Աաաաաաաաաաաաաաա, ես էդպես էլ զգացի, որ ծանոթ մարդ է: Սկզբում ինձ թվաց, թե Մանուշակն է, բայց հետո հասկացա, թե ով ես
Կարդացի բանաստեղծություններդ: Չե՞ս փորձել հայերեն գրել: Ինձ թվում է՝ մարդ պետք է գրի այն լեզվով, որով մտածում է, որովհետև օտարալեզու ստեղծագործությունները ինչքան էլ սիրուն լինեն, մի տեսակ անշունչ ու անհոգի են:
Ափսոս...Բյուրակն-ի խոսքերից
Ուզում էի, որ սկզբում ինձ ինչքան հնարավոր ա քիչ մարդիկ ճանաչեին...
Ես ընդհանրապես գրում եմ այն լեզվով, որով Մուսաս թելադրում ա: Մեկ-մեկ հայերեն էլ եմ գրում: Մեկ-մեկ նույնիսկ ռուսերեն, թեպետ, ըստ իս, այդ լեզվի իմ իմացությունները ինձ դրանք հրապարակելու իրավունք չեն տալիս:
Բայց ես մեղավոր չեմ, որ ավելի հաճախ մտքերս անգլերենով են ինձ «այցելում»:
Ավելացվել է 3 րոպե անց
Շաաատ, ՇԱՏ շնորհակալություն!
Վերջին խմբագրող՝ CactuSoul: 13.01.2007, 17:16: Պատճառ: Գրառման ավելացում։
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