Սեր...

[ihusik]

Շատ լավ էլ ստացվել է՝ մանավանդ այդ զգացմունքի արտացոլման ու բացահայտման տեսանկյունից ու հիշեցնում է Գյոթեի մի բանաստեղծություն, որին շատ նման է իմաստով գրածդ, բայց դա հետո կներկայացնեմ, որպեսզի համեմատեք...

Շատ չնչին ու աննկատ փոփոխություն եմ մտցրել տողերումդ, որը փոփոխությամբ կտեղադրեմ հիմա այստեղ և վստահ եմ չեն ձանձրանա Ակումբցիները մեկ անգամ ևս կարդան Gjuk-ի այս տողերն Սիրո բնույթի մասին.

Սերը՝ մի հեքիաթ է չիրականացած,
Եռագույն հաճույք է` մի սրտում ծնված:
Սերը՝ տառապանք է, հիվանդություն,
Հրաբուխ է, խանդ է, քաղցր ստրկություն:

Սերը կուրացնում է, խորտակում է մեզ,
Միացնում, փորձում, դարձնում է հեզ:
Սերը՝ դա կարոտ է, անքուն գիշերներ,
Պարգև է, պատիժ է, դառը արցունքներ:

Սերը՝ մի մարմին է, մի սիրտ է, մի հոգի,
Երբ չունես պահանջ ուրիշ ոչ մեկի:
Սերը՝ դավաճան է. մնում ես մենակ
Եվ քեզ զգում ես կիսատ ու դատարկ:

Սերը՝ չխոսկան է՝ լալկվում է լեզուն,
Եվ միայն ժպտում են աչքերդ փայլուն:
Սերը ափսոսանք է, հիասթափություն,
Թուլություն է, ուժ է և հավերժություն:

Սերը՝ դա մի լույս է՝ կյանքի ստվերի մեջ,
Փրկություն է, հույս է, սպասումներ անվերջ:
Սերը՝ հանելուկ է շատ տաղանդավոր,
Խաղ է, խենթություն է՝ ժամանակավոր…
Gjuk

[ihusik]

Այս բոլոր տողերը կարող եք միասին վերցնել կարող եք և առանձին առանձին.

Իսկական Սիրո մեջ առևտուր չկա:

Սիրո պարագայում որքան առևտուրը քչանա՝ այնքան սերն էլ ավելի կվսեմանա, կավելանա, կգեղեցկանա:

Սիրո դեպքում հաշվապահական հաշվարկներ չեն կատարում. տվել եմ այսքան, ստացել այնքան:

Սիրո դեպքում սիրող սիրտը տալիս է անվերջ՝ առանց որևէ տեղ այդ մասին գրառում անելու: