Tyler, նյարդերից ես էլ, մեղմ ասած, թույլ չեմ: Բայց ֆիլմում էնպիսի տեսարաններ կան, որ միաժամանակ և՛ չափազանց ազդող են, և՛ շատ կարևոր ֆիլմը իսկապես հասկանալու համար: Այսինքն եթե դիտես որպես պարզապես սարսափ ֆիլմ, այն քեզ դժվար թե որևէ էական բան տա, մաքսիմում սովորական զզվանք/վախ/բացասական զգացողություններ: Իսկ եթե դիտում ես որևէ բան հասկանալ փորձելով, ապա այդ տեսարանները չեն կարող չազդել:
Ընդհանրապես բոլոր դիտողներն էլ փաստում են, որ այս ֆիլմը դիտելը փորձություն է:





Սիրում եմ էս ժանրը, հենց նայեմ կգրեմ տպավորություններս
:
Մեջբերել
Էջանիշներ