Եվ լռություն է... ու նորից գիշեր,
Ցավում է հոգիդ...ու նորից հուշեր,
Անձրև է տեղում և թրջված աչքեր,
Դու դեռ փնտրում ես...կիսաը երազներ...
Եվ ահա մի նոր սիրո առասպել,
Ահա թոկ դարձող մի շատ բաևակ թել...
Եվ կրկին լուռ ես...
Նայում ամենքին ծածուկ ժպտում ես,
Թեև քո հոգուն հեռու հեռվում ես...
Եվ դժոխային այս մենության մեջ,
Երբ կիզում է քեզ սիրո հուրն անշեջ,
Մի ինչ որ փերի գալիս է դեպ քեզ,
Նա շշնջում է' դեռ սիրում եմ քեզ...
Ու նորից գիշեր,նորից առավոտ,
Նորից անձրև է և ամպրոպ խռպոտ...
Վախվորած աշխարհ և թախծոտ աչքեր,
Աստղազարդ երկինք,ժպտացող աստղեր,
Առաբց թանադա սիրո նոր կենաց
Եվ հույսի շողեր աչքերում քո թաց
Ու նրրից գիշեր
Երկնակամարում երկու հոգու ստվեր
Եվ իրար փարվող հարազատ սրտեր
Ասված կամ չասված, բայց սպասված խոսքեր...
2005թ.
Մեջբերել
Էջանիշներ