Չուկ ջան:
ես փորձել եմ ըստ էության առաջադրել լուծում: դա ինչքանով է հաջողված, այլ հարց է:
կարծում եմ, որ հարցին պետք է մոտենալ հնարավորինս խորքային: այստեղ դիրտարկվում էր որպես պարճառ միայն աբիժնիկությունը: սակայն դա միակը չէ: այժմ, այս ցանցային դարում, մարդկային մեծ ու նոր խնդիրներ են ծագում, որոնք հոգեբանական առումով ունեն նույն, հնուց եկած հիմքերը:
կարևոր հարց է մարդկանց ինքնաարտահայտվելու հնարավորություն տալը, ու այլ ինքնաարտահայտվելուն անպատրաստ լինելը:
ինչու» եմ ասում իգնոռ: որովհետև մարդկություն ավելի արժեքովոր ազդեցության ձև չի մտածել դեռևս: իհարկե, եղել են դեպքեր, որ նաև քաշել ծեծել են: բայց դա ռեալում, իսկ վիրտուալում այդ հարցը կարելի է փակել լրիվորեն՝ իգնոռով: դրանցի հետո ցանկացած մարդու մոտ էլ առաջանում է տուպիկից դուրս գալու մղում:
իսկ ամենաօպտիմալը, սեփական անձը հարմարեցնելն է վիրտուալ հասարակությանը, և ոչ թե վիրտուալ հասարակությանը փոխելը: օպտիմալ ասելով ինկատի ունեմ այն, որ մեծ է հավանականությունը, որ այդ խուլիգանը գտնի այն ու այդ ուղիով ստիպված շարժվի:
ես միշտ էլ վստահ եմ, որ ինքանկարգավորումը, դա ամեաօպտիմալն է մեր տիեզերքում:




Մեջբերել


*]Դարձյալ, կրճատել ծնողների անորակ դաստիարակությունը մինչև երեխային porno-կայքերով զբոսնելու թույլատրումը մարդկային չէի անվանի: Փորձիր պատկերացնել հիանալի, բայց porno-կոնտենտի վերաբերյալ սեփական հայացքներն ունեցող ծնողների վիճակը այդպիսի իրականության պայմաններում: Կամ համեմատել այս կետի քննարկման առարկան տաս տարեկանից գողություն անող կամ մուրացող երեխաների խնդրի հետ

Էջանիշներ