Ակումբցի, ում մասին ուզում եմ խոսել

[Շինարար]

Էս Աթեիստին, այսինքն՝ Աթեիստենց ես շատ եմ հարգում: Ֆեյբուքում իրանցից ցանկացած նորություն, իրանց ընտանեկան նոր նկարները, երեխեքի առաջին քայլերի մասին պատմող նկարները, ստատուսները միշտ դրական լիցքեր ա փոխանցում: Էն ֆրենդներից են, ումից, ում գոյությունից մենակ լավ տրամադրություն ա ինձ փոխանցվում, ու հլա չի եղել, որ ինչ-որ լայքի խնդրանքով, ինչ-որ խաղի, իրադարձության և այլնի հրավեր ուղարկեն

Ուրեմն հայաստանյան ներկայիս "հայրենասիրության" պատկերացումներով Աթիստը քյառթու ազգադավ ա: Քրիստոնեեության հետ չունի, առաքելական եկեղեցու հետ չունի, մեր ադաթների հետ չունի, ուշք ու միտքը Եվրոպան ա, բայց ոչ թե Եվրոպա արտագաղթելու առումով, կգնար էլի, բայց ոնց որ ուզում ա Հայաստանն էլ Եվրոպայի պես լինի: Էս մարդն ապրում և աշխատում ա Հայաստանում, ընտանիք ա ստեղծել, երեխեք ա մեծացնում, անուններ դնելու պահից արդեն երևում ա, որ ամենաիսկական հայեր հենց ինքն ա մեծացնում, ծառայել ա հայկական բանակում, հայերենը գրում ա հայատառ շատ եմ հարգում իրանց ազնվությունը, ասում ա էն, ինչ մտածում ա՝ դուր կգա՞ քեզ, դուր չի գա՞, կարևոր չի, ու ուզում ա մեր երկիրը ավելի լավը լինի: Ժող, էլ հայրենասերը ո՞նց ա լինում՝ պոզով-պոչո՞վ:

Ծաղիկները Cassiopea-յին

[StrangeLittleGirl]

Էս Աթեիստին, այսինքն՝ Աթեիստենց ես շատ եմ հարգում: Ֆեյբուքում իրանցից ցանկացած նորություն, իրանց ընտանեկան նոր նկարները, երեխեքի առաջին քայլերի մասին պատմող նկարները, ստատուսները միշտ դրական լիցքեր ա փոխանցում: Էն ֆրենդներից են, ումից, ում գոյությունից մենակ լավ տրամադրություն ա ինձ փոխանցվում, ու հլա չի եղել, որ ինչ-որ լայքի խնդրանքով, ինչ-որ խաղի, իրադարձության և այլնի հրավեր ուղարկեն

Ուրեմն հայաստանյան ներկայիս "հայրենասիրության" պատկերացումներով Աթիստը քյառթու ազգադավ ա: Քրիստոնեեության հետ չունի, առաքելական եկեղեցու հետ չունի, մեր ադաթների հետ չունի, ուշք ու միտքը Եվրոպան ա, բայց ոչ թե Եվրոպա արտագաղթելու առումով, կգնար էլի, բայց ոնց որ ուզում ա Հայաստանն էլ Եվրոպայի պես լինի: Էս մարդն ապրում և աշխատում ա Հայաստանում, ընտանիք ա ստեղծել, երեխեք ա մեծացնում, անուններ դնելու պահից արդեն երևում ա, որ ամենաիսկական հայեր հենց ինքն ա մեծացնում, ծառայել ա հայկական բանակում, հայերենը գրում ա հայատառ շատ եմ հարգում իրանց ազնվությունը, ասում ա էն, ինչ մտածում ա՝ դուր կգա՞ քեզ, դուր չի գա՞, կարևոր չի, ու ուզում ա մեր երկիրը ավելի լավը լինի: Ժող, էլ հայրենասերը ո՞նց ա լինում՝ պոզով-պոչո՞վ:

