Ավատար / Avatar (2009)

[Tyler]

Ես էլ կարող եմ ասել, որ «Ապոկալիպսիսում» կապույտ ու երկոտանի կատուներ չկային. դա փաստարկ կլինի՞: Տարբեր ֆիլմեր են:

Բայց լիքը ընդհանուր բան ունեն: Ու ընդեղ թեման ավելի լավ էր մատուցված, ոչ միայն մանուկներին դուր գալու համար

Հումոր է՞ր: Օրինակ՝ «Շինդլերի ցուցակի», «Շարքային Ռայանի» ու «Յուրայան զբոսայգու» ռեժիսյոր Սթիվեն Սփիլբերգը:

1,«Շինդլերի ցուցակի», «Շարքային Ռայանի» ապագա ռեժիսոր: Այսինքն 1993 թվին Սփիլբերգը հիմնականում հայտնի էր արկածային՝ Ինդիանա Ջոնսի նման ֆիլմերով: Բացառություն ա կազմում մենակ Империя Солнца-ն:
2.«Զբոսայգին» գրքի էկրանիզացիա էր: Այսինքն թեման արդեն պարզ էր, ու ֆիլմը ծայրից ծայր ռեժիսորի մտահղացումը չէր, ոնց որ էս դեպքում ա:

Դու, եթե չեմ սխալվում, ֆիլմը գնահատել էիր 3/10, չէ՞: Իսկ եթե 3D-ի շուրջ քո ասած էսքան աղմուկն ու իրարանցումը եղած չլինե՞ր, ինչքան կգնահատեիր:

5/10: Առաջին գրառման մեջ տենց էլ գրել էի: Մաքսիմում 6: 3/10 միայն հաշվի առնելով թե ինչը՝ ինչպես ա ներկայացվում:

Կողմնապահություն մի արա, ոչ ոք մեղավոր չի, որ դու ակնկալում էիր, ասենք, հարյուրը, բայց ստացար հիսունը՝ այն, ինչ իրականում կար:

Ես իրավունք չունե՞մ օրինակ Ռոբերտ Դե Նիրոից լավ դերասանական խաղ ակնկալել անկախ նրանից, թե ինչ ոճի ֆիլմում ա նա նկարահանվում:
Ես իրավունք չունե՞մ օրինակ Pink Floyd-ից շատ բարձրորակ երաժշտություն ակնկալել:
Ես իրավունք չունե՞մ ինչ-որ մի Մայքլ Բեյի հանած ֆիլմում լավ սպեցէֆեկտներ ու բարձր դիտարժանության մակարդակ ակնկալեմ... և այլն և այլն:
Ինձ թվում ա հաջորդ հարցը ակնհայտ ա՝ ես իրավունք չունե՞մ Ջեյմս Կամերոնից խորը, լուրջ ֆիլմ ակնկալեմ, որի մեջ բացի վիզուալ գեղեցկությունից այլ բաներ էլ լինեն Անկախ ժանրից: Եթե կատակերգություն չի իհարկե

[Հայկօ]

Բայց լիքը ընդհանուր բան ունեն: Ու ընդեղ թեման ավելի լավ էր մատուցված, ոչ միայն մանուկներին դուր գալու համար

Չեմ կարծում, որ «Ավատարը» հավանողները (էդ թվում՝ էս թեմայում գրողները) բոլորը մանուկներ են, ու չեմ կարծում, որ քո կողմից մանուկ համարվելը բոլորին դուր կգա, լրիվ հակառակը: Թեման փակեցինք:

1,«Շինդլերի ցուցակի», «Շարքային Ռայանի» ապագա ռեժիսոր: Այսինքն 1993 թվին Սփիլբերգը հիմնականում հայտնի էր արկածային՝ Ինդիանա Ջոնսի նման ֆիլմերով: Բացառություն ա կազմում մենակ Империя Солнца-ն:

Եթե «Յուրայանի» փոխարեն վերջին «Ինդիանա Ջոնսը» գրեի, ինչ-որ բան կփոխվե՞ր: Սա՝ մեկ: Երկրորդ՝ մեջբերում եմ քո գրածը.

Նշված ֆիլմերից ո՞ր մեկի ռեժիսորն ա իր կյանքում նենց շեդեվրներ հանել, ոնց որ Կամերոնը

Ապա.

