Այ դա շատ ճիշտ ես ասում: Մի անգամ պետք է տեսնեիր, թե հոգեբանության դասախոսս ինձ ինչ օրը գցեցԻմ կարծիքով հոգեբանի ամենամեծ առաքելությունը լսելու միայն իրեն այդքան խորապես պատկանող ունակությունն է և ունիկալ հարցեր տալու սովորությունը…Հարցը տալիս էր ու շեշտակի նայում ինձ: Չգիտեմ, թե ոնց էր անում, բայց պատասխանից խուսափելն անհնար էր: Ու ամեն պատասխանից հետո նոր հարց էր տալիս: Ես այդ ժամանակներում մազերս շատ կարճ կտրել էի: Նա միակ մարդն էր, որին հետաքրքրեց պատճառը ու կարողացավ ինձնից դուրս կորզել այն: Չէ՛, իրոք դեմք էր: Նա իմ կյանքում շատ փոփոխություններ կարողացավ մտցնել: Կարոտում եմ այդ ժամանակները
Մեջբերել
Էջանիշներ