Արամ Խաչատրյանի երաժշտության հետ ծանոթությունս եղել է երաժշտական դպրոցում՝ "Andantino"–ով.
Արամ Խաչատրյանի երաժշտության հետ ծանոթությունս եղել է երաժշտական դպրոցում՝ "Andantino"–ով.
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
Պատ. Արամ Խաչատրյան
Հա.... դաշնամուրի գնալուց 1 - ին դասարանում դա եմ նվագել... շատ եմ սիրում... ու Խաչատրյանը հանճար ա մի ուրիշ կարգի: Հիմա փորձում եմ իր երաժշտությունը տեղափոխել շվիի վրա ու նվագել:Ուլուանա-ի խոսքերից
Արամ Խաչատրյանի երաժշտության հետ ծանոթությունս եղել է երաժշտական դպրոցում՝ "Andantino"–ով.
Արամ Խաչատրյանի երաժշտության հետ ծանոթությունս եղել է երաժշտական դպրոցում՝ "Andantino"–ով.Շաբլոն է դարձել այս «Անդանտինոն», չսիրեցի: Ու բոլորս հաստատ նվագել ենք այս ձևով՝ (լրիվ ավելորդ) պեդալով, ձգելով (իբր թե արտահայտչականությունը դրանից ավելանում է), օրորվելով, աչքերը փակելով...
Եթե հիմա նվագեի, ավելի աշխաույժ տեմպով կնվագեի, ավելի շատ ստակատտոներով:
Նույն բանը կատարվել է «Դիմակահանդեսի» վալսի հետ. այնքան են ստանդարտ կատարումներ հրամցրել, որ արդեն լսել չի լինում:
Մի բավական հետաքրքիր մեկնաբանության մասին մի անգամ թեմա էի բացել՝
http://www.akumb.am/showthread.php?t=33709
Խաչատրյանի Կոնցերտն եմ սիրում՝ ջութակի և նվագախմբի համար, հատկապես երկրորդ մասը. հագեցած է ազգային մոտիվներով:
Il y a un spectacle plus grand que la mer, c'est le ciel; il y a un spectacle plus grand que le ciel, c'est l'intérieur de l'âme. (V. Hugo, Les Misérables)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