Ամոթ՝ հարազատի վարքի պատճառով

[Chuk]

ոչ, ես դա չեմ ընդունում, ես նման բան երբեք չէի անի, ինչ է նշանակում գնաս կաֆե նստես, 2 կտոր պիցան, փաթաթես հետո պայուսակի մեջ դնես, բա չեն ասի էս մելոչնիկը ով է

Եթե ասող կլինի, թող ասի, ես իմ վճարածի տերն եմ: Ինձ այդ պիցան պետք է, կես ժամ անց ուտելու համար

[urartu]

Եթե ասող կլինի, թող ասի, ես իմ վճարածի տերն եմ: Ինձ այդ պիցան պետք է, կես ժամ անց ուտելու համար

իսկ ես սոված կմնայի, բայց էդ պիցան հետս չէի վերցնի, միգուցե դա բարդույթ է, բայց ամեն դեպքում նման բան չէի անի

[Սելավի]

Ամեն տարիք ունի իր «ամաչելու առիթ» ունեցող երևույթները:
Օրինակ՝ երբ փոքրիկ երեխան է մարդաշատ այգում չիշիկ անում մի ծառի մոտ, դա չի դիտվում ամոթալի երևույթ, դա ամոթալի է միայն իր տարեկիցների մեջ, այսինքը կողքից իր տարիքի ենթադրենք երեք տարեկան երխան կտեսնի կասի ամոթ Սարգիսին չիշիկա անում:
Բայց մեծահասակները ըմբռնումով կմոտենան:
Տարիքի մեծանալու հետ մեկտեղ գալիս են ուրիշ արարքներ որ դա արդեն ամոթալի է դիտվում երիտասարդ տարիքի մարդկանց համար, սակայն նույն բանը կրկին ամոթալի չէ, մեծահասակ հիսունն անց մարդկանց համար:
Երբ երիտասարդը դառնում է մեծահասակ, արդեն իր համար այն ժամանակվա ամոթալի երևույթը կարծես թե հոդս է ցնդում, և նա նույն այդ երևույթին ուրիշ տեսանկյունից է նայում:
Մեծահասակաները ունեն հսկայական տարիների փորձ և նրանք գրեթե չեն ամաչում ոչ մեկի արարքի համար, քանզի իրենց ապրած տարիները սովորացրել են իրենց որ կյանքը գեղեցիկ է իր բազմատեսակ լինելով, դա էլ իրենց իմաստությունից է գալիս որ կյանքը ընդունում են այնպես ինչպես որ կա:

[Սելավի]

Կուզեք ինձ քարկոծեք, կուզեք մեղադրեք՝ սա իմ անձնական կարծիքն է, հարազատի համար ամաչելը հպարտությունից է գալիս:
Մի գուցե մարդիկ տարբեր ձև են հասկանում ամաչել բառը, սակայն ես այդպես եմ հասկանում, և չեմ պնդում որ ես 100% ճիշտ եմ, մի գուցե սխալ եմ:

[Գևոր]

իհարկե... չէ որ ծայրահեղությունները իրականում նույն էության 2 կողմերն են:
Հնարավոր չի վճարել մետաղադրամի միայն մեկ կողմով

[Chuk]

Ամեն տարիք ունի իր «ամաչելու առիթ» ունեցող երևույթները:
Օրինակ՝ երբ փոքրիկ երեխան է մարդաշատ այգում չիշիկ անում մի ծառի մոտ, դա չի դիտվում ամոթալի երևույթ, դա ամոթալի է միայն իր տարեկիցների մեջ, այսինքը կողքից իր տարիքի ենթադրենք երեք տարեկան երխան կտեսնի կասի ամոթ Սարգիսին չիշիկա անում:
Բայց մեծահասակները ըմբռնումով կմոտենան:
Տարիքի մեծանալու հետ մեկտեղ գալիս են ուրիշ արարքներ որ դա արդեն ամոթալի է դիտվում երիտասարդ տարիքի մարդկանց համար, սակայն նույն բանը կրկին ամոթալի չէ, մեծահասակ հիսունն անց մարդկանց համար:
Երբ երիտասարդը դառնում է մեծահասակ, արդեն իր համար այն ժամանակվա ամոթալի երևույթը կարծես թե հոդս է ցնդում, և նա նույն այդ երևույթին ուրիշ տեսանկյունից է նայում:
Մեծահասակաները ունեն հսկայական տարիների փորձ և նրանք գրեթե չեն ամաչում ոչ մեկի արարքի համար, քանզի իրենց ապրած տարիները սովորացրել են իրենց որ կյանքը գեղեցիկ է իր բազմատեսակ լինելով, դա էլ իրենց իմաստությունից է գալիս որ կյանքը ընդունում են այնպես ինչպես որ կա:

Հետո՞

[Գևոր]

էլ ինչ հետո ?-" մրջյունները մինչև հիմա սարքում են էդ փղի բուտերբրոդը" )))

[Chuk]

էլ ինչ հետո ?-" մրջյունները մինչև հիմա սարքում են էդ փղի բուտերբրոդը" )))

Դե ասում էի էլի կարելի է ամոթի մասին վերացական բաներ գրել, ինչի՞ էդքան քիչ: Եթե թեմայի մասին չենք խոսում, հարց չկա, բայց գոնե շատ խոսենք

[Չամիչ]

Ասելիքս պատկերավոր դարձնելու համար բերեմ մի պարզ օրինակ:
Քրոջս հետ գնացել ենք ընկերուհուս տուն, ում երեխան ընդամնեը 5 տարեկան է: Տանը ներկա էին, նայեւ ընկերուհուս մայրը եւ տատը: Երեխան վազվզում է, փորձում է ուշադրություն գրավել, աղմկում է, թռվռում է, մի խոսքով, դրսեւորում է այդ տարիքի երեխայի համար նորմալ վարք:
Էս ընկերուհուս մայրը այդ երեխային անընդհատ բռնացում՝ հետույքին հասցնում ու սաստում է, թե տանը հյուրեր կան քեզ կարգին պահի:
Սա բազում օրինակներից ընդամենը մեկն է, տիպիկ այն դեպքերից է, երբ մարդը ընկնում է ներշնչանքի գիրկը, սկսում է հարազատի վարքի համար ամոթ զգալ:
Ոչ ոք իդեալական չէ, ցանկացած մարդ ունի սխալվելու իրավունք: Պետք չէ լարվել եւ ահ ու դողով սպասել, որ հարազատդ հանկարծ մի սխալ թույլ կտա ու դու «կխայտառակվես»:
Ընդհանուր առմամբ մենք բավականին բարդույթավորված ազգ ենք եւ չափից դուրս շատ ենք մտահոգվում թե դիմացինը ինչ կմտածի մեր մասին:
Պետք չէ մարդկաց իդեալականացնել. այն մարդը, ում առաջ մենք ուզում ենք այդքան կատարյալ երեւալ, կատարյալ չէ, ունի նույն չափ թերություններ եւ սխալվալու իրավունք: Երբ մեզ թույլ չենք տալիս լինել այնպիսին, ինչպիսին կանք, դիմացինին նու՛յնպես զրկում ենք այդ իրավունքից:

[Chuk]

Չամիչ ջան, օրինակդ ի՞նչ կցուցանե:

Ամեն մի բան որ գրվում է, հստակ պատճառ պետք է ունենա: Այսպես, դու ասում ես, որ տվյալ ծնողը զավակին չափից ավելի շատ էր սաստում: Ընդունում եմ: Բայց դա չի նշանակում որ ծնողները զավակներին ընդհանրապես չպետք է սաստեն: Հետևաբար, օրինակդ ի՞նչ կցուցանե:

[Chuk]

Չամիչ ջան, օրինակդ ի՞նչ կցուցանե:

Ամեն մի բան որ գրվում է, հստակ պատճառ պետք է ունենա: Այսպես, դու ասում ես, որ տվյալ ծնողը զավակին չափից ավելի շատ էր սաստում: Ընդունում եմ: Բայց դա չի նշանակում որ ծնողները զավակներին ընդհանրապես չպետք է սաստեն: Հետևաբար, օրինակդ ի՞նչ կցուցանե:

Չամիչ ջան, ես հույս ունենա՞մ, որ կպատասխանես:
Որովհետև հասկանում ես, գրառումդ քննարկվող նյութի հետ բոլորովին աղերս չունի: Որովհետև ինչքան էլ որ բարդույթավորված ազգ լինենք, ուրիշի կարծիքին չափից ավելի լայն տեղ տանք և այլն, կամ էլ չտանք, էդ ամեն ինչն էական չի, որովհետև կա շատ հասարակ մի բան. լիքը բաներ կան, որոնք ամոթալի են, որոնք անելը անհարմար է: Այ դու օրինակ, վստահ եմ, որ չես մերկանա ու փողոցում քայլես մորեմերկ, որովհետև մեր հասարակությունում էդ ընդունված չի ու դա ամոթ ա: Ու ասենք քո եղբայրն էլ, չգիտեմ եղբայր ունես թե չէ, ամոթից գետինը կմտնի, եթե իրա հետ փողոց դուրս գաս ու հագիդ նույնիսկ ներքնազգեստ չլինի: Կներես, որ էսպես տգեղ օրինակ եմ բերում, ուղղակի առանց օրինակի սարեր ձորեր ենք ընկնում ու գեղեցիկ մտքեր գրում այն մասին, թե ինչու պետք չի այլոց կարծիքը հաշվի առնել, որ պետք է լինել ազատ, չպետք է բարդույթավորվել ու չգիտեմ ինչ շա՜տ գեղեցիկ ու նույնքան անտեղի բայց խոհական վեհ գեղեցիկ մտքեր:

[Չամիչ]

Որովհետև հասկանում ես, գրառումդ քննարկվող նյութի հետ բոլորովին աղերս չունի: Որովհետև ինչքան էլ որ բարդույթավորված ազգ լինենք, ուրիշի կարծիքին չափից ավելի լայն տեղ տանք և այլն, կամ էլ չտանք, էդ ամեն ինչն էական չի, որովհետև կա շատ հասարակ մի բան. լիքը բաներ կան, որոնք ամոթալի են, որոնք անելը անհարմար է: Այ դու օրինակ, վստահ եմ, որ չես մերկանա ու փողոցում քայլես մորեմերկ, որովհետև մեր հասարակությունում էդ ընդունված չի ու դա ամոթ ա: Ու ասենք քո եղբայրն էլ, չգիտեմ եղբայր ունես թե չէ, ամոթից գետինը կմտնի, եթե իրա հետ փողոց դուրս գաս ու հագիդ նույնիսկ ներքնազգեստ չլինի: Կներես, որ էսպես տգեղ օրինակ եմ բերում, ուղղակի առանց օրինակի սարեր ձորեր ենք ընկնում ու գեղեցիկ մտքեր գրում այն մասին, թե ինչու պետք չի այլոց կարծիքը հաշվի առնել, որ պետք է լինել ազատ, չպետք է բարդույթավորվել ու չգիտեմ ինչ շա՜տ գեղեցիկ ու նույնքան անտեղի բայց խոհական վեհ գեղեցիկ մտքեր:
__________________

Չուկ ջան, եթե իմ հարազատը շիզոֆրենիայով տառապի եւ լրիվ մերկ փողոց դուրս գա, ես չեմ ամաչի, որ նա տառապում է այդ հիվանդությամբ: Միայն շիզոֆրենիայով տառապող մարդը կարող է լրիվ մերկանալ եւ դուրս գալ փողոց: Եթե շիզոֆրենիայով տառապող մարդու վիճակը այնդան վատ է, որ հրաժարվում է հագուստ հագնել, ապա ոչ թե պետք է նրա ձեռքը բռնել եւ միասին դուրս գալ փողոց, այլ պետք է տեղափոխել հիվանդանոց եւ լուրջ բուժման տակ պահել:

[Չամիչ]

Չամիչ ջան, օրինակդ ի՞նչ կցուցանե:

Ես առանձին մարդ եմ, ընկերներիս կամ հարազատներիս վարքը ոչ մի կերպ չպետք է անդրադառնա իմ մասին կարծիք ձեւավորելու վրա:
Հաճախ հանդիպում ենք այնպիսի դեպքերի, երբ ծնողները երեխայով հպարտանալու համար, ընկերական շրջապատում, ստիպում են, որ երեխան արտասանի, երգի կամ պարի: Երբ երեխան մերժում է, ծնողը անմիջապես հիասթափվում է, որ զրկվեց ուրիշի միջոցով տպավորություն գործելու հնարավորությունից:
Մեր շենքում մի աղջիկ կար, նա սարսափելի ծանր ճակատագրի տեր աղջիկ էր, հայրը տառապում էր շիզոֆրենիայով, մայրը լքել էր ընտանիքը: Երկու քույր ապրում էին հիվանդ հոր եւ հարբեցող տատու հետ: Այս աղջիկը դեռ դպրոցական հասակից ստիպված էր տարբեր միջոցների դիմելով, այստեղից այնտեղից փող հայթայթել: Ես չէի զարմանա, որ նման պայմաններում մեծացած աղջիկը, արդեն վաղ հասակից կապվեր տարբեր տղամարդկանց հետ՝ ինչ որ կերպ գոյատեւելու համար:
Շրջապատում բոլորը խուսափում էին այդ քույրերի հետ շփվելուց՝ հավանաբար կարծելով, եթե հայրը հոգեկան հիվանդ է ուրեմն նրանք էլ են այդպիսին:
Սոնան միշտ մեր տուն գալու տարբեր առիթներ էր փնտրում: Կողքից միշտ ասում էին՝ հեռու մնա էտ աղջկանից, գործ չունես: Բայց մենք միշտ ընդունում էինք նրան, ինչով պետք է օգնում էինք: Այդ աղջիկը իր ողջ կյանքը տառապեց իր հարազատների վարքի եւ հոր հիվադ լինելու պատճառով: 20 տարեկան հասակում նա ինքնասպանություն գործեց.....................................................

