Մեջբերում Adriano-ի խոսքերից Նայել գրառումը
Այո, իմ հետելա մեկ մեկ տենց լինում, սակայն անցյալի մասին մտածելը իմ կարծիքով այնքան անիմաստ գործա: Առաջ երբ մեկը մի բան էր ասում ասենք ես իրիկունը հենց միտս էր ընկնում սկսում էի տխրել, սակայն հետո ես ինքս ինձ ասեցի, այ մարդ է տխրեմ չտխրեմ էդ մարդու ասածը արդեն անցյալումա, իսկ ես հիմա արդեն էն մարդը չեմ ում տենց բան են ասել: Ուրեմն տխրելուս, մտածելուս իմաստը որնա, եթե նա իր ասածն ասել է, ես էլ արդեն իմ քայլն եմ արել: Հասկանում ես հենց սաղ իմաստը նրանում է, որ մարդ անցյալ ժամանակով է ապրում, բայց չէ որ դու հիմա ներկայում ես, բա ներկադ գնումա չէ:
Շատ ճիշտ ես ասում,բայց երբեմն,եթե նոււյնիսկ շատ ես ուզում մոռանալ կան չմտածել ինչ որ բանի մասին,չի ստացվում,ասենք եթե մեկ այլ պռոբլեմ ես ունենում,ու սկսում ես մտածել դրա մասին,կարծես հին հիշողություններդ առաջ են գալիս,դե չգիտեմ ինչպես ասել,բայց իսկապես ամեն ինչ ինչ որ լուրջ հետքա թողում քո ապագայի վրա,ինչքան էլ ուզես մոռանալ այն