Ճիշտն ասած չուզեցի էլ «խորանալ» ֆիլմի մեջ, չուզեցա հասկանալ, ֆիլմն ինձ ընդհանրապես չձգեց... Չգիտեմ, դուք կոնկրետ ինչից էիք վախեցել, բայց ֆիլմը իմ մոտ ավելի շուտ սմայլիկի հետ ասոցիացվեց, քան
Հայկ, ուրախ եմ քեզ համար, որ ինչ-որ բանի, թեկուզ էդ կանաչ սմայլիկի հետ ասոցացրել ես ֆիլմից ստացած տպավորությունները: Չգիտեմ, ինձ որ դատարկել էր, ոչ մի տեսակի էմոցիա չէր մնացել մեջս:
Էն «ճառն» էլ որ գրել էի, ավելի շուտ երևի էդ «ճգնաժամից» դուրս գալու համար էր, քան մի ուրիշ բանի:
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…
Էջանիշներ