Ինքնաբավ մարդը, ինքնագնահատական ձեւավորելու համար, ուրիշների կարծիքի վրա հենվելու կարիք չունի:Ես չեմ հրաժարվի շփվել մեկի հետ միայն այն պատճառով, որ հագուրդ տամ հասարակական կարծիքին:

[Chuk]

Ես առանձին մարդ եմ, ընկերներիս կամ հարազատներիս վարքը ոչ մի կերպ չպետք է անդրադառնա իմ մասին կարծիք ձեւավորելու վրա:
Հաճախ հանդիպում ենք այնպիսի դեպքերի, երբ ծնողները երեխայով հպարտանալու համար, ընկերական շրջապատում, ստիպում են, որ երեխան արտասանի, երգի կամ պարի: Երբ երեխան մերժում է, ծնողը անմիջապես հիասթափվում է, որ զրկվեց ուրիշի միջոցով տպավորություն գործելու հնարավորությունից:
Մեր շենքում մի աղջիկ կար, նա սարսափելի ծանր ճակատագրի տեր աղջիկ էր, հայրը տառապում էր շիզոֆրենիայով, մայրը լքել էր ընտանիքը: Երկու քույր ապրում էին հիվանդ հոր եւ հարբեցող տատու հետ: Այս աղջիկը դեռ դպրոցական հասակից ստիպված էր տարբեր միջոցների դիմելով, այստեղից այնտեղից փող հայթայթել: Ես չէի զարմանա, որ նման պայմաններում մեծացած աղջիկը, արդեն վաղ հասակից կապվեր տարբեր տղամարդկանց հետ՝ ինչ որ կերպ գոյատեւելու համար:
Շրջապատում բոլորը խուսափում էին այդ քույրերի հետ շփվելուց՝ հավանաբար կարծելով, եթե հայրը հոգեկան հիվանդ է ուրեմն նրանք էլ են այդպիսին:
Սոնան միշտ մեր տուն գալու տարբեր առիթներ էր փնտրում: Կողքից միշտ ասում էին՝ հեռու մնա էտ աղջկանից, գործ չունես: Բայց մենք միշտ ընդունում էինք նրան, ինչով պետք է օգնում էինք: Այդ աղջիկը իր ողջ կյանքը տառապեց իր հարազատների վարքի եւ հոր հիվադ լինելու պատճառով: 20 տարեկան հասակում նա ինքնասպանություն գործեց.....................................................

Ինքնաբավ մարդը, ինքնագնահատական ձեւավորելու համար, ուրիշների կարծիքի վրա հենվելու կարիք չունի:Ես չեմ հրաժարվի շփվել մեկի հետ միայն այն պատճառով, որ հագուրդ տամ հասարակական կարծիքին:

Չամիչ ջան, շատ շնորհակալ եմ նորից այլ թեմայով խոհափիլիսոփայելու համար

[Շինարար]

Եթե ասող կլինի, թող ասի, ես իմ վճարածի տերն եմ: Ինձ այդ պիցան պետք է, կես ժամ անց ուտելու համար

Չուկ, ի միջի այլոց, եվրոպական զարգացած երկրներում հասարակության մեջ քիթը աղմուկով մաքրելն էլ ամոթ չի համարվում, տեսնես, թե իտալացի և ֆրանսիացի ջահել աղջիկները ոնց են ախորժակով դասի ժամանակ քիթները մաքրում, սա զի քո է համենայն դեպս, ու իրանց ընկերներն էլ չեն ամաչում դրա համար, սա էլ, որ չասես՝ գրառումդ թեմայից դուրս ա