Ումի՞ցԳրեթե գիտեմ,թե ումից

Ումի՞ցԳրեթե գիտեմ,թե ումից
Այ դա չեմ կարող ասել…բայց ինձ շատ հարազատ մի մարդ է, ում նոր եմ հայտնաբերել որպես ստեղծագործող…Բյուրակն-ի խոսքերից
Հա ու մեկ էլ Սիմոնից…![]()

Էս լու՞րջ էրՀա ու մեկ էլ Սիմոնից…![]()
չԷ…Բյուրակն-ի խոսքերից
![]()

Որպեսզի առանձին թեմա չբացեմ, հենց այստեղ էլ կգրեմ: Երեկ պարապությունից «Ինքնագրի» երկրորդ համարն էի թերթում: Մի անգամ նույն պատճառով նույն ամսագրի նույն համարում կարդացել եմ Լուսինե Վայաչյանի «Բալագոյե» վիպակը, և այն ինձ բավական դուր է եկել: Ինչևէ, չխորանամ դրա մեջ: Ուզում եմ գրել Մարինե Պետրոսյանի գործի (անունը չեմ հիշում) և Վիոլետ Գրիգորյանի «Ինչպես վերացնել ոստիկանին» պատմվածքի մասին:
Սկսեմ երկրորդից: Այստեղ չնայած գլխավոր հերոսը ոստիկանն է, և հեղինակը հաճախ է շեղվում բուն սյուժեից, բայց կարծես ասելիքը հենց այդ շեղման մեջ է: Այնտեղ կա զայրույթ, կա ծաղր քննադատների նկատմամբ: Ասես այդ պատմվածքը շպրտվում է նրանց երեսին: Մյուս կողմից էլ, իմ ընկալմամբ, ժողովրդին խլնքոտող ոստիկանը հենց քննադատն էր: Ինչ խոսք, ուժեղ մասեր կային, բայց ընդհանուր առմամբ պատմվածքը կարդալուց հետո ահավոր ներվայնացած էի. ասես քննադատների նկատմամբ զայրույթն ընթերցողի վրա թափված լիներ: Մեկ էլ խլինքի նկարագրության մասը… Քիչ էր մնում փսխեի:
Հետո Մարինե Պետրոսյանի կտորը կարդացի, որը հատված էր ինչ-որ վիպակից: Մի տեսակ ընդհանրություն տեսա նրա ու Վիոլետի գործերի մեջ: Ոնց որ սա էլ էր քննադատի նկատմամբ զայրույթի արտահայտություն:
Չգիտեմ, գուցե սխալ եմ հասկացել: Այլ կարծիքներ կա՞ն:
Բյուր պատմվածքի լինկը դիր հա, ինձ մոտ Ինքնագիրը քանի օր է չի գործում,իսկ Վիոլը էլի քաղաքից դուրս է,չեմ գտնում :

Ես էլեկտրոնային տարբերակով չեմ կարդացել: Եթե կուզես, կարող եմ ամսագիրը փոխանցել, կարդաս:Բյուր պատմվածքի լինկը դիր հա, ինձ մոտ Ինքնագիրը քանի օր է չի գործում,իսկ Վիոլը էլի քաղաքից դուրս է,չեմ գտնում :
գիտեք իմ կարծիքով պիտի մի քանի ստեղծագործություն կարդաս, որ իրավունք ունենաս կարծիք հայտնել գրողի մասին: Վերցնենք Չարենց կամ Սեւակ.. իմ սիրելիներին, ու եկեք օբյեկտիվորեն ասենք, որ իրենք էլ ունեն բազում անհետաքրքիր գրվածքներ, համամիտ չեք?
Ես շաաատ եմ սկսել հավանել Վիոլետի գրվածքները, երեւի թե հենց այն պատճառով, որ գործի բերմամբ կարդացի հին ու նոր ստեղծագործություններ: ...գունեղ են, տեսանելի , հոտ ունեն, ու ավելին` երաժշտություն ունեն, երբ ճիշտ բռնում ես տեմպը ու կարդում![]()
impression (08.06.2009)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