Պրոբլեմն էն ա, Էլմո, որ ակադեմիկ երաժշտությունից ֆորումում ինձնից լավ հասկացող քիչ մարդիկ կան))) Ես ոչ թե ժանրային տհաճություն եմ զգում, այլ հենց որպես ժանրը լավ ընկալող մարդ:
Քսաներորդ դարի առաջին կեսի կոմպոզիտորների մեծ մասը նպատակ էին դրել տարվերվել (իրենց մասին ես սովորաբար ասում եմ ..... .... ձեր ավանգարդը) ու մոռացան, որ երաժշտությունն արվեստ է, իսկ արվեստը պետք է էսթետիկական արժեք ստեղծի: Խաչատրյանի միակ արժեքը Դալիի տանը ծաղկամանի մեջ միզելն էր: Երաժշտական տեսանկյունից նա տրիվիալ է ու անհետաքրքիր (գոնե իմ համար):
Մեջբերել
Էջանիշներ