5/10: Առաջին գրառման մեջ տենց էլ գրել էի: Մաքսիմում 6: 3/10 միայն հաշվի առնելով թե ինչը՝ ինչպես ա ներկայացվում:

Ես իրավունք չունե՞մ օրինակ Ռոբերտ Դե Նիրոից լավ դերասանական խաղ ակնկալել անկախ նրանից, թե ինչ ոճի ֆիլմում ա նա նկարահանվում:
Ես իրավունք չունե՞մ օրինակ Pink Floyd-ից շատ բարձրորակ երաժշտություն ակնկալել:
Ես իրավունք չունե՞մ ինչ-որ մի Մայքլ Բեյի հանած ֆիլմում լավ սպեցէֆեկտներ ու բարձր դիտարժանության մակարդակ ակնկալեմ... և այլն և այլն:
Ինձ թվում ա հաջորդ հարցը ակնհայտ ա՝ ես իրավունք չունե՞մ Ջեյմս Կամերոնից խորը, լուրջ ֆիլմ ակնկալեմ, որի մեջ բացի վիզուալ գեղեցկությունից այլ բաներ էլ լինեն Անկախ ժանրից: Եթե կատակերգություն չի իհարկե

Քո իրավունքն է: Ոչ ոք քեզ չի ստիպում հավանել որևէ ֆիլմ: Բայց ընդունիր, որ «լավ դերասանական խաղը», «բարձրորակ երաժշտությունն» ու «խորը, լուրջ ֆիլմը» շատ հեղեղուկ հասկացություններ են: Դու նաև իրավունք ունես փողոցում հանդիպած առաջին իսկ մարդուց պահանջելու, որ քեզ միլիոն եվրո տա, բայց եթե չտա, էդ մարդուն «քձիբ» չպիտի ասես: Հիշեցնեմ, որ մենք հիմա ֆիլմը քննարկում ենք as is, այսինքն՝ որպես ավարտուն գործ, և բողոքները կամ դժգոհությունները ոչ մի բան էլ չեն փոխի: Ու եթե դու վիզուալ գեղեցկությունից բացի ուրիշ բան չես տեսել, դա կարող է նշանակել հետևյալները.

1. Այնտեղ վիզուալ գեղեցկությունից բացի ուրիշ բան չկար
2. Կար, բայց դու չես կարողացել տեսնել
3. Կար, բայց մեկ ուրիշի համար. քեզ համար դա գեղեցկություն չէր

Ցանկացած դեպքում բողոքելդ կամ քննադատելդ անիմաստ է: Հավանել-չհավանելը խիստ սուբյեկտիվ կատեգորիա է. դու կարող ես չհավանել, բայց մի՛ փորձիր ուրիշին համոզել, որ ինքը սխալ է հավանել:

[Tyler]

Չեմ կարծում, որ «Ավատարը» հավանողները (էդ թվում՝ էս թեմայում գրողները) բոլորը մանուկներ են, ու չեմ կարծում, որ քո կողմից մանուկ համարվելը բոլորին դուր կգա, լրիվ հակառակը: Թեման փակեցինք:

Երևում ա պետք ա շատ մանրամասն գրեմ, որովհետև ընդհանրացումները ինչ-որ շատ ցավագին են ընդունվում: Ավելի կոնկրետ ասած՝ իմ կարծիքով, որը ես ոչ մեկին չեմ պարտադրում, էս կինոն կարող ա դուր գալ 3 կատեգորիայի մարդկանց.
1.Մինչև 16 տարեկաններին:
2.Գեղեցիկ հեքիաթների էմոցիոնալ և զգայուն սիրահարներին (որոնց դեպքում տարիքը դեր չի խաղում)
3.Սպեցէֆեկտների սիրահարներին, որոնք կինո նայում են մենակ ժամանակ անցկացնելու համար, առանց իմանալու թե ով ա ռեժիսորը, ով ա խաղում, ֆիլմը ինչի մասին ա և այլն՝ էնքան որ գմփ-գմփ կա:
Սենց ավելի լավ ա՞

Եթե «Յուրայանի» փոխարեն վերջին «Ինդիանա Ջոնսը» գրեի, ինչ-որ բան կփոխվե՞ր: Սա՝ մեկ: Երկրորդ՝ մեջբերում եմ քո գրածը.

