Իհարկե «13 տարեկան աղջկա խնդիրը» բավականին լուրջ է: Բայց կա մի հանգամանք՝ ինչպե՞ս է մարդ ադապտացվում այս ախշարհին, մասնավոր դեպքում վիրտուալ աշխարհին: Մարդ պիտի առճակատ հանդիպի մնան երևույթի հետ որպիսի նրա մոտ սկսվի ադապտացման պրոցեսը և ձևավորվի համապատասխան վերաբերմունք տվյալ երևույթի վերաբերյալ: Այսինքն մարդ ինչքան էլ թեորապես պատրաստ լինի դրան, միևնույն է գործնականում դժվար է միանշանակ ասել, թե նա ինչ ռեակցիա կդրսևորի: Նախապատրաստել իհարկե անհրաժեշտ է, բայց լիովին զերծ պահել կյանքի դրսևորումներից գործնականում անհնար է և երևի թե սխալ էլ է, քանի որ 13 տարեկան աղջիկը մտնում է ռեալ կյանք և պիտի պատրաստ լինի նման երևույթների հետ առընչվելուն: Դրա համար նրան անպայման պիտի նախապատրաստել մնան իրավիճակներին: Այ այստեղ գալիս ենք ավելի բարդ խնդրին, ինչպե՞ս ճիշտ նախապատրաստել նրան, որպիսի մեր տված ինֆորմացիան ճիշտ ընկալվի, այլ ոչ թե վախ առաջացնի նման երևույթների հանդեպ: Սա արդեն անհատական խնդիր է: Եվ ամեն մի ծնող պիտի լավ ճանաչի իր երեխային ու գտնի նրան համապատասխան մոտեցումով խնդիրը ներկայացնելու ձևը:
Մեջբերել
Էջանիշներ