Մանկությունս եմ ուզում,, մանկությու~նս, Ձմեռ Պապ, էն, որ 4-5 տարեկան էի, որ հլը լեգենդ չէիր, կյանքից ու մարդկանցից բան չէի հասկանում, էն մանկությունս, որ էլ չկա... հա ու էն մի մանկությունս, երբ ընկերներ չունեի, միակ ընկերս հոպարիս տղան էր, որ վաղուց ի մոռացել իրա մանկությունը...
Թե կարող ես, գոնե մի գիշեր, 31-ի գիշերը` երազիս մեջ, տար ինձ մեր հին տունը` ոչ թե անցյալիս, այլ անցած ապագայիս տունը...


Մեջբերել
Հետո ոգևորված թե ինչ սիրուն պատկեր եմ տեսնում, տալիս էի ուրիշներն էլ նայեն, բայց դե իմ տեսածն էլ ոչ մեկ չէր տեսնի, որովհետև թեթև շարժում, ու գալիս էր հեքիաթի հաջորդ կադրը: Չեմ էլ հիշում ոնց, բայց կորավ կալեյդոսկոպս:
Ձմեռ պապի ջան, կարաս գտնես?


...

) ու պատկերացրու միանգամից միտս էկան ամեն մեկի պատմությունը, հիշում եմ առաջին նամակս գրելու օրը 

Էջանիշներ