Ձեռքերս բաց արեցի, որպեսզի ծափ տամ քո խաղին, բայց դրանք այդպես էլ բաց մնացին,որովհետև դու արդեն խոնարհվել էիր ու հեռացել…Հետո նայցեի ափերիս մեջ' որքան էին մաշվել քեզ ծափ տալուց…նայեցի հետևիցդ, գնացիր, գնացիր որ հետ գաս' մի նոր խաղ խաղալու,հետ գաս մինչև ձեռքերս կլավանան? Ոչ…
Ուրիշ ծափահարող գտար…
Իսկ իմ ձեռքերը կլավանան մինչև դու հետ գաս…


Մեջբերել
... Եդ ինչ անդուր էր ձայնս ...Խեղճ շանս մազերը բիզբիզ կանգնեցին...Ես էլ մի քանի րոպե խելքի չէի գալիս...

կռիվ ես գնում?
գտել եմ 2-րդ դասարանում տատիկիս նվիրած բանաստեղծություն...

Էջանիշներ