեն..հիմա ինքը ինչ մեղք ունի որ այդպիսինա,կարծում եմ կարմիր խնձորը տեղին չէր,հակառակ դեպքում մեր բոլորի ծնողները "քյառթ " են...չեմ ճանաչում նման մարդկանց չնայած հետները շփվելու առիթներ շատ են եղել,սակայն ես չեմ օգտագործել այն,որովհետև հետաքրքիր չի եղել ուսումնասիրել նրանց ծագումնաբանությունը...