Ինչքան շփվող կողմերը փոքր են, այնքան տարիքային տարբերությունը նրանց միջև ավելի արտահայտված է: Օրինակ պատկերացրեք 5րդ և 10րդ դասարանցուն: Այդ հինգ տարվա տարբերությունը շատ է արտահայտված: Իսկ տաս տարի հետո, երբ նրանք կլինեն 22 և 27 տարեկան, նրանց շփումը ավելի է հեշտանում: Եվս հինգ կամ տաս տարի, և նրանց տարիքային տարբերություն այլևս չի զգացվի:
ամեն ինչ հարաբերական է...
Շատ լավ թեմա է
Կյանքիս ողջ ընթացքում շրջապատված էի եղել և շրջապատված եմ մեծահասակների հետ և պատկերացրու մեզնից ոչ մեկը չի նկատել մեր տարիքային տարբերությունը, նույնիսկ ունեմ մոտ 30 տարվա տարիքային տարբերությամբ ընկեր, երբեք ոչ մեկը չի վիրավորել մյուսին նշելով իրենց տարբերությունների մասին, մենք բոլորս ունենք ինչպես միևնույն ,այնպես էլ տարբեր հետաքրքրություններ, բայց մենք երբեք ոչ մեկը խտրականություն չենք դնում և չենք դրել մեր միջև:
Ինչպես ասում են ինչքան մարդ,այնքան էլ բնավորություն, այնքան էլ գաղափարներ, այնքան էլ մտածելակերպ, այնքան էլ հայացքներ...այնպես որ ամեն ինչ սրտիդ մոտ մի ընդունիր
_________________________
Լավը և նույնիսկ լավագույնը արագ հագեցնում է, եթե դառնում է առօրեական:
Որոշ դեպքերում հիշում են տարիքային տարբերությունը որովհետև ավելի խելացի ու ուժեղ են ուզում երևալ, բայց դե չեն հասկանում, որ դա տարիքի հետ բացարձակապես կապ չունի…StrangeLittleGirl-ի խոսքերից
հետաքրքիր է և՛ քեզանից փոքրերի հետ շփվել, և՛ մեծերի…
Ամեն ինչ փոխադարձ է…
շփվելով քեզանից մեծերի հետ` շատ-շատ նոր բաներ կարող ես սովորել… Մեծերն էլ իրենց հերթին, շփվելով ավելի երիտասարդների հետ` ավելի երիտասարդ են իրենց զգում…
հասուն տարիքում ավելի շատ ձգտում են ավելի երիտասարդների հետ շփվել, իսկ երիտասարդ տարիքում` ավելի մեծ կյանքի փորձ ունեցողների…
Նման մարդիկ հոգեպես ավելի հասուն ու զարգացած են լինում, շատ հաճախ իրենց հետ շփվելիս տարիքով ավելի մեծի տեղ են դնում, քանի որ միագամից զգացվում է իրենց առավելությունը հասակակիցների կողքին…
Ես ինքս համարյա միշտ շփվել եմ ինձանից տարիքով մեծերի հետ… Լինելով տան միակ երեխան` համեմատած ավելի մտերիմ եմ եղել քեռիների, հորաքույրների ու հորեղբայրների երեխաների հետ… իսկ իրենք բոլորն էլ ինձանից շատ մեծ են (ամենափոքրը ինձանից 9 տարով է մեծ…)
Ասեմ որ կյանքիս ընթացքում, շատ մտերիմ եմ եղել հատկապես եղբայրներիս հետ, ու իրեք երբեք ինձ զգացնել չեն տվել, որ ինձանից մեծ են տարիքով, կամ նման արտահայտություններ չեն արել, «Կմեծանաս, կիմանաս…», «Դեռ փոքր ես…» և այլն
Ամենամտերիմը քեռուս տղայի հետ եմ միշտ եղել (հիմա 34տարեկան է)
Երևի սա է պատճառը, որ ընկերներս էլ մեծամասամբ ինձանից տարիքով մեծ են լինում… ավելի մեծ հետաքրքրությամբ եմ շփվում մեծերի հետ…
դե, իմ տարիքի ընկերներ էլ ունեմ, բայց իրենք հիմանկանում դպրոցում ու համալսարանում ձեռք բերվածներն են…
ունեմ նաև փոքրիկ, շատ փոքրիկ ընկերներ…
երբեմն զգում ես ինքդ քեզ մանուկ զգալու պահանջը, ու այդպիսին դառնում ես քո փոքրիկ ընկերների կողքին…
հետաքրքիր է, որ ցանկացած տարիքի մարդու հետ կարողանում եմ լեզու գտնել, ու մտերմանալ… լինի դա մի քանի տարեկան մանկիկ, թե` մեծահասակ…
…և այդպես էլ չհասկացա՝ ով եմ ես…
մի Աղջիկ, որը երազում է մի օր Թիթեռ դառնալ, թե՞ Թիթեռ, որը երազում է Աղջիկ լինել…
Re. Տարիքային տարբերություններ
Սաղ էլ պտի ամեն ձևի մարդկանց հետ շփվեն, անկախ տարիքից, որ հասկանան թե ինչնա լավ, ինչը վատ, մի հատ ծանր ու թեթև անեն, իմանան ինչ կարելիա անել, ինչը ոնց անել...
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