Բերանում գարեջրի անտանելի դառնահամը ստիպեց նրան արթնանալ…Գլուխը ծանրացել էր և գրեթե ոչինչ չէր հիշում…սենյակում անտանելի գարշահոտ էր…շրջվեց ու նայեց կողքին պառկած գեղեցկուհուն.գեղեցիկ էր, բայց ոչ այդ պահին :Սրտխառնոցն ուժգնացավ, շտապեց դեպի բաղնիք…Մի քանի անգամ դեմքը սառը ջրով շփելուց հետո իրեն նայեց հայելու մեջ…ոչինչ չէր փոխվել. նույն դիմագծերը, նույն մռայլ դեմքը և նույն զուր վատնած գիշերը…
Վերադարձավ սենյակ, հագնվեց, նայեց աղջկան.որքան էր ուզում քնել հետը, իսկ հիմա անունն էլ չի հիշում…
Դուրս եկավ…Այնտեղ էլ ոչինչ չէր փոխվել, նույն մարդիկ, նույն ծառերը…մի խոսքով նույն աշխարհը որտեղ նա տեղ չուներ…Ուր գնալ? Իրեն ոչ ոք չէր սպասում…
Կանգնած էր դռան մոտ, թակեց, դուռը բացվեց.
_Եկար?
_Չէիր սպասում?
_Ես քեզ միշտ եմ սպասում…
Նա համբուրեց աղջկա ճակատն ու սեղմեց կրծքին .ու հանկարծ այդ պահին ինչ որ բան ծակեց մաշկն ու անցավ նրա տակ ..բարձրացավ վեր, վեր …ու հասավ սրտին… հետո նայեց աղջկա աչքերին.ամեն ինչ փոխվել էր…աշխարհը փոխվել էր…նա էր իր աշխարհը. Աշխարհ , որտեղ ինքն էր տիրակալը…
Մեջբերել
Էջանիշներ