Գլոբալիզացիա

[Արիացի]

Մարդկային հասարակությունը նմանա մրջնանոցի, բայց կա մի սկզբունքային տարբերություն: Նրանց համակարգը աշխատումա ի օգուտ իրանց, այսինքն տուն են սարքում, սնունդ հավաքում..., առանց իրար վնասելու: Իսկ մեր համակարգը դատապարտվածա կործանման, մի շատ պարզ պատճառով, որ մենք ինքներս ենք կոտորում իրար, այսինքն փող աշխատելու համար վնասում ենք ուրիշներին:
Ես չգիտեմ ինչա գլոբալիզացիան, ես մենակ գիտեմ որ ներկա սխեման երկար կյանք չունի

Ճիշտ ես, ու դա նրանից է, որ մրջյունների մոտ կա հասարակություն, բայց չկա ազգի ու ընտանիքի գաղափար: Այսինքն ապրում են առանց իրար վնասելու:
Մարդկանց մոտ եսասիրական, անձից կախված խոչընդոտները չեն թողնում, որ հասարակությունը արդարացիորեն ղեկավարվի և զարգանա: Դրա համար ինչքան տեխնիկապես ու նյութապես զարգանում է հասարակությունը, ինչքան մարդու ապրելու պայմանները բարելավվում են, էնքան խորանում են սոցիալական անարդարությունը, հասարակության սոցիալական բևեռացումը ու անհավասարությունը: Համեմատության համար, օրինակ եթե համեմատենք կապիտալիզմը և ֆեոդալիզմը, ապա բնականաբար կապիտալիզմը ավելի առաջադեմ է տեխնիկական տեսակետից: Գիտատեխնիկական հեղափոխություն, շոգեքարշ, էլեկտրաէներգիա, մեքենա, համակարգիչ, ինտերնետ: Բոլորը կապիտալիզմի շնորհիվ է: Բայց սոցիալական արդարության տեսակետից կապիտալիզմը ավելի վատն է քան ֆեոդալիզմը, քանի որ անզեն աչքով էլ նկատելի է, որ կապիտալիզմի մեջ սոցիալական բևեռացումը ավելի մեծ է: Գլոբալիզացիան կբերի կապիտալիզմի ու ընդհանրապես մարդկության "քաղաքակրթություն" կոչվող փուլի վերացմանը:

[Javakhk]

Իսկ դու գնա Թուրքիա, ու տես որ այդ 80 միլիոնանոց հետամնաց թուրքերը գուցե քեզ հայերիցս ավելի հանդուրժող թվան… [...] Ու տես որ թուրքերի մայրուղիներն էլ ամերիկյան մայրուղիներից վատը չեն։

Դա հատկապես լավ է արտահայտվում, երբ այդ տոլերանտ թուրքերը այդ լավ մայրուղիներով գնում են մի 10-20 քրդական գյուղ ոչնչացնելու...



http://www.abc.net.au/news/stories/2....htm?site=news

Իսկ այս նկարում տոլերանտ թուրքական ինքնաթիռը ռմբակոծում է գյուղերը օդից.



http://socialist-blogs-news.blogspot...1_archive.html

Ահա տոլերանտ թուրքական ռմբակոծության հետեւանքը քրդական գյուղում.



http://www.smh.com.au/news/world/tur...740183691.html

***

Հենց այս պատճառներով է, որ Եւրոմիությունը տոլերանտ Թուրքիային արդեն քանի տարի է պնդերեսաբար խնդրում է Եւրոպա մտնել, բայց թուրքերը իրենց համեստության պատճառով ամաչկոտաբար հրաժարվում են...

[Լեռնցի]

Հայտարարությունը կոնկրետ գլոբալիզացիային չի վերաբերվում, բայց այն իր մեջ ընդգրկում է շատ կարծիքների հիմնավորումներ, որոնք նշվել են Գլոբալիզացիայի դեմ:

Մեր վճռական ՈՉ-ով, ամբողջ արաբական աշխարհի, իրանական աշխարհի, իսլամ դավանող մեր մյուս բարեկամների հետ միասին, մեր բողոքի ձայնն ենք բարձրացնում Արևմուտքում` Եվրոպայում իսլամի սրբությունները պղծելու, կրոնական զգացմունքների նկատմամբ սանձարձակ ոտնձգություններ ծավալելու և ազգային - կրոնական հակամարտություններ հրահրելու` պետությունների կողմից չկասեցվող գործընթացի նկատմամբ:
Քաղաքակրթությունները չեն բախվում: Ազգերը, ժողովուրդները, կրոնները չեն պատերազմում. եթե համաշխարհային բախումը, պատերազմներն ու հակամարտությունները դավադրորեն չեն կազմակերպվում ու չեն հրահրվում համաշխարհային տիրապետության ձգտող որոշ երկրների ու միջազգային քաղաքական` ստվերային, հանցագործ կառույցների կողմից: 1995-96թթ. հանրության ընկալման համար հրապարակ նետված հանթինգթոնյան, այսպես կոչված քաղաքագիտական կանխատեսումները չեն, որ իբրև թե իրականանում են:

Աշխարհին տիրելու, մարդկությանը ստրկացնելու` աշխարհը համակենտրոնացման ճամբարի վերածելու հիվանդ մտածողության` մոլագարության հասնող այս խնդիրը գալիս է դեռ 1891թ-ից: Համաշխարհային մեծ խառնակության այս վերջին գործընթացը իրականում դեռևս հարյուր տարի առաջ լորդ Միլների առաջարկած ՙՀամաշխարհային ընդհանուր պետության՚ և ՙՀամաշխարհային կառավարության՚ ստեղծման չորրորդ փորձն է: Հայտնի է` առաջին երկու գործնական փորձերը տապալվեցին, և ըստ այդմ հրահրված I և II Աշխարհամարտերը` իրենց առջև դրված խնդրի իրագործման առումով ՙարդյունավետ՚ չեղան: Տապալվեց նաև հաջորդ երկու փորձը. Երկրորդ Աշխարհամարտից` առանց դադարի Երրորդին անցնելու Չերչիլի (1945-1949թթ.) համառությունը, նաև 1961-ին հրահրված Կարիբյան ճգնաժամով Երրորդ` ԱՄՆ - ԽՍՀՄ ջերմամիջուկային պատերազմը սկսելու փորձը: Սա` 1965-ից նախագծվող ու 1985-ից լրիվ թափով ընթացք տրված հինգերորդ (հուսանք վերջին) փորձն է:

Ակնհայտ է, որ Եվրոպայում` դանիական հողի վրա կատարված հանցագործությունը` իսլամի, մահմեդական կրոնի հետևորդ մեկ և կես միլիարդ մարդկանց սրբության դեմ կատարված լկտի ոտնձգությունը միջազգային կազմակերպվածության հանցագործություն է: Հենց այսպես, գլոբալ ծավալումների աղետածին այս ձեռագրով, փորձ է արվում սաստել եվրոպական այն երկրներին, որոնց ժողովուրդները ամիսներ առաջ ՙհանդգնեցին՚ ՄԵՐԺԵԼ Եվրոմիության Սահմանադրությունը: Ի դեպ, հենց նույն այս համընդհանուր ագրեսիվության ծրագրերի տարածաշրջանային խնդիրներին է ծառայում Կովկասում եվրոքաղաքականություն իրականացնողների, կովկասյան ընդհանուր պետություն ստեղծելուն հարմարեցված ՀՀ Սահմանադրության փոփոխությունների` եվրոհեղինակության նախագիծը, որը նրանք` ՀՀ իշխանությունների միջնորդությամբ, հակառակ ժողովրդի համահավաք կամքի, ամեն գնով ջանում են անցկացնել: Ուստի մեզ, համաշխարհային բոլոր մեծ խառնակություններից մեծապես տուժած հայերիս, ավելի քան հասկանալի և անընդունելի են կրկին համաշխարհային քաոս խթանող միջազգային - քաղաքական այս հանցագործ ձեռնարկումները:

Մուհամեդ Մարգարեն չպետք է դառնա Երրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբնապատճառ` նորօրյա ՙգահաժառանգ Ֆրանց Ֆերդինանտ՚, ինչպես նախատեսել են Եվրամիության աներևույթ շինարարները` աշխարհին տիրել ձգտող մոլագարները:
Զգոնության ԿՈՉ ենք անում իսլամական աշխարհին` չսահել դեպի կրոնական ատելություն, ինչպես այդ արվում է Ադրբեջանում` վերջին օրերին Հիսուս Քրիստոսի ու Աստվածամոր նկատմամբ ծաղրական թեմաներով հրապարակումներում, ինչպես նաև Ջուղայի խաչքարերը կործանելու փաստում:
Առաջարկում ենք միասին պայքարել հեռահար նպատակներ հետապնդող և համայն մարդկության դեմ ուղղված` համաշխարհային ծավալման գնացող այս ՉԱՐԻՔԸ դիմակայելու, կասեցնելու խնդրում:

Արդարացի պատիժ պետք է կրեն միայն բուն հանցագործները` սրբապղծությունն իրագործողները, այն պատվիրողներն ու նրանց հովանավորողները և ոչ այլք` անմեղ ՙմեղավորները՚: ԿՈՉՈՎ դիմում ենք ՀՀ, ԼՂՀ և Սփյուռքի հայությանը, որ իրենց բողոքի ձայնը բարձրացնեն և գործնականորեն աջակցեն իսլամադավան մարդու սրբությունները պղծող բոլոր այլանդակությունները կանգնեցնելու և այսօրինակ երևույթների կրկնություն արգելելու խնդրում: ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ ԵՆՔ մեր երկրի Հոգևոր և Աշխարհիկ իշխանություններին ՀՀ Ժողովրդի անունից սույն հարցը բարձրացնել ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբելայի առաջ, և առաջարկել միջազգային հանրությանը գործուն միջոցներ ձեռնակել ՎԵՐՋ դնելու համար Արևմուտքի կողմից միջկրոնական և ազգամիջյան հակամարտություններ հրահրելու, համաշխարհային խառնակություններ ստեղծելու, ընդհուպ համաշխարհային պատերազմներ հրահրելու այս արատավոր պրակտիկային. ՄԱԿ-ի` համաշխարհային հանրության կողմից պատասխանատվության կանչելու միջազգային նշանակության քաղաքական այս սանձարձակություններն իրականացնողներին, պատվիրատուներին ու հովանավորողներին:

ՙՈւխտ Արարատի՚ Հայաստանի Ազատագրության Հայ Գաղտնի Բանակի /ASALA/ ազատամարտիկների և նախկին քաղբանտարկյալների միություն

16 փետրվարի 2006թ.
—————————————-
Հայտարարությունը ուղարկվել է ՀՀ և ԼՂՀ իշխանություններին` ՀՀ և ԼՂՀ Նախագահներին, Ազգային Ժողովներին, Ազգային Անվտանգության որհուրդների քարտուղարներին և Արտգործնախարարներին, ՄԱԿ-ի Անվտանգության որհրդի մշտական անդամ երկրներին` Ռուսաստան, ԱՄՆ, Չինաստան, Ֆրանսիա, Անգլիա, ՀՀ - ԼՂՀ և Սփյուռքի զանգվածային լրատվամիջոցներին:

[Լեռնցի]

ԱՇԽԱՐՀԻ ԳԼՈԲԱԼԱՑՄԱՆ ԵՎ ԵՎՐՈ-ԻՆՏԵԳՐՄԱՆ ՌԱԶՄԱ-ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՁԵՌԱԳԻՐԸ

«Ուխտ Արարատի» պարբերականի հերթական համարի խմբագրական - վերլուծականը, թիվ 1 (17), մարտ-ապրիլ, 2009թ.

1. Աշխարհի գլոբալացման արևմտյան ձեռագիրը: Վերջին 21 տարիներին աշխարհի տարբեր երկրներում ու տարածքներում արևմտյան գլոբալացման և եվրո-ինտեգրման քաղաքական գործընթացները դրսևորում են ծրագրի իրագործման ձեռագրի հիմնական հետևյալ դրույթները. սահմանադրական-օրենսդրական ագրեսիաներ, ցեղասպանության քարոզչություն, նոր դիմակայությունների քաջալերում, ազգամիջյան ատելության սերմանում, ազգամիջյան հակամարտությունների ու պատերազմների հրահրում, ինչպես նաև ահաբեկչական գործողությունների և արհեստական ճգնաժամերի միջոցով` հումանիտար աղետների ստեղծում` «ազատագրման» ենթակա կամ «ժողովրդավարացման» թիրախ երկրներում ու տարածքներում: Դա արվում է հաճախ նույն այդ երկրների ղեկավարների թողտվությամբ կամ մասնակցությամբ, ընդդեմ` սեփական ժողովրդի ու երկրի շահերի: Համաշխարհային ֆինանսա-տնտեսական արհեստածին ճգնաժամը համընդհանուր գործընթացի իրագործման մեկ փուլն է միայն, որի միջոցով ագրեսիայի ենթարկված երկրներին ու ժողովուրդներին բուն աղետը ներկայացվում է, որպես համաշխարհային ճգնաժամի բնական հետևանք: Անշո՛ւշտ, ավելի ճիշտ կլիներ խոսել համաշխարհային պատմամշակութային և բարոյա-հոգևոր ճգնաժամի մասին, որպես հետևանք համաշխարհային իրավական ճգնաժամի, որը սկզբնավորվեց 1985-ի պերեստոյկայով, հրահրվեց 1988-ի «Ղարաբաղյան կոնֆլիկտով» և, հատկապես, բուռն ընթացքի մեջ դրվեց 2001-ի սեպտեմբերի 11-ով:
Սա է գլոբալացման գործելաոճը: Մարդկության դեմ կատարվող հանցագործության` ցեղասպանության կոնվենցիային լիովին համապատասխանող գործողություն, որի մասշտաբը դուրս է եկել առանձին երկրի շրջանակից և կրում է կոնվենցիայի բուն անունի իրողությունը, այն է` ոճրագործություն, որը կարող է ծավալվել ու ներառել համայն մարդկությունը: Եվրո-ամերիկյան գերտերությունները նույն ձեռագրով գնացին իրենց երկրների ժողովուրդների նկատմամբ, որոնք դեռևս մնում են բարոյա-հոգևոր, մշակութային հալածանքների ու ջախջախումների ոլորտում: Նույն վայրագ ձեռագիրը 1960-ականներից գործեց աֆրիկյան մայրցամաքում, 1970-ականներից` Մերձավոր Արևելքի ու Լատինական Ամերիկայի երկրներում: Այնպես որ, առկա է համաշխարհային մեծ աղետի թափանիվի պտույտը և ճշմարիտ է, որ այս հանցագործ գործընթացներն ունեն համաշխարհային բնույթ, ինչպես նշում են նաև առանձին արևմտյան վերլուծաբաններ, ուստի պայքարը դրա դեմ պետք է կրի համամարդկային` համաշխարհային բնույթ. ինքնակազմակերպվող և ուղղորդված հենց արևմտյան գերտերությունների ու համաշխարհային ստվերային իշխանությունների առաջադրած ծրագրի դեմ:
Համաշխարհային այս նոր «Սոդոմ Գոմորի» կազմակերպիչները, հույսը դնելով ամերիկյան փող տպող մեքենայի ու զինուժի վրա, ընկել են մի շատ լուրջ մոլորության մեջ. իրենց վեր են դասում բնությունից, Աստծուց և հավակնում են որոշել ինչպես համայն մարդկության, այնպես էլ առանձին ազգերի ճակատագրերը, որն, իրականում, իրենց գործը չէ բնավ... Նրանց մտածողությանը հասու չէ ճանաչել մարդու, մարդկային աշխարհի, աշխարհի բնականությունը, որ գալու ու դրսևորվելու է որպես բնության պատասխան հարված համաշխարհային քաղաքակրթական մեծ ջրհեղեղի ձևով և սրբելու է աշխարհի երեսին կուտակված հակամարդկային ողջ աղբը, աղտեղությունը: Բարին ու բարոյականը պետք է հաղթեն: Սա է Մարդկային աշխարհի բնության օրենքը: Հնից` հին, նորից` նոր, միակ ճշմարիտը` հիմնական իրողությունը: Բնությունը մարդուն տվել է բանականություն, մտածելու, խորհելու և, ըստ այդմ, ընտրելու իրավունք: Միջազգային և ներպետական քրեաիրավական օրենքները չէ որ պատժում են հանցագործին, օրենքը ամեն մի անհատի ու կազմակերպության տալիս է ընտրություն կատարելու իրավունք, ամեն անհատ կամ ներպետական ու միջազգային կազմավորում ինքն է ընտրում, ըստ այդմ` կանխորոշելով պատիժը…

-Աշխարհի միակենտրոն կառավարման` գլոբալացման, քաղաքականության ֆինանսավորման աղբյուրները: Դրանք են` ԱՄՆ-ի «ֆեդերալ ռեզերվ բանկի» փող տպող մեքենան, Արևմուտքի հսկողության տակ գտնվող համաշխարհային թմրաբիզնեսը, ՄԱԿ-ի ֆինանսական կառույցները` Համաշխարհային բանկը, Միջազգային արժութային հիմնադրամը: Փաստորեն, սրանք ցույց են տալիս համաշխարհային այս հանցագործության ձեռագիրը: Հսկայական քանակությամբ տպված թղթադրամը` դոլարը, ֆինանսավորում է արևմտյան ռազմա-քաղաքական հայտնի ու անհայտ բոլոր ծրագրերը: Սակայն հարց է ծագում, ո՞ւմ հաշվին: Իհարկե, աշխարհի բոլոր երկրների հաշվին, որոնց, ի վերջո, պարտք կմնա Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները` Հյուսիսային Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ ընդհանուր պետություն կազմի մեջ մտնելիս: Զգալի միջոցներ են գոյանում թմրաբիզնեսի հաշվին, որի ձևավորման գործընթացում ինքնաոչնչացման են տարվում եվրո-ամերիկյան ալյանսի թմրաբիզնեսի «պլանտացիա երկրները», ինչպես օրինակ` Աֆղանստանը: Նորություն չէ, որ վերջին 40 տարիներին Աֆղանստանի ժողովրդի ապրուստի միակ միջոցը թմրադեղ աճեցնելն է: Որն ի դեպ, տեղափոխվում է նաև Եվրոպա` ապուշացնելու ու հիմարացնելու եվրոպական երկրների ժողովուրդներին, որպեսզի նրանք ևս, առանց ցավի ու առանց գիտակցության գալու, գնան ինքնաստրկացման:
Ինչ վերաբերում է ՄԱԿ-ի ֆինանսական միջոցներին, որոնք կուտակվում են անդամ երկրների ներդրումով, ապա դրանք ևս օգտագործվում են հենց նույն երկրների ու աշխարհի ժողովուրդներ դեմ: Այսօրինակ այլանդակություն, ցինիզմ, երևի թե, մարդկության պատմությամ մեջ առաջին անգամ է գրանցվում: Խնդիր, որի դեմ մեկ առանձին երկիր չի կարող պայքարել, եթե երկրները չմիավորվեն հակազդելու այս այլանդակությանը, առավել ևս համաշխարհային տնտեսական արհեստածին ճգնաժամի պայմաններում:

-Արևմուտքի շտապողականության հիմքերը, դադար առնելու ստիպողականությունը… ԱՄՆ-ն մտցրեց իր ճշգրտումները: ԱՄՆ-ն որոշեց չշարունակել Բուշի ծրագիրը և երկիրը հանել ինքնալուծարման ճանապարհից: Կարծում ենք, պրո-ամերիկյան մտածողությունը կարողացել է համոզել, որ արագ թափով Հյուսիսային Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ սարքելու շտապողականությունը կարող է խոչընդոտել աշխարհի միացյալ կառավարմանը շուտով իսկ անցնելու ծրագրին, քանի որ, թե՛ Մերձավոր Արևելյան, և թե՛ Աֆրիկյան ծրագրերը ժամանակացույցից բավականին հետ ընկան, իսկ ԱՄՆ-ին խաղից հանելու դեպքում հնարավոր է, որ նշված տարածքներում գործընթացը ուղղորդվի դրական հուն և դուրս գա արևմտյան հսկողությունից: Կարծում ենք, որ համոզել են նաև Ռուսաստանին` ինքնամեկուսանալ և չխանգարել համաշխարհային այդ գործընթացին: Ինչպես և Չինաստանին Ռուսաստանից անջատելու համար անհրաժեշտ են տեսել ռուս-ամերիկյան բարեկամական գործընթացներ ձևացնել, որոնց միջոցով ակնկալում են մեկուսացնել Չինաստանը, ապա Հնդկաստանը, որը Պակիստանից հետո հաջորդ թիրախն է: Կորեան, ճիշտ ինչպես 1950-ական թթ., կդարձնեն իբրև թե հույժ կարևոր բանակցությունների առարկա` ռուս-ամերիկյան հարաբերություններում: Վտանգավորն այն է, սակայն, որ կարծես թե` Ռուսաստանը դեմ չէ այդ ծրագրերին:

-Համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամի պայմաններում հանցագործություն իրականացնելու գինը: ԱՄՆ-ն արել է իր առաջարկը: Թուրքիան սակարկում է, քանի որ ռազմական գործողությունների գինը, ինչպես երևում է, համաձայնեցված չէ: Իսկ դա լուրջ հարց է, այլապես ամերիկյան բանակը ինքը կշարունակեր կռվել Իրաքում, Աֆղանստանում, Պակիստանում… Եվրոպան չի կարող վճարել, քանի որ եվրոն կվտանգվի, ԱՄՆ-ը չի կարող վճարել, քանի որ դրված է դոլարը փրկելու խնդիրը, մնում են Ռուսաստանը և ռուսական ռուբլին, ինչն էլ երևի եղել G 20-ի Լոնդոնում կայացած խորհրդակցությունների հիմնական թեմաներից մեկը: Այստեղից է ծագում նաև ռեգիոնալ տարադրամ շրջանառության մեջ դնելու հարցը: Դա սկզբում գրավիչ է թվում, բայց հաշվի առնելով ԱՄՆ-ի իրաք-աֆղանական փորձը` կարելի է ենթադրել, որ սկզբում ռուբլին կհայտնվի ռիսկերի գոտում, իսկ հետո կսկսվի ռուբլու և ՌԴ-ի տնտեսության փլուզումը, ինչն էլ կարող է լինել արևմտյան ծրագրի, առաժմ ոչ այնքան տեսանելի` երկրորդ փուլը:
Վերջինիս օգտին է խոսում. «1959թ. հուլիսի 17-ին ԱՄՆ Կոնգրեսի երկու պալատների ընդունած և ԱՄՆ նախագահ Դ. Էյզենհաուերի ստորագրած օրենքը, որ գործում է մինչև օրս: Որպես «ազատագրման» օբյեկտներ` «86-90 օրենքի» տեքստում թվարկված են Լեհաստանը, Հունգարիան, Չեխոսլովակիան, Ռումինիան, Բուլղարիան, Լիտվան, Լատվիան, Էստոնիան (այս երկրներն արդեն իսկ ընգրկված են ՆԱՏՕ-ի ընդլայնման առաջին և երկրորդ ալիքներում), Հյուսիսային Վիետնամը, Հյուսիսային Կորեան, Ալբանիան և մյուսները, Վրաստանը, Ադրբեջանը, Հայաստանը, Ուկրաինան, Բելառուսը (որն անվանված է «Բելայա Ռուտենիա»), Թուրքեստանը (այսինքն «Արևմտյան Թուրքեստանը», որ ներառում է ներկայիս Ղազախստանը, Ուզբեկստանը, Թուրքմենստանը, Ղրղզստանն ու Տաջիկստանը և «Արևելյան Թուրքեստանը»` Չինաստանի Սինցզյան-Ույգուրական ինքնավար մարզը), Տիբեթը, վերջապես, Իդել-Ուրալն ու Կազակիան: Վերջին անվանումով նշված են Հյուսիսային Կովկասն ու Կովկասի նախալեռները, իսկ Իդել-Ուրալը (Իդելը Վոլգայի թաթարական անվանումն է) ՌԴ-ի Վոլգա-ուրալյան տարածաշրջանն է« (PanARMENIAN.net, 18.07.2008): Մնում է հարցնել, իսկ օրենքը, այսինքն` ծրագիրը, իսկապե՞ս գործում է մինչ օրս:

[Լեռնցի]

2. Բարաք Օբաման և ԱՄՆ նոր վարչակարգի ծրագրերը: Ամիսներ առաջ, «Իրավունքը դե-ֆակտո» (19.12.2008թ.) թերթին տված հարցազրույցում` նշել էինք, որ առաջիկայում կպարզվի ԱՄՆ նոր վարչակարգի արտաքին քաղաքականության առաջնությունները: Այդպես էլ կա: ԱՄՆ-ն փորձելու են փրկել, վերականգնել: Այդ մասին արդեն խոսեցինք: Իսկ Միջին Արևելյան, Կովկասյան, Հեռավոր Արևելյան տարածաշրջանային ծրագրերի մասին կխոսենք ստորև:

-Օբամայի այցը Եվրոպա: Օբաման պաշտպանեց Թուրքիայի անդամակցությունը ԵՄ-ին, սակայն, պարզ է, որ դա արվեց թուրքերի վստահությունը չկորցնելու համար: Իրականում Եվրոպան հասկացրեց, որ Թուրքիան ԱՄՆ-ից հետո ՆԱՏՕ-ի ամենամեծ բանակ ունեցող երկիրն է և Եվրոպայում նախընտրում են այդ բանակը տեսնել, ոչ թե իրենց մոտ, այլ Մերձավոր Արևելքում: Հասկանալի է, որ Թուրքիայի առջև ԵՄ-ի դրած խնդիրներն այնքան մեծ բացասական երանգ ունեն, որ եվրոպական ժողովուրդները ոչ մի դեպքում չպետք է իմանան, որ դա եվրո-պատվեր: Իսկ թե Թուրքիան կընդունի՞ ստանձնել այդպիսի դերակատարություն, կերևա առաջիկայում: Ըստ եվրոպացիների հայտարարությունների, կարելի է եզրակացնել, որ Թուրքիան ԵՄ-ին կանդամակցի Ռալֆ Պիտերսի քարտեզի իր մասով վերջնական ձևավորումից հետո միայն:

-Օբամայի այցը Թուրքիա: Օբամայի այցը Թուրքիա հետապնդում էր առանցքային մեկ նպատակ, Թուրքիային հրավիրել մասնակցելու արևմուտքի ձեռնարկած Միջին Արևելյան ռազմա-քաղաքական ծրագրերին` մասնավորապես Աֆղանստան - Պակիստան գծում:

-Հայ-թուրքական հարաբերությունների հարցը: Վերջին տարիներին եվրո-ամերիկյան քաղաքականությունը հատկապես աշխուժացել է, այսպես կոչված, հայ-թուրքական հարաբերությունները կարգավորելու, հաշտության եզրեր գտնելու, Հայաստան-Թուրքիա «սահմանը» բացելու, երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու հարցերում: Բազմիցս ենք անդրադարձել (տես` «Ուխտ Արարատի», թիվ 1/15, 2008թ., էջ 1-6 և թիվ 2/16, 2008թ., էջ 1-6), բայց կրկնենք, որ իրականում եվրո-ամերիկյան կոմիսարներն ու էմիսարները, ինչպես նաև առանձին երկրների ղեկավարներ հորդորում են ՀՀ իշխանություններին գնալ ոչ միայն երկրի ու ժողովրդի կամքին հակառակ, գնալ պետության օրենքները շրջանցելու ուղիով, այլև հենց միայն մարդկության դեմ նոր հանցագործություն քաջալերելու, հօգուտ ցեղասպանության քարոզչություն կատարելու ճանապարհով: Կրկնենք. հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման հարց չկա, կա եվրո-գերտերությունների պատվերով և օժանդակությամբ 1915-1923 թթ. թուրքերի իրականացրած հայ ժողովրդի ցեղասպանությունը` Օսմանյան կայսրության մեջ, հայաթափելու ու բռնազավթելու համար Հայոց հայրենիքը:

Եվ կա խնդրի լուծման երկու տարբերակ: Կամ Թուրքիայի ներկայիս իշխանությունները հրաժարվում են իրենց ժողովրդին և իրենց երկիրը զանգվածային ոչնչացման հանցագործ գործիքի դերում պահելուց, և այլոց ու իրենց անձնական շահերին ծառայելուց, կամովին ապաշխարում են, վերադարձնում են տարածքները, երաշխիքներ են ստեղծում հայության վերադարձի համար, հատուցում են բոլոր վնասները, այդ թվում` 1920-ից առ այսօր իրականացված 89-ամյա օկուպացիայի համար, որից հետո Թուրքիան կարող է ճանաչվել որպես ապաշխարած և, ըստ այդմ, դիվանագիտական ու քաղաքական հարաբերություններում վստահելի երկիր:
Կամ նրանք շարունակում են մնալ հանցագործի դերում, պատրաստվելով իրականացնելու նոր հանցագործություններ: Հիշեցնենք, սակայն, որ ամեն մի հանցագործ գործիք, ի վերջո, ոչնչացվում է հանցագործության դրդողի, պատվիրատուի կողմից: Ասել, թե Թուրքիայի վարիչները չգիտեն այս ճշմարտությունը, սխալ կլինի: Սակայն 1914-1918 թթ. փորձով իրական է, որ ստանձնելով նոր հանցագործության պատվեր, ըստ էության, նրանք կործանման կտանեն իրենց իսկ ժողովուրդն ու երկիրը:
Խնդրի ենթատեքստում, եթե շատերին հուսադրող էր թվում (իրականում այդպես ներկայացվում էր միայն) վերջին շրջանում հայ-թուրքական հարաբերություներում թուրքերի մուտեցումը, ապա Էրդողանի այս հայտարարությունը հույսի ոչ մի նշույլ չի թողնում. «Շատ դժվար է հաղթահարել Թուրքիայի և Հայաստանի հարաբերություններում առկա խնդիրներն առանց լուծելու Հայաստանի և Ադրբեջանի խնդիրները»: Այդ մասին հայտարարել է Թուրքիայի վարչապետ Էրդողանը: Թուրք վարչապետը հույս է հայտնել, որ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը, որի ժամանակավոր անդամն է այժմ Թուրքիան, Հայաստանին կհամարի օկուպանտ երկիր: «ՄԱԿ-ը պետք է նման որոշում կայացնի և կոչ անի Հայաստանին զորքերը դուրս բերել Լեռնային Ղարաբաղից: Թուրքիան արդեն քայլեր է ձեռնարկել և առաջարկել է ձևավորել Կովկասի կայունության պլատֆորմը Ռուսաստանի, Ադրբեջանի, Հայաստանի և Վրաստանի մասնակցությամբ: Վեճը Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև պետք է առաջնահերթ լուծում ստանա, որից հետո կլուծվեն նաև հայ-թուրքական հարաբերությունները»,- ընդգծել է Էրդողանը: (PanARMENIAN.net, Azg.am, 10.04.2009)
Ի դեպ, ապրիլի 10-14-ը Հայաստանի Զլմ-ները լռությամբ շրջանցեցին այս անչափ կարևոր լուրը: Ո՞րն է պատճառը, ՀՀ լրատվությունը վերահսկվո՞ւմ է, ո՞ւմ կողմից: Ի՞նչ է, ՀՀ նախագահը չպետ՞ք է իմանար, որ իր քաղաքական նախաձեռնությունը ձախողվում է այնտեղ, որտեղ, թվում է հաջողության հույսեր կային…
Անսպասելի և շշմեցնող անկեղծություն թուրքերից, որն ավա՜ղ, վրա է հասնում 1994-ի զինադադարից 15 տարի անց միայն: 15 զուր կորսված տարիներ, երբ այդպիսի նախաձեռնությամբ վաղուց մենք պետք է հանդես գայինք ՄԱԿ-ում:
Իհարկե, կարող ենք էլի մի քիչ համբերել ու հետո միայն դիմել միջազգային դատարան, երբ միջազգային հանրությունը ինքը կպահանջի դատապարտել Թուրքիային` նոր ժամանակներում իրականացված նոր հանցագործությունների համար, ինչպես դա արեց 1919-21թթ.:

-Բարաք Օբամայի Ապրիլ 24-ի ուղերձը, ճանապարհային քարտեզը: Մենք համոզված ենք, որ Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացն ավարտված է: Բոլոր այն երկրներն ու ժողովուրդները, որոնք իրենց խորհրդարաններում ճանաչել ու դատապարտել են 20-րդ դարի առաջին մեծ հանցագործությունը, կարող են լինել քաղաքակիրթ աշխարհի անբաժան մասը, քանի որ նրանք իրականում ճանաչեցին ու դատապարտեցին մարդկության դեմ ուղղված հանցագործությունը, ցեղասպանության ոճիրը: Մյուս երկրները, այդ թվում, առաջին հերթին Անգլիան, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները, Ճապոնիան, ինչպես նաև Իսրայել պետությունը` այս հարցում ուշացել են, այդպիսով հաստատելով, որ միջազգային հարաբերություններում շարունակում են դավանել պատերազմի, ագրեսիայի, ցեղասպանության` քարոզչության, ծրագրման և իրականացման մարտավարություն: Այդ հարցում, անհուսալիորեն և ամոթալի կերպով ուշացել են իսլամական աշխարհի այն երկրները, Լիբանանից բացի, որոնք` իրենք, ժամանակ առ ժամանակ հայտնվում են պատերազմի, ագրեսիայի ու ցեղասպանության ճիրաններում:
Պետք է տարանջատել «Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ու դատապարտման» և «Հայոց ցեղասպանության դատապարտման» հասկացությունները, որոնցից առաջինը ենթադրում է բարոյական, քաղաքական գնահատական, երկրորդը` իրավական: Մենք համոզված ենք, որ եկել է Հայոց ցեղասպանության դատապարտման ժամը: Խնդիրն այն է միայն, որ ՄԱԿ-ի միջազգային դատարան այդ հայցով կարող է դիմել Հայաստանի Հանրապետությունը` պետությունը: Իսկ պետությունը, արտաքին ճնշումների ու թելադրանքների ենթարկվելով, կարող է անվերջ հետաձգել հարցը և այն տեղափոխել «ճանապարհային քարտեզների» և այլ տեսակ համաձայնագրերի ոլորտ: Վերջին թելադրանքը հնչել է 2008-ի հունիսի 20-ին` ԱՄՆ Կոնգրեսի Ներկայացուցիչների պալատի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովում լսումների ժամանակ, երբ ԱՄՆ պետքարտուղար Կոնդոլիզա Ռայսի օգնական Դենիել Ֆրիդը հայտարարեց. «Հայաստանը պետք է պատրաստ լինի ճանաչել առկա սահմանը և կառուցողական արձագանք տալ Թուրքիայի հնարավոր ջանքերին: Հայաստանը պետք է հայտարարի, որ ժամանակակից Թուրքիայի նկատմամբ հողային որևէ պահանջ չունի: «Հայաստանը պետք է պատրաստ լինի ճանաչել առկա սահմանը Միաժամանակ անհրաժեշտ է Թուրքիայի առերեսումը սեփական պատմության մութ էջերի հետ, որքան էլ դա դժվար լինի» («Ազգ», Հ. Չ., 20-ը հունիսի, 2008թ.):
Հետաքրքիր է, որ Հայաստանը և Թուրքիան վարվեցին ճիշտ այնպես, ինչպես թելադրել էր Ֆրիդը: Հայաստանը ձեռնարկեց հարաբերությունների բարելավմանն ուղղված քայլեր և «ճանապարհային քարտեզում» պետք է որ ընդգրկված լինի Ֆրիդի մի պահանջը. «Հայաստանը պետք է պատրաստ լինի ճանաչել առկա սահմանը...», իսկ Ֆրիդի մյուս պահանջը` «Միաժամանակ անհրաժեշտ է Թուրքիայի առերեսումը սեփական պատմության մութ էջերի հետ, որքան էլ դա դժվար լինի», իրականացման փուլում է, վկա` թուրք մտավորականների «Հայերից ներողություն ենք խնդրում» էլեկտրոնային ստորագրահավաքը:
Այնուհանդերձ, հիշեցնենք, որ արտաքին ճնշումների տակ, այդ թվում և շրջափակման պայմաններում ստորագրված փաստաթղթերը միջազգային իրավունքում օրինական չեն համարվում: Եվս մեկ նկատառում. ծավալվող իրադարձությունների նկատմամբ իր վերաբերմունքը, այսպես ասած, համաժողովրդական լուռ հանրաքվեն հայ ժողովուրդը կատարեց 2009-ի Ապրիլի 24-ին: Հիրավի, ամբողջ օրը չէր դադարում մարդկանց երթը` դեպի հայության ողբերգությունը, վերածնունդն ու պայքարը խորհրդանշող Ծիծեռնակաբերդի բարձունք և հուշարձան: Այդպիսի մասնակցություն չէր եղել անգամ ցեղասպանության 90-րդ տարելիցին…

-Թուրքիան` ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհրդի ժամանակավոր անդամ: Դա ապացուցում է, որ Թուրքիայի վրա հանցագործություններ կատարելու լուրջ խնդիրներ է դրված: Դրանով հեշտացրել են եվրո-ամերիկյան ռազմական ագրեսիաները պաշտպանելու խնդիրը, նաև դժվարացրել են ագրեսիայի ենթարկված երկրների բողոքները տեղ հասցնելու և ՄԱԿ-ը իր գործառույթների մեջ պահելու հարցը: Կարելի է ենթադրել, որ նույնիսկ համաձայնություն կա Ռուսաստանի հետ, քանի որ առ այսօր Ռուսաստանը միջազգային դատարան չներկայացրեց Վրաստանի ագրեսիան պատասխանատվության ենթարկելու բողոքը: Չինաստանի հարցում հույս ունեն, որ վերջինս կարող է ինքնամեկուսանալ` «Ինձ չմոտենաք, ի՜նչ ուզում եք արեք» տարբերակով: Դա նաև հնարավորություն է տալու վախեցնել եվրոպական այն երկրներին, որոնք վերջին մի քանի տասնամյակում պատրաստում էին քրդական շարժումը: Դա ազդակ է` ասելու, որ մի քանի տարի Եվրոպան պետք է մոռանա այս խնդիրը, քանի որ Կովկասում եվրո ուժերը Ալ Ղաիդայի դեմ չեն կարող պայքարել` այնտեղ Ալ Ղաիդա չլինելու պատճառով պարզապես:

-Աշխարհը ուզում են դուրս բերել իր առանցքից, կհաջողվի՞… Չի՛ հաջողվի, եթե միջազգային հանրությունը լինի միահամուռ, միջազգային կյանքը իրավական ճանապարհով բերի նորմալ կենսառիթմի, ինքնակազմակերպվի… ՄԱԿ-ի հովանու ներքո, միջազգային իրավունքի սկզբունքների ու նորմերի շուրջ համախմբվելով` թույլ չտա, որ գործընթացները շեղեն երկրները իրենց բնականոն ընթացքից: ՄԱԿ-ից բացի, մնացած բոլոր կառույցները ստեղծվել են հետապնդելու խմբակային և ժամանակավոր շահեր: Իսկ ՄԱԿ-ը պետք է փրկել արևմուտքի թելադրանքից, թեկուզ նրա նստավայրը տեղափոխելու գնով: Ի տարբերություն Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների` սա այն տարբերակն է, երբ ինքնամեկուսացող երկրները չեն կարող խուսափել համաշխարհային ծավալներ ընդգրկող աղետի հարվածներից ու հետևանքներից: Վտանգը բոլորի համար նույնն է, անգամ Ավստրալիայի բնակիչների: Չի՛ հաջողվի, եթե միջազգային հանրությունը լինի միահամուռ, միջազգային կյանքը իրավական ճանապարհով բերի նորմալ կենսառիթմի, ինքնակազմակերպվի… ՄԱԿ-ի հովանու ներքո, միջազգային իրավունքի սկզբունքների ու նորմերի շուրջ համախմբվելով` թույլ չտա, որ գործընթացները շեղեն երկրները իրենց բնականոն ընթացքից: ՄԱԿ-ից բացի, մնացած բոլոր կառույցները ստեղծվել են հետապնդելու խմբակային և ժամանակավոր շահեր: Իսկ ՄԱԿ-ը պետք է փրկել արևմուտքի թելադրանքից, թեկուզ նրա նստավայրը տեղափոխելու գնով: Ի տարբերություն Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների` սա այն տարբերակն է, երբ ինքնամեկուսացող երկրները չեն կարող խուսափել համաշխարհային ծավալներ ընդգրկող աղետի հարվածներից ու հետևանքներից: Վտանգը բոլորի համար նույնն է, անգամ Ավստրալիայի բնակիչների:

[Վիշապ]

Դա հատկապես լավ է արտահայտվում, երբ այդ տոլերանտ թուրքերը այդ լավ մայրուղիներով գնում են մի 10-20 քրդական գյուղ ոչնչացնելու...
…
Իսկ այս նկարում տոլերանտ թուրքական ինքնաթիռը ռմբակոծում է գյուղերը օդից.
…
Ահա տոլերանտ թուրքական ռմբակոծության հետեւանքը քրդական գյուղում.

***

Հենց այս պատճառներով է, որ Եւրոմիությունը տոլերանտ Թուրքիային արդեն քանի տարի է պնդերեսաբար խնդրում է Եւրոպա մտնել, բայց թուրքերը իրենց համեստության պատճառով ամաչկոտաբար հրաժարվում են...

