Դիմե՞լ հոգեբանի, թե՞.......

[ihusik]

Ընտրեք ճիշտ հոգեբանի և անպայման դիմեք նրան...
/կներեք երկար եմ գրել/

Անձամբ ես հոգեբան եմ /հոգեբան, ոչ թե հոգեհան / ու թվում է պատասխանս միանշանակ պետք է լիներ, բայց...՞՞՞ մի կողմ թողնելով /չնայած դրանք էլ ոչ կարևոր հարցեր չեն/ հասարակության վերաբերմունքն հոգեբաններին դիմող մարդկանց նկատմամբ ու հոգեբանական ծառայության թանկ լինելու խնդիրներն, ես կուզեի ասել այն մասին, որ շատ դժվար է ոչ միայն Հայաստանում, այլև ամենուր /ուր կարծում եք թե ամեն մեկն մի-մի հոգեբան ունեն ու երջանիկ ապրում են/ լավ, որակյալ հոգեբան գտնելն - այնպիսի հոգեբանի, ինչպիսին ես եմ պատկերացնում, որ հոգեբանն պետք է լինի, չնայած գուցե իմ պահանջներն են շատ բարձր տվյալ ու նմանատիպ բնագավառների մասնագետների հանդեպ, բայց այլ կերպ ճիշտ չեմ համարում... Ամեն հարց քննարկելիս իմ ուշադրության կենտրոնն մարդն է, տվյալ դեպքում երկուսն են՝ մի կողմից հոգեբանն, մյուս կողմից այցելուն. և միայն երկուսի ճիշտ համագործակցության դեպքում հնարավոր կլինի դրական արդյունք ունենալ, այո, այո- միայն երկուսի ճիշտ համագործակցության դեպքում քանի որ ես չեմ ընդունում այն տեսանկյունն, երբ մարդ սեփական սխալ ապրելակերպով ձեռք է բերում պրոբլեմներ ու գնում մեկ ուրիշի մոտ ու այդ մեկ ուրիշն /լինի նա հոգեբան, բժիշկ, քահանա, թե նույնիսկ Աստված/ առանց տվյալ այցելուի պրոբլեմների առաջացման պատճառներն գտնելու, դրանց լուծման ուղիներն այցելուին առաջարկելու և օգնելու այցելուին, որ նա ինքն, իր սեփական կամքով ու ջանքերով սեփական սխալ ապրելակերպն փոխելու միջոցով լուծի իր խնդիրներն, սկսի լուծել այցելուի առջև ծառացած խնդիրներն առանց նրա /այցելուի/ գիտակցման թե ի՞նչն էր նրա պրոբլեմների պատճառն հանդիսացել և ի՞նչն փոխի իր մեջ ու իր ապրելակերպում, որպեսզի հետագայում կրկին չհայտնվի նույն վիճակում /սա է պատճառն, թե ինչու արտասահմանում ամեն մեկն մի-մի հոգեբան ունեն ու նրանց մշտական այցելուներն են ցմահ/: Ի՞նչ է ստացվում. մարդ՝ իր սեփական սխալ ապրելակերպի պատճառով ձեռք է բերում որոշակի պրոբլեմներ /ֆիզիկական, հոգեբանական, հոգևոր/, որն իր առջև է դնում Կյանքն, որպեսզի ցույց տա տվյալ անձին նրա ապրելակերպի ընտրած ուղու ոչ ճիշտ լինելն ու որ նա հաղթահարի Ճշմարտության որոնմամբ ու սեփական ջանքերով սխալ ապրելակերպի հաղթահարմամբ ու դրանք դրականով փոխարինմամբ, մարդ գնում է մեկ ուրիշի մոտ /բժիշկ, հոգեբան, հոգևորական կամ նույնիսկ "Աստված"/ և ուզում, որ նրանց հետ բոլորովին կապ չունեցող մեկն լուծի իրենց առաջ Կյանքի դրած խնդիրներն, ասես թե այս աշխարհում ոչ մի Օրենք էլ գոյություն չունի. ասես թե իսպառ մոռացել են, որ ամենուր գործում է պատճառահետևանքային օրենքն /ինչ ցանես՝ այն էլ կհնձես, որն գործում է ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ հոգևոր ոլորտներում - ուշադիր եղեք... ով ցանում է՝ նա էլ հնձում է և ինչ սերմեր որ ցանում է համապատասխալ բերք էլ ստանում է/, ասես մարդկային աշխարհում արդեն ծառից խնձորն երբ պոկվում է ոչ թե ներքև է ընկնում, այլ երկինք է բարձրանում , բայց...
Իմ պատկերացմամբ այն հոգեբանն, այն բժիշկն ու այն քահանան է ճիշտ վարվում, որն իր մոտ եկող ու իրենից օգնություն հայցող մարդու խնդիրներն լուծում է ոչ թե դեղով, հոգեբանական մեթոդներով կամ մեղքերի թողություն տալով, այլ այցելուի հետ միասին փնտրում և գտնում են այցելուի ապրելակերպում տեղ գտած այն սխալներն, որոնք պատճառ են հանդիսացել տվյալ պրոբլեմի առաջացմանն, այսինքն՝ պրոբլեմի հարուցող պատճառներն և ցույց տալիս ապրելակերպում այն անհրաժեշտ կատարվելիք փոփոխություններն՝ այսինքն պրոբլեմի լուծման ուղին կամ ուղիներն, որին կամ որոնց հետևելու դեպքում նա իր համար /հոգեբանի, բժշկի կամ հոդևորականի օգնությամբ/ կկարողանա լուծել իր այդ պրոբլեմներն վերջնականապես ու հիմնովին...

