Ամուսնու ներկայությունը ծննդալուծման գործընթացին

[Տրիբուն]

Կինը երևի թե իրեն ավելի ապահով կզգա, բայց դե տղամարդու համար ահավոր սթրես ա, ամեն մարդ չի դիմանա, կարող ա նեռվայնությունից ասենք բժիշկին ծեծի, կամ ինֆարկտ ստանա Կարելի ա սկզբում անծանոթ կանանց ծննդաբերություններին ականատես լինել, միքիչ աչքը սովորացնել:

Ես հաստատ մի դեպք գիտեմ, որ իմ ծանոթներից մեկը, ինքը բժիշկ, գնացել էր որ կնոջ կողքը լիներ, ու համ էլ ձեռի հետ երախայի ծնունդը նկարեր: Կամեռա էր վերցրել: Էս էլ քեզ բժիշկի խելք էլի - իբր գնացել ա, որ կնոջ կողքը լինի: Էն ամենաթեժ պահին, էս մարդու ուշքը անցել էր, ընկել էր գետնին, կամեռան էլ վրեն: Բժիշկները ծծնդկանին թողած ընկած սրան են սկսել հետ բերել:

[Ungrateful]

Ներկա լինելը` հասկանալի է...
բայց այդ Նկարելու իմաստը այդպես էլ չհասկացա...
լավ նկարեցիր, հետո տնեցիներով դնելու էն ու հումորով դիտեն այդ խեղջի տանջանքները?

[Ariadna]

Էսօր ընկերուհուս տվեցի էդ հարցը (ինքը մի տարի առաջ է երեխա ունեցել), ասեցի, որ ֆորումում քննարկում էինք ու որ ես ճնշող փոքրամասնություն էի: Ինքն էլ ասում էր, որ երբեք չէր ուզենա, ասում է էնքան զզվելի ա էդ ամեն ինչը, որ սկի բժշկից ես նեղվում, որ տեսնում ա, ուր մնաց քեզ հարազատ մարդը տեսնի դա ու ներկա լինի: Ընդ որում ինքը ազատվել է բավականին հեշտ: Ինքն էլ էր դեմ տղամարդու նկատմամբ էդ սադիզմին

[Հայկօ]

Բայց ինչ-որ լուրջ, ծանրակշիռ պատճառ կա՞, որ ամուսինը պիտի կնոջ հենց կողքին լինի էդ ընթացքում: Ինձ թվում ա՝ չկա:

Ariadna, ես քո կողմից եմ :

[Kuk]

Դեմ եմ: Տեարանն անտանելի ա, կինն էլ էդ պահին դժվար թե ի վիճակի լինի ամուսնու աջակցությունն ընկալելու: Թե ասա՝ դրա աջակցե՞լը որն ա: Հլը մի բան էլ կինը կարողա իրան վատ զգա:

[Ariadna]

Բայց ինչ-որ լուրջ, ծանրակշիռ պատճառ կա՞, որ ամուսինը պիտի կնոջ հենց կողքին լինի էդ ընթացքում: Ինձ թվում ա՝ չկա:

Ariadna, ես քո կողմից եմ :

ԿլՕրս, ես չէի էլ կասկածում Ըստ իս որևէ պատճառ չկա, միակ պատճառը ոնց տեսնում եմ, կանացի սադիզմն ա: Այսինքն ոնց թե, ես չարչարվեմ, ինքը չտեսնի՞, թե ես ինչքան եմ չարչարվել: Թե չէ՝ երեխեն տեսնի, որ բացի մորից նաև հայր ունի, էլ չգիտեմ ինչ, երեխեն էդ րոպեին թքած ունի երկուսի վրա էլ, նեղված դուրս ա եկել, հա, պտի հոր հետ ծանոթանա, բա ոնց չէ: Թե չէ մենք որ չենք ծանոթացել ոչ մոր հետ, ոչ հոր, հետո էլ չենք հասցրել ծանոթանալ Առաջ մորն էլ չէին տալիս էդ րոպեին, լողացնում, փաթաթում նոր էին բերում: Բայց դեմ չեմ, որ մինչև ծննդաբերության սկսվելը, պալատում, մինչև ծնարան տանելը ամուսինը կողքին լինի կնոջ, մանավանդ եթե ծանրանաֆաս չի

[Գալաթեա]

Ամուսնու ներկայությունը ծննդալուծման գործընթացին

Սխալ ա։

[Lion]

Սխալ ա։

Համաձայն եմ և ահա թե ինչու.

1. Նոր կյանք լույս աշխարհ բերելիս կինը, թող ինձ ներվի այս խոսքերը, մեծապես (թեև ժամանակավորապես) կորցնում է իր կանացիությունը, նրա մոտ սկսվում են տարաբնույթ ֆիզիոլոգիական պրոցեսներ, որոնք տղամարդը ուղղակի չպետք է տեսնի, այդ կնոջ հմայքը հետագայում էլ իր սրտում վառ ունենալու համար,
2. Տեսնելով կնոջ տառապանքները, տղամարդու մոտ կարող է առաջանալ "մեղքի զգացում", որը կարող է բերել սառնություն կնոջ նկատմամբ (որ հետագայում նրան կրկին "չտանջի") և, ընդհանրապես, որոշ դեպքերում կարող է հանգեցնել տղամարդու հոգեբանական իմպոտենտության:

[Տրիբուն]

Դեմ եմ: Տեարանն անտանելի ա, կինն էլ էդ պահին դժվար թե ի վիճակի լինի ամուսնու աջակցությունն ընկալելու: Թե ասա՝ դրա աջակցե՞լը որն ա: Հլը մի բան էլ կինը կարողա իրան վատ զգա:

Փսիխապատ յանկիների ու եվրոպոսների հորինած կայֆերն ա - Ջերմացնում ա ամուսինների հարաբերությունները, երեխան զգում է երկու ծնողների ներկայությունը, ու սենց բաներ: Բայց որ դրանից հետո ամուսինը սթրեսի մեջ, երկու տարի ոչ կնոջը, ոչ էլ երեխուն կարող ա չկարողանա նայի ոչ մեկը հաշվի չի առել երևի:

[Elmo]

Փսիխապատ յանկիների ու եվրոպոսների հորինած կայֆերն ա - Ջերմացնում ա ամուսինների հարաբերությունները

Եթե տանջվող ամուսնուն տեսնելիս հարաբերություն ջերմանա, մի հատ ծանոթ ունեմ, նաղդ նախկին կնոջ ոտը կտրել կտա ու կողքը կկանգնի, որ ջերմանան ու նորից միասին ապրեն:

[Երկնային]

Կախված ա երկուսի ցանկությունից: Եթե երկուսն էլ ցանկանում են, թող լինի ներկա, բայց եթե մեկը չի ցանկանում, սեփական ցանկությունը պետք չի փաթաթել մարդու վզին:

Անձամբ ես դեմ եմ ու երևի թե չէի ցանկանա ամուսինդ ներկա գտնվեր: Տղամարդիկ նյարդերից ավելի թույլ են, քան կանայք, ինֆարկտը խփի, միայնակ մայր դառնաս Չգիտեմ, թե ինչքանով ա տվյալ դեպքում կինն իրեն ապահով զգում, բայց որ պատկերացնում եմ, էդ պահին կարող ա ոչ թե ապահով զգաս, այլ մեկ էլ մտածես դեռ սաղ ա ամուսինդ, թե չէ

[Տրիբուն]

ինֆարկտը խփի, միայնակ մայր դառնաս

էտ դեռ ոչինչ, բա ր ինսուլտ խփի ու ինվալիդ դառնա; Խեղճ կնիկը համ երեխուն պիտի մեծացնի համ էլ ինվալիդ պահի տունը:

[Ռուֆուս]

Օրինակ ես կուզենայի ներկա գտնվել իմ երեխայի ծնունդին....

[Մարկիզ]

Չեմ կարծում , որ քրտնած,բզբզված մազերով, ցավից այլայլված ու հոգնած դեմքով մարդը կարա լինի գրավիչ: Չգիտեմ միգուցե իրավացի ես աշխարհայացքի ու ընկալումների մասին, բայց միևնույննա ես էն կարծքին եմ որ տղամարդուն միշտ պետք է դիմավորել հարդարված և ժպիտը դեմքին: Ես անձամբ չեմ ցանկանա, որ ամուսինս ներկա լինի :

Ծննդաբերությունների բազմիցս ներկա եմ եղել: Երբևիցե ծննդաբերող կինն ինձ տհաճ, անդուր չի թվացել: Ընդհակառակը, այդ քրտնած, մի փոքր այլայլված դեմքը, «խիստ կենտրոնացած» (), հայացքը ինձ չեն հիասթափեցրել, այլ նույնիսկ ինչ-որ տեղ գրավիչ են: Իսկ ծննդաբերությունն, ընդհանրապես, երևի ամենագեղեցիկ երևույթներից է:

Հետո (հեռու բոլորիցս), եթե միայն ծննդաբերությունը չդիտարկենք, ապա կտեսնենք, որ իրար սիրող մարդիկ նույնիսկ ծանր հիվանդությունների (երբ ամուսիններից մեկին խնամքի կարիք ունի և այլն) ժամանակ չեն դադարում սիրել:

Չեմ կարծում , որ քրտնած,բզբզված մազերով, ցավից այլայլված ու հոգնած դեմքով մարդը կարա լինի գրավիչ:

Հետո մի բան էլ: Փաստորեն, ընտանիքներ կան, որտեղ ամուսինը կնոջն ընդհանրապես քրտնած ու այլայլված չի տեսնու՞մ ամբողջ համատեղ կյանքում:
Օրինակ՝ կինս (որ հետո ունենամ, էլի) թոքաբորբով հիվանդանում է, ես չպիտի՞ իր մոտ մտնեմ: Պիտի պախկվի, հա՞… Բարձը դնի դեմքին ու գոռա. «Դուրս արի այստեղից, ինձ այս վիճակում պետք չի, որ դու տեսնես»:
Այնքա՜ն օրինակներ կարող եմ բերել, Sisuan:

Այնպես որ՝ կարծում եմ, եթե ամուսինը պատրաստ է այդ ողջ ժամանակահատվածը ներկա լինել, ապա ոչ մի խանգարող հանգամանք էլ չպետք է լինի:

[Մարկիզ]

Չեմ հասկանում, ժողովուրդ, ի՞նչն է ձեզ այդքան զզվելի ու տհաճ թվում. ընկերքը՞, երեխայի լույս աշխարհ գալը՞… ինչը՞…