Նույնը. իմ գրածի իմաստը էն եր, որ քո բերած օրինակներից ոչ մեկի դեպքում (Վան հելսինգ, Յուր. զբոսայգի և այլն) մենք հիմք չունեինք սպասելու նենց կինո, ոնց որ հիմք ունեինք սպասելու Կամերոնից: Ավելի պարզ՝ ինչպիսին ռեժիսորն ա на момент выхода фильма, էդպիսին էլ իրանից սպասումներն են:

Բայց ընդունիր, որ «լավ դերասանական խաղը», «բարձրորակ երաժշտությունն» ու «խորը, լուրջ ֆիլմը» շատ հեղեղուկ հասկացություններ են: Ցանկացած դեպքում բողոքելդ կամ քննադատելդ անիմաստ է: Հավանել-չհավանելը խիստ սուբյեկտիվ կատեգորիա է. դու կարող ես չհավանել, բայց մի՛ փորձիր ուրիշին համոզել, որ ինքը սխալ է հավանել:

Ընդունում եմ: Բայց ցանկացած պահի ստեղ կարող ա հայտնվի մեկը, որը կասի որ աշխարհի ամենալավ կինոն ասենք "Որոգայթն" ա, ու ոչ մի կերպ հակառակում չհամոզվի, հետո՞ Ֆորում ա չէ, քննարկման իրավունք կա՝ ուրեմն կա ոչ միայն միակողմանի կարծիքներ արտահայտելու իրավունք:

[Վիշապ]

Էնքան շուխուր արեցիք, վերջապես գնացի նայեցի Անչափ գեղեցիկ հեքիաթ–մարտաֆիլմ էր չարի ու բարու պրիմիտիվ փիլիսոփայությամբ: Բայց դրվագները իրենց ֆանտազիայով ու դինամիկայով այնքան գերող են, որ սյուժեյի պրիմիտիվությունը հետին պլան է մղվում ու ֆիլմը կլանված դիտվում է: Ճիշտ է երկրորդ անգամ նայելու ցանկություն չի առաջանում, որովհետև ֆիլմը իր բովանդակությամբ բաց հարցերի ու բաց թողնված պահերի հնարավորություն չի տալիս թերևս տեսողական վառ հիշողություն ունեցող մարդկանց համար, քանի որ գերող մասերի ճնշող մեծամասնությունը զուտ գեղատեսիլ սցենարներ են: Եվ երկրորդ անգամ նայելիս արդեն հնարավոր կլինի կենտրոնանալ նաև սցենարի տրամաբանության վրա, որտեղ կարծում եմ հիասթափություն է սպասվելու, դրա համար չարժի փչացնել հիմնական տպավորությունները։
Հ.Գ. Անկեղծ ասած Tylerի հետ որոշ բաներում համաձայն եմ, և նայելիս ինձ թված, որ Կամերոնը տեղաբնիկների վարքն ու էությունը թխել է Գիբսոնի «Ապոկալիպսիս»–ից (իմիջայլոց վերջինս իմ կարծիքով լուրջ ֆիլմ է, ես երեք անգամ նայել եմ առանց հոգնելու)։

[Աթեիստ]

իմ կարծիքով, որը ես ոչ մեկին չեմ պարտադրում, էս կինոն կարող ա դուր գալ 3 կատեգորիայի մարդկանց.
1.Մինչև 16 տարեկաններին:
2.Գեղեցիկ հեքիաթների էմոցիոնալ և զգայուն սիրահարներին (որոնց դեպքում տարիքը դեր չի խաղում)
3.Սպեցէֆեկտների սիրահարներին, որոնք կինո նայում են մենակ ժամանակ անցկացնելու համար, առանց իմանալու թե ով ա ռեժիսորը, ով ա խաղում, ֆիլմը ինչի մասին ա և այլն՝ էնքան որ գմփ-գմփ կա:

Նման ցուցակին միշտ ճիշտ է ավելացնել, «մարդիկ, որոնց ես չեմ հասկանում», օրինակ ես պատրաստվում եմ դիտել ֆիլմը, որպես նոր տեխնոլոգիայով նկարահանված ֆիլմ։ Դա քո 3 կետին չի վերաբերում, որովհետև ինձ չի գրավում «Տրանսֆորմերներ» ֆիլմը։ Այսինքն ինձ հետաքրքրում է Motion Capture-ը, ոչ թե գրաֆիկան։ Դրանք լրիվ տարբեր բաներ են։ Ընդ որում, ես չեմ բացառում, որ կլինեն մարդիկ, որ կդիտեն բոլորովին այլ պատճառով։
Նշեմ ևս մի ֆիլմ դիտելու պատճառ։ Ռեժիսորի կամ դերասանի անունը տիտրերում։ Ես պատրաստվում եմ դիտել «Տերմինատոր 4» ոչ թե սպասում եմ ինչ որ լուրջ ֆիլմ, այլ որովհետև այնտեղ խաղում է Կրիստիան Բեյլը։ Ընդ որում ես հասկանում եմ, որ եթե ֆիլմը շատ վատը եղավ, դերասանը ինչքան էլ ճղվի, չի կարողանա նորմալ խաղ ցույց տալ, բայց միայն նրա ներկայությունը հերիք է, որ ես ուզենամ դիտել ֆիլմը։

[Chuk]

1.Մինչև 16 տարեկաններին:
2.Գեղեցիկ հեքիաթների էմոցիոնալ և զգայուն սիրահարներին (որոնց դեպքում տարիքը դեր չի խաղում)
3.Սպեցէֆեկտների սիրահարներին, որոնք կինո նայում են մենակ ժամանակ անցկացնելու համար, առանց իմանալու թե ով ա ռեժիսորը, ով ա խաղում, ֆիլմը ինչի մասին ա և այլն՝ էնքան որ գմփ-գմփ կա:
Սենց ավելի լավ ա՞

Չէ: Բոլորովին:
Իսկ ինչու՞ ոչ սպեցեֆեկտների սիրահարներին, օրինակ, ովքեր ոչ միայն սպեցէֆեկտների սիրահար են, այլև գիտեն թե ով ա ռեժիսորը, ով ա խաղում, որակյալ կինոյի սիրահար են և այլն: Բայց այս կինոյից էլ հաճույք են ստանալու իր վարպետորեն նկարված լինելու համար, օրինակ:

հ.գ. Կինոն չեմ նայել, Կամերոնի ոչ մի ֆիլմ չեմ սիրում, կարծես թե, համենայն դեպս այս պահին որ կինոն հիշեցի, թեև կլանված նայել եմ, բայց չեմ սիրել: Բայց երբեք ինձ թույլ չէի տա Տիտանիկի կամ Տերմինատորի սիրահարներին այսպես դասակարգել:

[Tyler]

Նման ցուցակին միշտ ճիշտ է ավելացնել, «մարդիկ, որոնց ես չեմ հասկանում», օրինակ ես պատրաստվում եմ դիտել ֆիլմը, որպես նոր տեխնոլոգիայով նկարահանված ֆիլմ։

Ես ասում էի մենակ էն մարդկանց մասին, ում կինոն կարող է դուր գալ: Բուն կինոն, այլ ոչ թե նրանում կիրառված տեխնոլոգիան:

Նշեմ ևս մի ֆիլմ դիտելու պատճառ։ Ռեժիսորի կամ դերասանի անունը տիտրերում։ Ես պատրաստվում եմ դիտել «Տերմինատոր 4» ոչ թե սպասում եմ ինչ որ լուրջ ֆիլմ, այլ որովհետև այնտեղ խաղում է Կրիստիան Բեյլը։ Ընդ որում ես հասկանում եմ, որ եթե ֆիլմը շատ վատը եղավ, դերասանը ինչքան էլ ճղվի, չի կարողանա նորմալ խաղ ցույց տալ, բայց միայն նրա ներկայությունը հերիք է, որ ես ուզենամ դիտել ֆիլմը։

Համաձայն եմ, ես էլ եմ տենց: Եթե իմ սիրած դերասաններից մեկը կինոյում կա, անպայման կնայեմ: Ուրիշ հարց ա, կինոն (այլ ոչ թե դերասանի խաղը) դուր կգա թե չէ: Անձամբ ինձ Ավատարը հետաքրքրեց մենակ նրա համար, որ ռեժիսորը Կամերոնն էր, որին ես շատ հարգում եմ ու իր նախկին ֆիլմերը շատ դուրս գալիս են: Մեկ էլ նոր 3D-ի համար կուզենայի նայեի անկախ ռեժիսորից, բայց քանի որ ստեղ չկա...