[Arisol]

[B]
Իմ պատկերացմամբ այն հոգեբանն, այն բժիշկն ու այն քահանան է ճիշտ վարվում, որն իր մոտ եկող ու իրենից օգնություն հայցող մարդու խնդիրներն լուծում է ոչ թե դեղով, հոգեբանական մեթոդներով կամ մեղքերի թողություն տալով, այլ այցելուի հետ միասին փնտրում և գտնում են այցելուի ապրելակերպում տեղ գտած այն սխալներն, որոնք պատճառ են հանդիսացել տվյալ պրոբլեմի առաջացմանն, այսինքն՝ պրոբլեմի հարուցող պատճառներն և ցույց տալիս ապրելակերպում այն անհրաժեշտ կատարվելիք փոփոխություններն՝ այսինքն պրոբլեմի լուծման ուղին կամ ուղիներն, որին կամ որոնց հետևելու դեպքում նա իր համար /հոգեբանի, բժշկի կամ հոդևորականի օգնությամբ/ կկարողանա լուծել իր այդ պրոբլեմներն վերջնականապես ու հիմնովին...

Համամիտ եմ :

[StrangeLittleGirl]

Իմ պատկերացմամբ այն հոգեբանն, այն բժիշկն ու այն քահանան է ճիշտ վարվում, որն իր մոտ եկող ու իրենից օգնություն հայցող մարդու խնդիրներն լուծում է ոչ թե դեղով, հոգեբանական մեթոդներով կամ մեղքերի թողություն տալով, այլ այցելուի հետ միասին փնտրում և գտնում են այցելուի ապրելակերպում տեղ գտած այն սխալներն, որոնք պատճառ են հանդիսացել տվյալ պրոբլեմի առաջացմանն, այսինքն՝ պրոբլեմի հարուցող պատճառներն և ցույց տալիս ապրելակերպում այն անհրաժեշտ կատարվելիք փոփոխություններն՝ այսինքն պրոբլեմի լուծման ուղին կամ ուղիներն, որին կամ որոնց հետևելու դեպքում նա իր համար /հոգեբանի, բժշկի կամ հոդևորականի օգնությամբ/ կկարողանա լուծել իր այդ պրոբլեմներն վերջնականապես ու հիմնովին...

Ես էլ եմ համաձայն:
Ի դեպ, հոգեբանական ծառայությունների գնի առումով խնդիրներ չունեմ: Չէ՛, չէ՛, միլիոնատեր չեմ Ուղղակի մասնագիտությամբ հոգեբան ընկերուհիներ ունեմ, որոնց ծառայություններն անվճար են ինձ համար

[ihusik]

Ի դեպ, հոգեբանական ծառայությունների գնի առումով խնդիրներ չունեմ: Չէ՛, չէ՛, միլիոնատեր չեմ Ուղղակի մասնագիտությամբ հոգեբան ընկերուհիներ ունեմ, որոնց ծառայություններն անվճար են ինձ համար

Շատ ուրախ եմ, որ նման հոգեբան ընկերուհիներ ունես և հույսով եմ նրանք էլ են համաձայն ասածներիս հետ ու հենց այդպես էլ աշխատում են, բայց... կուզենայի ասել, որ ոչ մասնագետ /հոգեբան/ ընկերուհիների, հարևանների կամ այլ ծանոթ ու մտերիմ մարդկանց հետ սեփական պրոբլեմներով կիսվելն ու սիրտն ժամանակավորապես թեթևացնելն /որն նույն բժշկի տված ցավազրկողի դեր է տանում, որն այո, մի քանի վարկյանով թեթևացնում կամ անցկացնում է ցավն, բայց պրոբլեմի վերջնական լուծման հարցում դեր չի խաղում/ չի կարելի նույնացնել իսկական, բանիմաց հոգեբանի ծանր աշխատանքի հետ...
Հ.Գ. Խնդրում եմ հոգեբանին ու հոգեկանին տարբերեք իրարից ու երբ առաջին անգամ այցելում եք հոգեբանի փորձեք զգալ հաստատ հոգեբա՞նն է ձեր առջև նստած, թե՞ հոգեկանն /կներեք սև կատակիս համար, բայց ամեն կատակի մեջ կատակի որոշակի չափ կա, իսկ մնացածն ճշմարտություն է............./

[Ծով]

Իմ կարծիքով հոգեբանի ամենամեծ առաքելությունը լսելու միայն իրեն այդքան խորապես պատկանող ունակությունն է և ունիկալ հարցեր տալու սովորությունը…
Իսկ ընդհանրապես ուժեղ մարդիկ իրենք իրենց հոգեբաններն են…

[Angelina]

Ավելի լավ է ինքդ քեզ հաղթահարես քո դժվարությունը, քան այցելես հոգեբանին: Նա միայն կարող է քեզ առնվազն լսել, բայց օգնել՝ ոչ:

[StrangeLittleGirl]

Իմ կարծիքով հոգեբանի ամենամեծ առաքելությունը լսելու միայն իրեն այդքան խորապես պատկանող ունակությունն է և ունիկալ հարցեր տալու սովորությունը…

Այ դա շատ ճիշտ ես ասում: Մի անգամ պետք է տեսնեիր, թե հոգեբանության դասախոսս ինձ ինչ օրը գցեց Հարցը տալիս էր ու շեշտակի նայում ինձ: Չգիտեմ, թե ոնց էր անում, բայց պատասխանից խուսափելն անհնար էր: Ու ամեն պատասխանից հետո նոր հարց էր տալիս: Ես այդ ժամանակներում մազերս շատ կարճ կտրել էի: Նա միակ մարդն էր, որին հետաքրքրեց պատճառը ու կարողացավ ինձնից դուրս կորզել այն: Չէ՛, իրոք դեմք էր: Նա իմ կյանքում շատ փոփոխություններ կարողացավ մտցնել: Կարոտում եմ այդ ժամանակները

[Աբելյան]

Ավելի լավ է ինքդ քեզ հաղթահարես քո դժվարությունը, քան այցելես հոգեբանին: Նա միայն կարող է քեզ առնվազն լսել, բայց օգնել՝ ոչ:

ճիշտ ա:

[ihusik]

Ավելի լավ է ինքդ քեզ հաղթահարես քո դժվարությունը, քան այցելես հոգեբանին: Նա միայն կարող է քեզ առնվազն լսել, բայց օգնել՝ ոչ:

Համամիտ չեմ և ասեմ ինչու՞: Այս թեմայի տակ իմ առաջին գրածում ես նշել էի, որ ամեն մարդ պետք է իր առջև դրած Կյանքի պրոբլեմներն ինքն լուծի, որն էլ հենց օգնում է, որ մարդ մի պրոբլեմն մյուսի ետևից լուծելով առաջ շարժվի կյանքում՝ կատարելագործվի, բայց դա չի նշանակում, որ պետք չէ դիմել մասնագետի օգնությանն, որն ուսումնասիրել է խորապես տվյալ բնագավառն, կարող է գտնել այն հիմնական պատճառն, որն առաջացրել է այդ հոգեբանական պրոբլեմն տվյալ մարդու մոտ ու գիտի, թե ինչպես դուրս գալ տվյալ իրավիճակից, ինչպես հաղթահարել այն ու թե ինչպես անել, որ ապագայում խուսափի նմանատիպ իրավիճակում հայտնվելուց: Հոգեբանն տվյալ դեպքում հանդես է գալիս որպես ձեր օգնական ընկեր, որն ավելի շատ գիտելիքներ, պատկերացում ու փորձ ունի տվյալ բնագավառից, քան դուք ինքներդ և նրա օգնությամբ կկարողանաք հաղթահարել ձեր այդ պրոբլեմներն: Ես կողմ եմ, որ ամեն ոք ինքն լուծի իր առջև ծառացած խնդիրներն, եթե նա համապատասխան գիտելիքներ ունի տվյալ բնագավառից և կարող է անձամբ գտնել իր ապրելակերպում տեղ գտած այն սխալներն, որոնք էլ ծնել են այդ պրոբլեմն ու կարող է սեփական ուժերով դրանք հաղթահարել: Կյանքում ես նկատել եմ, որ շատ մարդիկ, որոնք ինչ-ինչ հոգեբանական պրոբլեմներ են ունենում, դիմում են հոգեբանական գրականությանն, փորձում ինքներն պարզել սեփական հոգեկանում տեղ գտած պրոբլեմների պատճառներն և շատ ուսումնասիրելով, նաև իվերջո մասնագիտանալով տվյալ բնագավառում նրանք իրենք իրենց ուժերով հաղթահարում են իրենց հոգեբանական պրոբլեմներն, բայց եթե մարդ պատկերացում չունի տվյալ բնագավառից ինչու՞ չդիմել այն մարդուն, որն կարող է օգնել մեզ: Եթե մարդ շտապ օգնության կարիք ունի չէ՞ որ չենք նստի ինքներս զրոից տվյալ հիվանդության հետ կապված բոլոր հարցերն ինքնուրույն ուսումնասիրենք /որի համար մասնագետներն տարիներ են վատնում/ ու առանց փորձ ունենալու ինչ-որ բուժում տանք ինքնագլուխ կամ եթե ինչ-որ տեղ է ցավում ու մենք չգիտենք թե որ դեղն ինչ նշանակություն ու ազդեցություն ունի կարո՞ղ ենք հուսալ, որ եթե պատահական մի դեղ վերցնենք ու խմենք դա մեզ կօգնի... նույնն էլ հոգեկանի ոլորտի հետ կապված հարցերում: Այնպես որ - Ընտրեք ճիշտ հոգեբանի և անպայման դիմեք նրան, եթե դրա կարիքն կա... Սա չեմ ասում միայն այն պատճառով, որ ես հոգեբան եմ դրա համար կամ չեմ ասում միայն հոգեբանության հետ կապված, այլ ցանկացած բնագավառի հետ կապված... Եթե ինձ չեք հավատում կարող եք Arisol-ի ստորագրությունն ուշադիր կարդալ -
Բոլոր տառապանքների պատճառն անգիտությունն է…