Ծաղիկները Cassiopea-յին

Հա Շին, որ սկսել ես, ես էլ շարունակեմ էլի: Այ էն որ քյառթու հայրենասերները սկսում են ընտանեկան արժեքներից խոսել, հայը սենց, հայը նենց, բլա-բլա, դրանք սաղ սուտ են: Իսկական օրինակելի ընտանիքը հենց Արտակենց ընտանիքն ա: Ու օրինակելի ա նաև էն իմաստով, որ իրանք ջոկել են, որ լավ մարդկանցից պիտի շատ լինի, դրա համար շատանում են

[Այբ]

Ուզում եմ խոսել մեկի մասին, ով թեև քիչ է գրառումներ անում, բայց այդ քչով անգամ հետաքրքրել է ինձ:
Միշտ հետաքրքրասիրությամբ ու հաճույքով եմ կարդում նրա գրառումները: Խոսքս E-la Via –ի մասին է: Ցավոք, դեռ շատ բաներ չեմ կարող գրել E-la Via –ի մասին, բայց հույս ունեմ, որ դեռ կճանաչեմ՝ գրքասեր, ստեղծագործող այս անդամին:

[StrangeLittleGirl]

Ուզում եմ խոսել մեկի մասին, ով թեև քիչ է գրառումներ անում, բայց այդ քչով անգամ հետաքրքրել է ինձ:
Միշտ հետաքրքրասիրությամբ ու հաճույքով եմ կարդում նրա գրառումները: Խոսքս E-la Via –ի մասին է: Ցավոք, դեռ շատ բաներ չեմ կարող գրել E-la Via –ի մասին, բայց հույս ունեմ, որ դեռ կճանաչեմ՝ գրքասեր, ստեղծագործող այս անդամին:

Իրան ես էլ եմ շատ սիրում նենց խորհրդավորոտ, մի տեսակ անծանոթ, բայց համ էլ սիրելի ակումբցի ա: Էն քիչ ակումբցիներից ա, որի կարծիքին սրտատրոփ սպասում եմ ստեղծագործական մրցույթներում:

[Smokie]

Ինքը իմ մոտ շատ խիստ մարդու տպավորություն էր թողնում սկզբնական շրջանում: Հիմա վստահաբար կարող եմ ասել, որ պատճառը արտաքինն էր, իր տարիքն ու չափսերը՝ միշտ պատկերացնում էի ուժեղ, թիկնեղ և բարկացկոտ մարդու: Իսկ երբ վիրտուալում տեսնում էի, թե որքան բարությամբ ու սիրով է խոսում իր զավակների մասին, կամ վարվում իրենց հետ, անկեղծ ասած զարմանում էի: Էլի չէի պատկերացնում, որ նա կարող է այդպիսինը լինի:
Իսկ հիմա... հիմա ես ոչ միայն արտաքինից դատելով եմ իրեն այդպիսինը պատկերացնում: Այո', երբ նա խոսում է հեռուստատեսության, կամ քաղաքականության թերություններից, խիստ է բառիս բուն իմաստով, զայրույթն ու ատելությունը միանգամայն ակնհայտ են ու շատ են համընկնում իր արտաքինի հետ: Իր գրառման ազդեցության տակ, ես տվյալ երևույթը տեսնելուց առաջ էլ հասկանում եմ, որ իրոք վատ բան է: Իսկ երբ դիտում եմ դա, երբեմն հասկանում եմ, որ դա ընդամենը բացասական էմոցիաների պոռթկում էր: Ջղայն ձյաձյա, բայց դրա հետ մեկտեղ շատ բարեսիրտ ու ընկերասեր, ներողամիտ: Թվում է, թե կարող է խոսել ցանկացած մարդու հետ, բայց իր հետ շփվելիս ես ինքս ինձ շատ ցածր մակարդակի վրա եմ դնում, «ես իր թայը չեմ՝ էդքան չկամ»-ի կարգի: Գուցե վախենում եմ, բայց դրանով հանդերձ ինձ շատ լավ եմ զգում երբ որևէ թեմայի շուրջ զրուցում եմ մեծն Աթեիստի հետ: Հա, մեկ էլ դժվարությամբ եմ իրեն պատկերացնում ծիծաղելիս, կամ ժպտալիս, որքան էլ տեսած լինեմ նկարներում:


Կա ևս մի ակումբցի, որն ինձ վրա ջղայն ձյաձյայի տպավորություն էր թողնում, բայց չնայած իր ակումբային պասիվությանը, ինձ համար դժվար չեղավ ժամանակի ընթացքում հասկանալ, որ Վազգենը անչափ բարեսիրտ, քաղաքավարի, հումորով, անչար (նույն ինքը безобидный) մարդ է



Հարգանքներս երկու ակումբցիներին

[Ruby Rue]

Էս երևույթի մասին վաղուց եմ ուզում գրել։ Որոշ ժամանակ առաջ ակումբում շատերն էին խոսում իր մասին ու լիքը լավ բան ասում...
Իմ էս Րյամը, ասել է թե՝ Արամը, տեղով դրական էներգիա ա։ Հերիք ա Րյամիկի հետ խոսես մի քիչ, ու ընկճվածությունդ միանգամից կանցնի։ Էս տղեն մի՜շտ պատրաստ ա օգնելու, ու պարտադիր չի որ օգնության կարիք ունեցողն իր ընկերը կամ ծանոթը լինի։ Ինքը նե՜նց բավականություն ա ստանում մարդկանց օգնելուց , որ դու էլ ես ուրախանում, որ իրեն բան էիր խնդրել։ Րյամի հետ ջրիկանալը հավես ա, բայց իր հետ լուրջ խոսակցություններն էլ են հետաքրքիր։
Ինքը սենց թեթև ու հեշտ մարդ ա, բայց մյուս կողմից էլ մարդկանց ու երևույթները լավ անալիզ ա կարողանում անի։
Էս Րյամը ոնց որ ես լինեմ, բայց միջիցս մի քանի հրեշիկ պակաս ու ավելի բարի, շատ ավելի բարի։
Րյամ, ընգեր, ապրես, որ վերադարձար Ակումբ ու որ ճանաչեցի քեզ։ Ոչի՞նչ, չէ՞, որ փաբլիք խոստովանություն եմ անում։
Հ. Գ. Էն գարեջրամաղարիչն էլ չեմ մոռանալու։

[Alphaone]

Էս երևույթի մասին վաղուց եմ ուզում գրել։ Որոշ ժամանակ առաջ ակումբում շատերն էին խոսում իր մասին ու լիքը լավ բան ասում...
Իմ էս Րյամը, ասել է թե՝ Արամը, տեղով դրական էներգիա ա։ Հերիք ա Րյամիկի հետ խոսես մի քիչ, ու ընկճվածությունդ միանգամից կանցնի։ Էս տղեն մի՜շտ պատրաստ ա օգնելու, ու պարտադիր չի որ օգնության կարիք ունեցողն իր ընկերը կամ ծանոթը լինի։ Ինքը նե՜նց բավականություն ա ստանում մարդկանց օգնելուց , որ դու էլ ես ուրախանում, որ իրեն բան էիր խնդրել։ Րյամի հետ ջրիկանալը հավես ա, բայց իր հետ լուրջ խոսակցություններն էլ են հետաքրքիր։
Ինքը սենց թեթև ու հեշտ մարդ ա, բայց մյուս կողմից էլ մարդկանց ու երևույթները լավ անալիզ ա կարողանում անի։
Էս Րյամը ոնց որ ես լինեմ, բայց միջիցս մի քանի հրեշիկ պակաս ու ավելի բարի, շատ ավելի բարի։
Րյամ, ընգեր, ապրես, որ վերադարձար Ակումբ ու որ ճանաչեցի քեզ։ Ոչի՞նչ, չէ՞, որ փաբլիք խոստովանություն եմ անում։
Հ. Գ. Էն գարեջրամաղարիչն էլ չեմ մոռանալու։

Ռուբ, էդ կերպարին ես էլ եմ շատ սիրում, առաջ գլուխ էի գովում, թե իմ ալտեր էգոն ա, բայց մարդն էնքան արագ ա աճում, որ արդեն կասկածներ ունեմ, որ իմ մոդիֆիկացված վերսիան ա

[Smokie]

Ուզում եմ խոսել ու կխոսեմ

Ուլուանան.
Առանց մի փոքր անգամ կասկածելու ու չափազանցնելու, կասեմ, որ ինքը ամենաբազմակողմանի զարգացած ակումբցին ա: Իմ համար անչափ հետաքրքիր են իր երկար ու իմաստալի գրառումները, որոնցից հումորը միշտ անպակաս ա: Շատ թեմաների շուրջ կարող է երկա՜ր խոսել, քննարկել, պատմել: Միշտ որևէ ասելիք ունի՝ բառիս բուն իմաստով աշխարհ տեսած է ու անչափ խելացի: Դեռ ավելին՝ իր դեպքում սովորաբար երկու երնեկ մի տեղ են լինում, (գուցեև երկուսից ավելի ) Ուլուանան այնքան հետաքրքիր ու ճիշտ ա ձևակերպում իր մտքերը` ամենագրագետ, հետաքրքիր, գեղեցիկ գրելաոճով Իսկ եթե հաշվի առնենք, թե ինչերի է տիրապետում, արվեստի քանի ճյուղերի ու որքան սիրով է մոտենում այդ ամենին, դրա համար էլ իր մոտ ամեն ինչ գեղեցիկ է ստացվում, կրեատիվ ու բնականին շատ մոտ:

[Այբ]

Ուզում եմ խոսել Stranger_Friend -ի մասին:
Բոլորը նրան Անծանոթ են ասում, բայց ես նրա Բարեկամ եմ ասում:
Նա իմ սիրելի ակումբցիներից է՝ խելացի, հավասարակշռված, խորը դատողություններ անող, սեփական կարծիքը ունեցող:
Նրա հետ շատ հեշտ է լեզու գտնել:
Stranger_Friend նաև շատ լավ ընկեր է, ում վրա կարելի է հույս դնել՝ վստահ լինելով, որ ինքը ամեն ինչ կանի իր ընկերոջը օգնելու համար:
Stranger_Friend -ի հետ արի՛ ակումբ...ու՞ր ես կորել:

[Ուլուանա]

Հովսեփի մասին «Իմ վերևի մարդը» թեմայում էի գրել, էն էլ մինչև գրեցի–վերջացրի, արդեն ուշ էր։ Մեկ էլ եսիմ երբ կհայտնվի իմ վերևում, դրա համար որոշեցի էստեղ դնել .

John

Հովսեփն էն ակումբցիներից է, որոնց նկատմամբ մի տեսակ մամայական զգացումներ եմ տածում (հա, տենց առնվազն մի քանի հոգի կան Ակումբում)։ Թեև արդեն վաղուց դուրս է եկել Ակումբի պուճուրների շարքից, ինքն ինձ համար երևի միշտ էլ կմնա պուճուր Հովսեփը, որի մասին հոգ էինք տանում տասնչորս տարեկանում, հետևում, որ քննություններին պատրաստվի, ծուլություն չանի, հիանում իր տարիքին ոչ բնորոշ հասունությամբ ու լրջությամբ, ուրախանում հաջողություններով։ Էսօրվա պես հիշում եմ, թե քննությունների շրջանում ոնց էինք Ակումբից քշում՝ «գոռալով». «Հովսե՛փ, գնա պարապի՛ » ։

Չնայած վերջին տարիներին համարյա չենք շփվում, բայց էդ հարազատության զգացումը կա, ես իրեն հեռվից հետևում եմ միշտ ։
Ինձ համար մի քանի կարևոր հատկանիշ կա, որ Հովսեփն ունի։ Իր մեջ երևի ամենաշատը գնահատում եմ իր ներքին արգելակներ ունենալը։ Բաներ կան, որ գիտես՝ ինքը, անկախ ամեն ինչից, երբեք թույլ չի տա իրեն, ու դա, իմ կարծիքով, ոչ թե ձեռքբերովի է, այլ իր տեսակին բնորոշ, կարելի է ասել՝ իր ներքին առանցքը կազմող գծերից է։

Հովսեփը նաև բավական հավասարակշռված է ու, ինձ թվում է՝ ազդեցության տակ ընկնող չի։ Ճիշտ է, ամեն հարցում չի, որ հետը համաձայն եմ, բայց ինքը կարողանում է վեճերում, քննարկումներում մնալ որոշակի սահմաններում՝ անկախ դիմացինի պահվածքից, այսինքն՝ իրավիճակը չի որոշում իր՝ ինչպիսին լինելը։

Շատ պարզ ու շիտակ մարդ է։ Իրեն չեմ պատկերացնում որևէ տափուկ բան անելիս կամ հետևից խոսելիս։ Ինչ ասում ու անում է, գիտես, որ իր մտածածն ու զգացածն է հաստատ, ու պատրաստ է պատասխան տալ դրա համար՝ ում էլ լինի։

Վիրավորանքների ու ծաղրի դեմ Հովսեփի վերաբերմունքն էլ եմ սիրում շատ։ Էլի միշտ չի, որ տեղին եմ համարում իր միջամտությունները նման դեպքերում, բայց զուտ էդ ձգտումը, դիմացինի մասին մտածելու, հալածվողին, թույլին պաշտպանելու իր ներքին պահանջը ամեն ինչ արժեն։ Ու շատ ուրախ եմ, որ ի դեմս Հովսեփի՝ էդպիսի մարդիկ կան Ակումբում ու ընդհանրապես աշխարհում։

Մի քիչ էլ վատ բաներ ասեմ ու վերջացնեմ ։
Տարիների ընթացքում Հովսեփը մի քիչ մեծամտություն է ձեռք բերել, որ դուրս չի գալիս։ Ճիշտ է, իր դեպքում, ելնելով իր մի շարք արժանիքներից՝ դա մյուսներին ցածրացնելու հաշվին չի լինում, բայց ամեն դեպքում հաճելի չեն դրա դրսևորումները։

Մի բան էլ. իր ունակություններն ու արժանիքները հաշվի առնելով՝ ես Հովսեփից միշտ ավելին եմ սպասում. կուզենայի, որ ուսման հարցում նպատակասլացություն ու աշխատասիրություն մի քիչ ավելի շատ ունենար։ Ու, ճիշտն ասած, դեռ հույսս չեմ կորցնում, որ կունենա ։

Ինչևէ, լավն է Հովսեփը ։

[impression]

ժող, ես էսօր կյանքում առաջին անգամ նորմալ շփվել եմ Պոետի հետ, հի՜ն ակումբցի, ում արդեն յոթ տարի ա՝ ճանաչում եմ, բայց երբեք չէի շփվել հետը: էսօր էդ օրն էր, պատահաբարա հանդիպեցինք սրճարանում ու խոսեցինք: էդ ինչ լավ մարդ ա նա, ինչ բաց ու բարի մարդ ա, նենց ուրախ եմ, որ էսօր խոսել ենք: մի տեսակ ուզեցի ձեզ էլ ասել

[Ռուֆուս]

Պոետն առաջին ակումբցին էր, ով իմ առաջին բազմամարդ ակումբյան հանդիպմանը ինձ օգնեց մերոնցական զգալ, դրա համար ես իրեն շատ շնորհակալ եմ

[CactuSoul]

PoeTը… PoeTի մասին ես էլ եմ ուզում խոսել, բայց խոսքեր չկան

[Smokie]

PoeT-ը Վաշինգտոնում

[Նաիրուհի]

Նախապես ասեմ, որ կարծես շատ խառն ու անկապ գրառում է ստացվելու, որը չգիտեի՝ ինչ թեմայում գրեմ, դրա համար էստեղ եմ գրում։

Էս ակումբցու մասին գրելու ցանկություն վաղուց ունեմ, բայց չգիտեմ՝ ոնց սկսեմ, ոնց գրեմ, որ ճիշտ ընկալվի։ Հիմա էլ վախենալով եմ գրում։ Մի պահ որոշեցի Ռայի բացած «Ապածանոթանալու/ապամտերմանալու» թեմայում գրել, դրա համար հիմա էդ դրույթից կսկսեմ։

Տվյալ ակումբցու հետ միայն ծանոթ եմ, մեկ անգամ եմ հանդիպել, բայց կուզենայի ապածանոթանալ, ոչ թե որովհետև հանդիպումն ակնկալիքներս չի արդարացրել, այլ հակառակը։ Կուզենայի, որ նա ինձ տեսած չլիներ, չճանաչեր, Ակումբում նկատած չլիներ։

Նա այն ակումբցիներից է, ում գրեթե բոլոր գրառումներից ինչ-որ բան եմ սովորում, բայց էնքան եմ քաշվում/կոմպլեքսավորվում, որ կգերադասեի՝ ինձ ընդհանրապես նկատած չլիներ։ Կարծում եմ՝ որպես մարդ երբեք նրա հետ մտերիմ չեմ լինի, ջերմ հարաբերություններ չեմ ունենա։ Ինձ թվում է՝ մարդկանց հետ շփվելու նրա նշաձողը չափազանց բարձր է ինձ համար, ու ոչ առանց հիմքի նա ինձ լուրջ չի ընդունում ու իմ մասին մտածում է որպես չափազանց միջակ մեկի (չեմ ասում՝ սխալ է էդ կարծիքը, ուղղակի հաճելի չի գիտակցելը, որ էդքան լավ են քեզ տեսնում ), ու մեր միակ հանդիպումն էլ հաստատել է դա։

Ես նրա աչքին ընկնելուց էնքան եմ խուսափում, որ անգամ եթե մի գրառման ամեն տառի հետ համաձայն եմ, բայց դեռևս միայն նա է շնորհակալել այդ գրառումը, երկար տատանվում եմ ինքս էլ շնորհակալել, որ մականունս նրա մականվան կողքին չհայտնվի Նրա ցանկացած, անգամ ամենաանմեղ դիտողություն ինձ սարսափեցնում է, էն աստիճանի, որ պատրաստ եմ ջնջել այդ գրառումը, վախենում եմ որևէ թեմայում պատասխանել նրա գրառմանը, եթե համակարծիք չեմ։

Էս ամենով հանդերձ շատ եմ սիրում տվյալ ակումբցուն, հույս ունեմ, որ միշտ էստեղ կմնա, ես հնարավորություն կունենամ կարդալու նրան ու նոր բաներ սովորելու։ Հույս ունեմ, որ կկարողանամ նրա համար անտեսանելի մնալով հետևել, ուսումնասիրել, զարգանալու փորձեր անել։ Չգիտեմ՝ իմ անուղղելի վատ բնավորությունն ինձ երբևէ թույլ կտա՞ այնպիսին դառնալ, որ չամաչեմ նրանից կամ նրա համար հետաքրքիր դառնամ, թեկուզ միայն վիրտուալում, բայց շատ կուզենայի։

Ինձ անընդհատ հետապնդում է էն միտքը, որ նա ինձ համարում է Ակումբում գերագնահատված, ում մասին ավելի լավ են արտահայտվում, քան արժանի է (չեմ բացառում, որ վերևում գրածներիցս ոչ մեկն իրականությանը չի համապատասխանում, բայց պիտի արտահայտվեի, թե չէ սենց ապրել չի լինի ):

Ու քանի դեռ քո ապրած ժամային գոտում օրը չի փոխվել, շնորհավորում եմ ծնունդդ, ivy ջան։ Շնորհակալ եմ քեզ։ Ուզում եմ, որ միշտ սենց լիքը կյանքով ապրես, քո սիրած գործով զբաղվես, երջանիկ լինես ընտանիքումդ ու դրանից դուրս։ Ու շարունակես ճանաչողական, ուսուցողական գրառումներ անել. ես շատ բան եմ սովորել քեզնից։

Ու նախապես կներես էս գրառման համար։