Իսկ ինչու՞ ոչ սպեցեֆեկտների սիրահարներին, օրինակ, ովքեր ոչ միայն սպեցէֆեկտների սիրահար են, այլև գիտեն թե ով ա ռեժիսորը, ով ա խաղում, որակյալ կինոյի սիրահար են և այլն: Բայց այս կինոյից էլ հաճույք են ստանալու իր վարպետորեն նկարված լինելու համար, օրինակ:

Դե ես կարող էի մի 15 կատեգորիայի մարդ թվարկել՝ Սիգուիրնի Ուիվերի տաղանդի սիրահարներ, Ջեյմս Կամերոնի ֆանատներ, այլ մոլորակների մասին պատմությունների սիրահարներ, կանաչ բնության սիրահարներին և այլն և այլն: Բայց էդքան մանրանալու ոչ իմաստ կար, ոչ ժամանակ

հ.գ. Կինոն չեմ նայել, Կամերոնի ոչ մի ֆիլմ չեմ սիրում, կարծես թե, համենայն դեպս այս պահին որ կինոն հիշեցի, թեև կլանված նայել եմ, բայց չեմ սիրել: Բայց երբեք ինձ թույլ չէի տա Տիտանիկի կամ Տերմինատորի սիրահարներին այսպես դասակարգել:

Բայց ես Տիտանիկի կամ Տերմինատորի սիրահարների հասցեին մի բառ ասել ե՞մ: Խոսքս վերաբերվում էր միայն ու միայն Ավատարին:

[Chuk]

Բայց ես Տիտանիկի կամ Տերմինատորի սիրահարների հասցեին մի բառ ասել ե՞մ: Խոսքս վերաբերվում էր միայն ու միայն Ավատարին:

Իսկ ես օրինակով ցույց էի տալիս, որ սրա մասին էլ չպիտի նման «խիստ» դասակարգում մտցվի, քանի որ կստացվի ոչ ճշմարիտ, անտեղի մի բան

[Աթեիստ]

Ուրիշ հարց ա, կինոն (այլ ոչ թե դերասանի խաղը) դուր կգա թե չէ:

Տարանտինոյի ֆիլմերի սիրահարների մի մեծ բանակ սիրում է նրա ֆիլմերի երկխոսությունները (միայն երկխոսությունները), կարելի՞ է արդյոք ասել, թե նրանք չեն սիրում ֆիլմը։

Ուզում եմ ասել, որ ֆիլմը սիրել, չի նշանակում հավանել նրանում ամեն բան (ռեժիսուրա, օպերատորի աշխատանք, դերասաններ, գրաֆիկա, երաժշտություն և այլն), միայն դրանցից մեկի առկայությունը կարող է բավարար լինել ֆիլմը սիրելու համար։ Երբեմն նույնիսկ զարմանում եմ, թե տվյալ ֆիլմի ի՞նչն եմ սիրում, երբ աչքի ընկնող ոչինչ չեմ գտնում։

[VisTolog]

ՈՒղղակի ավատարի մեջ մի տեսակ Դատարկություն ոնցոր լիներ:
Կարծես շատ գեղեցիկ գրաֆիկա/դիզայնով սայթ նայես, բայց մեջը դատարկ
Բայց երևի մի անգամ էլ գնամ նայեմ, միգուցե "տեղ չի հասել" "))

[Enigmatic]

ՈՒղղակի ավատարի մեջ մի տեսակ Դատարկություն ոնցոր լիներ:
Կարծես շատ գեղեցիկ գրաֆիկա/դիզայնով սայթ նայես, բայց մեջը դատարկ
Բայց երևի մի անգամ էլ գնամ նայեմ, միգուցե "տեղ չի հասել" "))

Այ մարդ դրա մեջ ինչ կա տեղ չհասնելու, լավ էլ հասելա,օրինակ ես էլ մանավանդ ամբողջ սկիզբը ձանձրույթից մեռնում էի, մենակ վերջում եմ լարված նայել:

[Enigmatic]

Ճիշտ ես Հելիում, «Ատլանտիդային» շատ նման ա բայց Ատլանտիդան թե կուզ մուլտ լինելով շատ ավելի հետաքրքիր էր: Բայց դա ավելի շատ մուլտ էր մեծերի համար, որովհետև երեխաները հաստատ էդ մուլտը նայելուց բան չէին հասկանա: