Դատարկվել եմ… Չկամ…
Մեկը լիներ, WALL-E-ի նման… Մեկը լիներ՝ նկատեր էդ ծիլը, խնամեր… Մեկը…
Բայց պետք ա՞, որ…
Էլ բան չեմ ուզում… Էլի բան չեմ ուզում… Չնայած հիմա ուրիշ ա, հիմա էդքան տխուր չի, ինչքան՝ դատարկ…
***
Ասում են՝ «Ինչ ինձ չի սպանում, ավելի ուժեղ է դարձնում»: - Սուտ ա: Էդ էն մարդիկ են հորինել, ովքեր անցել են դրա միջով… Էդպես պնդանում ես, կարծրանում, քարանում… Ու եթե բարեհաջող ստացվել է, սկսում ես շուրջդ բուսնող տատասկներն էլ բուսականություն համարել ու շնչելուն ապրել անվանել… Եթե քարն ուժեղ է, ուրեմն ես էլ եմ ուժեղ, կամ էլ դեռ ուժեղանում եմ՝ «թուլությանս» կամաց-կամաց շնչահեղձ անելով…
Մնաս բարով, իմ «թուլություն»… Ես սիրում էի քեզ…
Մեջբերել
Էջանիշներ