Աննան զանգեց. Հարսանիքի օրն արդեն որոշվածա…
21տարի առաջ ենք առաջին անգամ հադիպել… Կարծեմ ինքը նոր- նոր քայլեր գցելիսա եղել,իսկ ես օրորոցում…Միասին դպրոց ենք առաջին անգամ գնացել, բուհ ընդունվել, ավարտել…Միասին երազել ենք 18 տարեկան դառնալու ու կտկտիկ կոշիկ հագնելու մասին,միասին առաջին անգամ իջել ենք «քաղաք ման գալու»…
Մեր կյանքում առաջին անգամ (6 կամ 7 տարեկանում) առաջին հարսանիքը տեսանք ու ամեն մեկս մեր հերթին սկսեցինք երազել մեր հարսանիքնեի մասին …Հուզված եմ ,կոկորդիս կծիկը հազիվ եմ կուլ տալիս…Ուֆ, չգիտեմ ,թքած, լացելու եմ …
Ցավդ տանեմ երջանիկ եղի …դու դրան արժանի ես
Մեջբերել
Էջանիշներ