Չեմ հասկանում ուրիշի PR–ը տարածելու իմաստը… Այդպես որ մտածենք, թոլերանտ երկիր գոյություն չունի, բոլորն էլ իրենց բանակը ինչ–որ ժամանակ ինչ–որ տեղ օգտագործել են ինչ–որ մեկին ռմբակոծել են ու գնդակահարել են։ Իմ կարծիքով մակերեսային մոտեցում է Իմիջայլոց երկրորդ նկարում կործանիչը ջրային տարածությունների վրայով է թռչում, թե ում է նա ռմբակոծել կամ պատրաստվում է ռմբակոծել, նկարից որոշակի չի դառնում, ուստի անիմաստ նկար է։ Երրորդ նկարում նման է, որ աղքատ մարդը կանգնած է ավելի շուտ աղբանոցում, քան ավիրված քրդական գյուղում, ավիրված գյուղի տեսքը ուրիշ է, գուցե կարելի է պնդել, որ այնպես են ռմբակոծել, որ գյուղի հետքերը սրբվել են, այդ դեպքում բացակայում են ռումբերի թողած փոսերը, կրկին տարակուսելի և անիմաստ նկար է։ Ես չեմ ասում, որ թուրքական ուժերը քրդական գյուղերին չեն ռմբակոծել, խոսքը ընդհամենը գովազդային վատ սյուժեների մասին է, որոնք վկայում են, որ ինֆորմացիան ավելի շուտ կրակած է երրորդ աղբյուրների հիման վրա, և ոչ թե առաջնային և ճշտված ինֆորմացիա է, կարճ ասած՝ PR: Իմիջայլոց խայտառակ PR-ներ կան նաև Հայաստանի վերաբերյալ, որոնք նկարագրում են իբր թե հայկական ուժերի դաժանությունները Ղարաբաղյան պատերազմի ժամանակ, երևի գիտես այդ մասին, օրինակ ասենք Томас де Ваал «ЧЕРНЫЙ САД: Армения и Азербайджан между миром и войной» գիրքը խայտառակություն է, այս գրախոսությունը ծանոթացնում է մանրամասներին՝ Критический обзор: Томас де Ваал «ЧЕРНЫЙ САД: Армения и Азербайджан между миром и войной», ինչ եմ ուզում ասել, PR տարածելը թշնամանքի կրակին յուղ լցնել է, ուրիշ ոչինչ։

[Javakhk]

Երրորդ նկարում նման է, որ աղքատ մարդը կանգնած է ավելի շուտ աղբանոցում, քան ավիրված քրդական գյուղում, ավիրված գյուղի տեսքը ուրիշ է

Դրա համար էլ ես ամեն նկարի տակ լինկեր եմ դրել այն կայքերի վրա, որտեղից վերցված են... Դա իրոք քրդական գյուղ է ավերված թուրքական բանակի կողմից, ռմբակոծիչը նույնպես թուրքական է, այն տանկերը նույնպես:

Կան միջազգային չափազանց հեղինակավոր կազմակերպությունների վկայությունները քրդերի կամ հույների դեմ թուրքերի վայրագությունների մասին վերջին ժամանակահատվածում (Amnesty International, եւ այլն): Քրդերի զոհերի թիվը հաշվվում է տասնյակ հազարներով...

Եթե ուզում էիք երկրի օրինակ բերել, որ անցյալում դաժանություններ է արել, իսկ հիմա շատ կարգին երկիր է, կարող եք Գերմանիայի կամ Ճապոնիայի օրինակները բերել: Թուրքիան դեռ էդպիսին չէ, չնայած որ, ընդունում եմ, հիմա Ստամբուլի փողոցներում յաթաղաններով ենիչերիներ չեն վազվզում...

[Վիշապ]

Դրա համար էլ ես ամեն նկարի տակ լինկեր եմ դրել այն կայքերի վրա, որտեղից վերցված են... Դա իրոք քրդական գյուղ է ավերված թուրքական բանակի կողմից, ռմբակոծիչը նույնպես թուրքական է, այն տանկերը նույնպես:

Կան միջազգային չափազանց հեղինակավոր կազմակերպությունների վկայությունները քրդերի կամ հույների դեմ թուրքերի վայրագությունների մասին վերջին ժամանակահատվածում (Amnesty International, եւ այլն): Քրդերի զոհերի թիվը հաշվվում է տասնյակ հազարներով...

Եթե ուզում էիք երկրի օրինակ բերել, որ անցյալում դաժանություններ է արել, իսկ հիմա շատ կարգին երկիր է, կարող եք Գերմանիայի կամ Ճապոնիայի օրինակները բերել: Թուրքիան դեռ էդպիսին չէ, չնայած որ, ընդունում եմ, հիմա Ստամբուլի փողոցներում յաթաղաններով ենիչերիներ չեն վազվզում...

Հարգելիս, ես այդ քո մեջ բերած էջերը նայել եմ, դրա համար էլ ասում եմ ուրիշի PR-ն ես տարածում: Ինչևէ, Օջալանին ձերբակալեցին, և սակայն հիմա Թուրքիան քրդական ալիքներ էլ է հեռարձակում, համենայն դեպս ոչ մի պետություն էլ իր մեջ անջատողականների չի հանդուրժում, դե թող փորձի ասենք արևելյան Գերմանիան նորից անջատվել, կամ թող Հոնսյուն անջատվի Ճապոնիայից Վերջին բոլոր պատերազմները էս հողի վրա են:

[Ambrosine]

Ճիշտ ես, ու դա նրանից է, որ մրջյունների մոտ կա հասարակություն, բայց չկա ազգի ու ընտանիքի գաղափար: Այսինքն ապրում են առանց իրար վնասելու:
Մարդկանց մոտ եսասիրական, անձից կախված խոչընդոտները չեն թողնում, որ հասարակությունը արդարացիորեն ղեկավարվի և զարգանա: Դրա համար ինչքան տեխնիկապես ու նյութապես զարգանում է հասարակությունը, ինչքան մարդու ապրելու պայմանները բարելավվում են, էնքան խորանում են սոցիալական անարդարությունը, հասարակության սոցիալական բևեռացումը ու անհավասարությունը: Համեմատության համար, օրինակ եթե համեմատենք կապիտալիզմը և ֆեոդալիզմը, ապա բնականաբար կապիտալիզմը ավելի առաջադեմ է տեխնիկական տեսակետից: Գիտատեխնիկական հեղափոխություն, շոգեքարշ, էլեկտրաէներգիա, մեքենա, համակարգիչ, ինտերնետ: Բոլորը կապիտալիզմի շնորհիվ է: Բայց սոցիալական արդարության տեսակետից կապիտալիզմը ավելի վատն է քան ֆեոդալիզմը, քանի որ անզեն աչքով էլ նկատելի է, որ կապիտալիզմի մեջ սոցիալական բևեռացումը ավելի մեծ է: Գլոբալիզացիան կբերի կապիտալիզմի ու ընդհանրապես մարդկության "քաղաքակրթություն" կոչվող փուլի վերացմանը:

Դեռ կոնկրետ գլոբալիզացիային չեմ անդրադառնում
Արիացի ջան, ըստ քեզ, ֆեոդալիզմը ավելի լա՞վն է: Ու դու համոզվա՞ծ ես, որ իրոք սոցիալական բևեռացումը անզեն աչքով էլ է տեսանելի: Ֆեոդալիզմը մարդուն ոչ միայն աղքատ էր պահում, այլև որպես առարկա, որն ամրացված էր հողին: Ֆեոդալները անգամ կարող էին իրենց գյուղացիներին վարդագույն ժապավենով նվեր տանել միմյանց ծննդյան տարեդարձներին Իսկ կապիտալիզմի պայմաններում մարդը ինքն է որոշում իր տեղն ու դերը
Երբ որ բոլորի համար ամեն ինչը լինի հավասար, հասարակությունը չի զարգանա, մղումը չի լինի, իմ կարծիքով

[Javakhk]

Հարգելիս, ես այդ քո մեջ բերած էջերը նայել եմ, դրա համար էլ ասում եմ ուրիշի PR-ն ես տարածում: Ինչևէ, Օջալանին ձերբակալեցին, և սակայն հիմա Թուրքիան քրդական ալիքներ էլ է հեռարձակում,

Ինչ PR-ի մասին է խոսք գնում: Այն որ այս վերջին տարիներին Թուրքիան տասնյակ հազարներով քրդեր է ոչնչացրել... դա՞ է PR: Նայեք արեւմտյան հեղինակավոր կազմակերպությունների տվյալները...

