Էլի վատ չի , եթե խորանում ես ավելացնեմ :H.a.y.k.o.-ի խոսքերից
Ապշած եմ...
?אלי, אלי, למה שבקתניԷլի, էլի, լա՞մա շաբակտանի,
կամ.
?אלי, אלי, למה אזבתניԷլի, էլի, լա՞մա ազավտանի
ազավտանի, շաբակտանի, երկուսի արմատներն էլ (ש-ב-ק, א-ז-ב) կապված են լքել, թողնել բայի հետ:
Եզ. թիվ, 2-րդ դեմք, անցյալ ժամանակ, ար. սեռ, ուղղվածությունով՝ դեպի 1-ին դեմք:
Այսինքն, եթե էդ տրամաբանությամբ գնանք, ամեն մի էդ խոնարհման բայ պետք ա կապենք "տանել" բայի հետ...
אליՍտեղ արմատը 2 տառից ա ընդամենը, իսկ բառավերջի "ի"-ն ընդամենը պատկանելիություն ցույց տվող վերջածանց ա (1-ին դեմք): Նենց որ, եթե ճանճից փիղ էլ ստացվի, մեկ ա. "էլ" արմատը "հայր" չի դառնա: Մաքուր սեմական ծագման բառ ա. "էլ", "իլահ", "իլու", "իլ", "ալլահ"...
למהՄաքուր սեմական ծագման բառ, որը արաբերենում էլ ա նման ձևով:
Մի խոսքով, սենց վերլուծություններով ավելի շուտ կհանգենք էն եզրակացության, որ հայերենը սեմական ծագում ունի
Գրվել են մշտապես բաղաձայները իսկ ձայնավորները ավելացվում են սա կանոն է և փաստ:Լ -Ր անցումը շատ պարց է և հասկանալի ընրհանրացված ասեմ այն արխայիկ գաղափարական խնդիր էր և կոնկրետ կապված էր ընդհամենը մեկ երևույթի հետ :
Հակիրճ պարզաբանեմ Շումերական աստված ԱՐԱՐՈՒ, բառը կարծում եմ հասկանալի է նշանակում է ըստ շումերոլոգների Արարիչ:
Շումերական հաջորդ աստվածը ԱԼԱԼՈՒ ,կարծում եմ հասկանալի չէ այս դեպքում ըստ Շումերոլոգների վառվռուն (ալ ,կարմիր) :
Արարուն և Ալալուն ըստ շումերոլոգների հոմանիշներ են բառացիորեն կարմիր հայր:
Ր տառի գլխիվայր արտացոլումը Լ տառն է տառային գրաֆիկական դուետ:
Կարծում եմ գիտես որ հրեաները խուսափում են Աստծո անունը տալ նաև չունեն Ր գաղափար տառատեսակը նույն պատճառաբանությամբ :Մնաց մեկ տարբերակ Լ գաղափար տառը որը կարող էր արտահայտել նույն իմաստը սակայն պահպանելով տաբուն:
Իսկ հայերենի ծագումնաբանության համար մի անհանգստանա թող մնացածը գլուխ կոտրեն իրենց ծագումը հայերենից չբխեցնելու համար:
Ամեն դեպքում շատ և շատ լավ է քո գրածը
Մեջբերել
Էջանիշներ