Անասելիք

[Կաթիլ]

43. Մենությանս կարոտել եմ

Ձնել, մենությունս ծածկվել է,
Ծածկվել ու ճերմակ վերմակվել է,
Հետո արևը շողացել է,
Ճերմակ մենությունս հալվել է:

Հալվել, տրորվել, ճոլոպվել է
Ու այդպես էլ անէացել է,
Ինչ-որ բան կարծես թե փոխվել է.
Մենության տեղը դատարկվել է:

Առանց մենության մենացել եմ,
Մենությունս, քեզ կարոտել եմ:

ինձ դուր եկավ, կարծում եմ սիրուն երգ կդառնա…