համենայն դեպս ոչ մի պետություն էլ իր մեջ անջատողականների չի հանդուրժում, դե թող փորձի ասենք արևելյան Գերմանիան նորից անջատվել, կամ թող Հոնսյուն անջատվի Ճապոնիայից Վերջին բոլոր պատերազմները էս հողի վրա են:

Ձեր նախորդ թեզիսին մի քիչ հակասում եք... Փաստօրեն "Թուրքիան նենց-ոչինչ ահագին լավ դեմոկրատական երկիր է" դրույթից անցնում եք "Թուրքիան դե երբեմն կարող է ու մի քանի գյուղ ոչնչացնի, բայց դե դա աշխարհում ընդունված բան է. Ճապոնիան էլ Հոնյսյուն կտշի, եթե դենց սխալ քայլ անեն" դրույթին...

Ոչ, դա ընդունված պրակտիկա չէ: Ռուսաստանը միութենական հանրապետություներին ֆիզիկապես կարո՞ղ էր ոչնչացնել: Կարող էր: Իսպանիան Բասկերի երկրի դեմ նման քայլեր անո՞ւմ է: Անգլիան Իռլանդիային, կամ Շվեդիան Նորվեգիային հանգիստ անհախություն տվե՞ց...

***

Հասկանում եք... մի քիչ տարրօրինակ է Թուրքիան որպես դեմոկրատիայի զգալի նվաճումների հասած երկրի օրինակ բերելու բուն փաստը: Արեւմտյան հեղնակավոր իրավապաշտպան կազմակերպությունների զեկույցներում Թուրքիան "պատվավոր" տեղեր է գրավում մարդու իրավունքների խախտումների առումով... Թուրքիա՞ն է դեմոկրատիայի օրինակը, որ բերում եք: Այո... Եմենից կամ Սաուդյան Արաբիայից հաստատ ավելի դեմոկրատական է... Բայց Մոլդովան կամ Կիրգիզիան էլ են Եմենից կամ Սաուդյան Արաբիայից ավելի դեմոկրատական: Դա առանձնապես մեծ նվաճում չէ: Մենք ինքներս, ՀԱՅ լինելով չենք պնդի, ոչ Հայաստանը դեմոկրատիայի օրինակ է, չէ՞: Ուրեմն Թուրքիային ինչո՞ւ էդպես պրոմոուշն անել...

[Վիշապ]

Ինչ PR-ի մասին է խոսք գնում: Այն որ այս վերջին տարիներին Թուրքիան տասնյակ հազարներով քրդեր է ոչնչացրել... դա՞ է PR: Նայեք արեւմտյան հեղինակավոր կազմակերպությունների տվյալները...

Ջավախք, գրողի ծոցը այդ «հեղինակավոր» կազմակերպությունները։ Դրանց տվյալներով Հայաստանը ագրեսոր պետություն է երբ իրենց Ադրբեջանի նավթն է պետք, Ղարաբաղի ժողովուրդը կդառնա տուժած ժողովուրդ, երբ պարզվի որ նավթը Ռուսաստանով է գնալու… PR–ի մասին նորից կրկնեմ, օրինակ՝ «կործանիչը ծովի վրա» իմաստով նկարի տակ տեղադրել « թուրքական ինքնաթիռը ռմբակոծում է գյուղերը օդից» PR է, և էժանագին PR, կարծում եմ հասկանալի է։

Ձեր նախորդ թեզիսին մի քիչ հակասում եք... Փաստօրեն "Թուրքիան նենց-ոչինչ ահագին լավ դեմոկրատական երկիր է" դրույթից անցնում եք "Թուրքիան դե երբեմն կարող է ու մի քանի գյուղ ոչնչացնի, բայց դե դա աշխարհում ընդունված բան է. Ճապոնիան էլ Հոնյսյուն կտշի, եթե դենց սխալ քայլ անեն" դրույթին...

Ոչ, դա ընդունված պրակտիկա չէ: Ռուսաստանը միութենական հանրապետություներին ֆիզիկապես կարո՞ղ էր ոչնչացնել: Կարող էր: Իսպանիան Բասկերի երկրի դեմ նման քայլեր անո՞ւմ է: Անգլիան Իռլանդիային, կամ Շվեդիան Նորվեգիային հանգիստ անհախություն տվե՞ց...

Ահա, Աֆղանստանն ու Չեչնիան մի պահ մոռանում ենք, բասկերի, իռլանդացիների ու նորվեգների տված զոհերի մասին էլ չենք հիշատակում։ Ջավախք, կներես խնդրում եմ, դու հո ժուռնալիստ չե՞ս

Հասկանում եք... մի քիչ տարրօրինակ է Թուրքիան որպես դեմոկրատիայի զգալի նվաճումների հասած երկրի օրինակ բերելու բուն փաստը: Արեւմտյան հեղնակավոր իրավապաշտպան կազմակերպությունների զեկույցներում Թուրքիան "պատվավոր" տեղեր է գրավում մարդու իրավունքների խախտումների առումով... Թուրքիա՞ն է դեմոկրատիայի օրինակը, որ բերում եք: Այո... Եմենից կամ Սաուդյան Արաբիայից հաստատ ավելի դեմոկրատական է... Բայց Մոլդովան կամ Կիրգիզիան էլ են Եմենից կամ Սաուդյան Արաբիայից ավելի դեմոկրատական: Դա առանձնապես մեծ նվաճում չէ: Մենք ինքներս, ՀԱՅ լինելով չենք պնդի, ոչ Հայաստանը դեմոկրատիայի օրինակ է, չէ՞: Ուրեմն Թուրքիային ինչո՞ւ էդպես պրոմոուշն անել...

Իմիջայլոց, կերազեինք մենք բոլորս միասին ապրել Սաուդյան Արաբիայի պես «հակադեմոկրատական» երկրում, սա հենց այնպես Ջհանդամ թե մեր կանայք ստիպված պիտի աբայաներով ֆռֆռային։ Այ դու որ Սաուդյան Արաբիան համեմատում ես Մոլդովայի ու Կիրգրզիայի հետ, հենց դա էլ PR–ի արդյունքն է

Հ.Գ. եթե կարելի է՝ «դու»–ով, ինչ որ անսովոր է ֆորումում «դուք»–ովը

[Արիացի]

Արիացի ջան, ըստ քեզ, ֆեոդալիզմը ավելի լա՞վն է: Ու դու համոզվա՞ծ ես, որ իրոք սոցիալական բևեռացումը անզեն աչքով էլ է տեսանելի: Ֆեոդալիզմը մարդուն ոչ միայն աղքատ էր պահում, այլև որպես առարկա, որն ամրացված էր հողին: Ֆեոդալները անգամ կարող էին իրենց գյուղացիներին վարդագույն ժապավենով նվեր տանել միմյանց ծննդյան տարեդարձներին Իսկ կապիտալիզմի պայմաններում մարդը ինքն է որոշում իր տեղն ու դերը

Աստղ ջան, բանը նրանում է, որ մենք հիմա դատում ենք մեր պատկերացումներով ու մեր մոտ ընդունված բարոյական նորմաներով: Բայց մենք համոզված չենք կարող լինենք, որ այդ նույն նորմաներով են առաջնորդվել նաև ֆեոդալիզմի մարդիկ: Ու այդ պատճառով մենք չենք կարող ասել, թե որն է ավելի մեծ սոցիալական բևեռացման նշան. գյուղացուն ժապավենով նվեր տանելը, թե այն, որ երբ երեխան գնում է մանկապարտեզ ու տեսնում է, որ իր խմբի ինչ-որ մեկը արտասահմանյան մեքենայով է գալիս նույն մանկապարտեզ ու իր ծնողին տարակուսած հարցնում է, թե ինչու իրենք էլ մեքենա չունեն, որ ինքն էլ մեքենայով գա:
Եթե չեմ սխալվում, Մարքսի <<Կապիտալ>> գրքում կապիտալիզմի` սոցիալապես ավելի բևեռացված ու անարդար լինելը հիմնավոր ապացուցվում է, մինչդեռ չի հերքվում այն, որ կապիտալիզմը ավելի զարգացած հասարակարգ է, քանի նախկինները: Էստեղ զարգացածը այն իմաստով է, որ միավոր ժամանակում մարդկությունը բնությունից կարողանում է ավելի շատ օգուտ քաղել: Կարող ես ուսումնասիրել:
Իմ բերած համեմատությունը ֆեոդալիզմի վրա ա բերված, որը մի քիչ սխալ է, քանի որ ֆեոդալիզմը քրիստոնեության ազդեցության հետևանքով առաջացած հասարակարգ է, որը մարդկության առաջընթացը կասեցրել է մոտ 1000 տարով (իմ սուբյեկտիվ կարծիքով, եթե չլիներ քրիստոնեությունը ու դրա հետևանքով առաջացած ֆեոդալիզմը, ապա այսօրվա գիտական ու տեխնիկական հաջողությունները կգրանցվեին մոտ 1000 տարի առաջ), բայց նույն օրինակը կարելի է բերել նաև կապիտալիզմի ու ստրկատիրության, կապիտալիզմի ու համայնական կարգերի կամ ստրկատիրության ու համայնական կարգերի միջև: Ստեղ չենք քննարկում կոմունիզմը, քանի որ կոմունիզմը և սովետական հասարակարգը, քանի որ դա արդյունք է ոչ թե հասարակության բնական զարգացման, այլ հեղափոխության հետևանք է:

Երբ որ բոլորի համար ամեն ինչը լինի հավասար, հասարակությունը չի զարգանա, մղումը չի լինի, իմ կարծիքով

Քո մտավախությունը հասկանալի է ու դա երևի թե միակ փաստարկն է հավասարարության ու արդարության նոր հասարակարգի տեսության դեմ: Այո, զարգացածությունը գալիս է պայքարից: Պետք է մրցակցություն լինի, որպեսզի կարողանաս առաջ գնալ: Սրա փայլուն օրինակն է հենց գիտատեխնիկական հեղափոխությունը, որը սառը պատերազմի անմիջական հետևանք է և եթե չլիներ սառը պատերազմը, երևի թե այսքան արագ չէինք զարգանա:
Մյուս կողմից, եթե հավասարություն ու արդարություն լինի, մարդու կյանքի ընթացքում հանդիպող շատ հոգսեր ավտոմատ կվերանան: Ամենաառաջնայինը այն է, որ այլևս կարիք չկա անհանգստանալ ապրուստի միջոց, բնակարան ու այլ նյութական բաներ ձեռք բերելու համար, քանի որ այդ ամենը տրամադրվում է հասարակության կողմից` քո ունակություններին ու աշխատանքին համապատասխան: Այդ ժամանակ մարդը իր ամբողջ կյանքը անցկացնում է կյանքի հաճույքներից օգտվելու ու նաև զարգանալու վրա: Մարդը ինքն է ընտրում իր նախասիրությունները ու ինքն է որոշում իր նպատակները ու իր կյանքը անց է կացնում այդ նպատակներին հասնելու համար: Նրա առջև ավելի լայն հնարավորություններ են բացվում այս դեպքում, քանի որ մի շարք հարցեր, որոնց լուծումը կխլեն մարդու ժամանակը, այլևս չեն լինի: Պատկերացրու, եթե հիմա չլինեին ռազմական ծախսեր, ու երկրները չմտածեին ռազմական ծախսերի մասին, ինչքան դրական կլիներ մարդկանց համար: Պատկերացրու բոլոր երկրների ռազմական բյուջեները հավաքեին ու բաժանեին երկրագնդի բնակչությանը: Երկրագնդի վրա էլ աղքատ մարդ չէր մնա:
Զարգացումը երբեք չի կարող կանգ առնել, քանի որ բնությունը անսահմանափակ է ու երբեք հնարավոր չէ հասնել բնության օրենքների լիակատար իմացության: Նոր օրենքների ու նոր երևույթների բացահայտումը ու անընդհատ կատարելագործումը ծնում է նոր չբացահայտված փաստեր, որոնք էլ պետք է հետագայում բացատրվեն ու այսպես անվերջ: Իմ համար մարդու կյանքի իմաստը հենց բնության ճանաչելն է: Մարդը ապրում է, որ ճանաչի բնությունը:

[Marduk]

Թուրքիային բան չասեք
Շատ դեմոկրատական երկիր է։ Իսկ եթե ոմանց հյուրանոցներում ողջ առողջ վառում են ապա դա միայն դեմոկրատիան պաշտպանելու համար է։

 •

• 

 Սեղմել՝ ցույց տալու համար

The oppression reached its dénouement in Sivas on 2 July 1993, when thirty-six people (Alevis, intellectuals, and a Dutch anthropologist) attending the Pir Sultan Abdal Festival were burned to death in a hotel by Sunni locals. Attending the conference was a left-wing Turkish intellectual Aziz Nesin who was vastly hated amongst religious Sunnis in Turkey as it was he who attempted to publish Salman Rushdie's controversial novel Satanic Verses, in Turkey.

http://en.wikipedia.org/wiki/Alevi_history

Մեր մոտ էլ օրինակ որ դեմոկրատիայի պահապաններ լինեին ու 2007-ի սեպտեմբերի 21-ին մարիոտ հյուրանոցը վառեին ապա մեր մոտ էլ ամեն ինչ նորմալ կլիներ

[FactorX]

The Zeitgeist դոկումենտալ ֆիլմը նայեք, երկու մասից բաղկացած, շատ հարցերի կպատասխանի

[Elmo]

The Zeitgeist դոկումենտալ ֆիլմը նայեք, երկու մասից բաղկացած, շատ հարցերի կպատասխանի

Ամենահիմար ֆիլմը, որը կյանքումս հասցրել եմ տեսնել: Ստի ու դավադրությունների մասին խոսող ու ամենասուտ, ամենադավադիր մեթոդներով նկարահանված ֆիլմ:
Ժողովուրդ մի քանի աղբյուրից ստացեք ինֆորմացիա, որին ուզում եք հավատալ:

Zeitgeist -ը նայելիս միանգամից աչքովս ընկավ կրոնի մասին աղավաղված ինֆորմացիան: Նման բացահայտ սուտ ըսկի երեխային պատմես չի հավատա: Ռա-ի նկարը ցույց ա տալիս, ասում ա Գոռն ա, Օսիրիս էլ չգիտես ինչի սարքել էին Սեթ: հա, ու ես չգիտեի, որ Կրիշնան՝ Դեվակիի 7 -րդ երեխան կույսից ա ծնվել: 7 երեխատեր մայրը կույս ա մնացել:

Տարա ֆիլմը, որպեսզի նայեմ տնտեսագետ մասնագետի հետ: Ու պարզվեց ոչ միայն ֆիլմի ռելիգիոզ մասերն էր սուտ ու նենգափոխված, այլ ողջ ֆիլմը:

Նայեցի 2-րդ հատվածը: Կարող եմ ասել, որ որպես էներգետիկ, ես էդ ֆիլմի հեղինակին ապագիտական տիպ եմ համարում: Նա պնդում է, որ ալտերնատիվ էներգիայի աղբյուրները կարող են 100 տոկոսով փոխարինել ներկայիս սպառվող ռեսուրսները: Նա ցնդաբանում է, որովհետև ալտերնատիվ էներգիան՝ մասնավորապես քամու հողմակները բնությանը ամենաքայքայիչ վնասն են տալիս, նույնիսկ ատմոկայաններից վտանգավոր են(այդ մասին այլ թեմայում կգրեմ եթե կարիք լինի), իսկ ամբողջությամբ վերցրած ալտերնատիվ էներգետիկան չի կարող նույնիսկ մարդկության սպառվող էներգիայը 1 տոկոսը տալ:

Հա, ֆիմլում ինչ-որ իրականությանը երևի թե մոտիկ բաներ կա, բայց ոչ մի դեպքում ֆիլմը հալած յուղի տեղ մի ընդունեք: Ամբողջ ֆիլմը ընդհանուր վերցրած ուղեղի լվացում է: Իր 2-5 րոպեյանոց հիպնոզային զաստավկեքով ու ստի առատությամբ:

Մի նայեք ու հավատացեք ամեն հիմար ու էժանագին ստին: Նրանց հետապնդող նպատակները ինձ անհայտ են, բայց բացարձակ ստի, զրպարտության, դեզինֆորմացիայի ու սուտ մեղադրանքների ֆոնը արդեն գարշանք ա առաջացնում ֆիլմի հեղինակների նկատմամբ: Մի տրվեք սարանքների:
Մեծագույն թշնամին թաքնվում է այնտեղ, որտեղ նրան ամենաքիչն եք փնտրում (c) Չերչիլ: