Ինձ սկսում են տղաները վանել էն պահից, երբ սիրահարվում են (ուրիշին չէ, ինձ)... Ուֆ-ուֆ-ուֆ: Հենց էդ ժամանակվանից սկսած դառնում են տափակ, անհետաքրքիր, արգելակ (=տօՌմուզ էլի), գյոզալական ընկերդ կորում ա, չես կարում հետը նորմալ, հավեսով շփվել: Իսկականից, ընենց ահավոր ա:
Բա եթե մի բանի մեջ սեր չկա էլ դրա հաճելին որնա? ինձ վանում է աղջիկների չափից ավել ձևականությունը:
Բա եթե մի բանի մեջ սեր չկա էլ դրա հաճելին որնա? ինձ վանում է աղջիկների չափից ավել ձևականությունը:
Սեր չէ, հենց սիրահարվել! Ու ընդհանրապես, թվարկելով, թե ինչն է հակառակ սեռի մեջ վանող, ես էն նկատառումներով չեմ անում, որ էդ սեռի ներկայացուցչի հետ պիտի անպայման ամուսնանաս: Ընդհանրապես... Շփման առումով, ընկերների մեջ:
«Ճիշտ և սխալ արարքների մասին պատկերացումներից այն կողմ մի դաշտ կա: Ես քեզ այնտեղ կհանդիպեմ»:
Էջանիշներ