Jarre,այո,այո:
Իհարկե,եթե հավատանք,որ ոչինչ փոխել չենք կարող,ապա ամեն բան էլ կարծես զուր է դառնում:
Jarre,այո,այո:
Իհարկե,եթե հավատանք,որ ոչինչ փոխել չենք կարող,ապա ամեն բան էլ կարծես զուր է դառնում:
Իսկ սա նշանակում է, որ բացարձակապես իմաստ չկա խուսափել վտանգավոր իրավիճակներից կամ պահպանել առողջությունը։ Այդ դեպքում անվտանգության կանոններ պահպանելը պիտի որ չպահպանի մարդուն դժբախտ իրավիճակներից դրանց հետևանքով եկած մահից։armena-ի խոսքերից
Իսկ հիմա մի քանի հարցեր. ձեր կարծիքով ո՞րտեղ է ավելի անվտանգ գտնվել՝ ռազմի դաշտո՞ւմ, թե դրանից հեռու։ Դուք հոգ տանո՞ւմ եք ձեր առողջության մասին։ Բժշկի դիմո՞ւմ եք։ Ինչո՞ւ է ծխողների կյանքի միջին տևողությունը 3-4 տարով ավելի կարճ չծխողներից....
այո,ես հասկանում եմ ոե մեր կյանքում կան շատ բաներ,որոնց մեջ մենք կարող ենք ներառվել ու հեռու գտնվել:
համ էլ ծխողների մասին...մխիթարեցիր կյանքս կարճացնելով...ես ծխում եմ:
ես դեռ իմին են փնտրում... չգիտեմ ինչի համար եմ եկել էս մոլորակ
... հենց ինչ որ բան չի ստացվում մարդը սովորաբար դա վերագրում ա ճակատագրի չար խաղին:Հաղթանակի դեպքում` սեփական նախաձեռնությանը:
....երևի ինչ որ բաներ կա, բայց շատ լավ քողարկվածա ու մենք ենք դա լույս աշխարհ բերելու կամ չբերելու ինիցիատորները:
Katka (18.07.2009)
Կան մարդիկ, որոնք հաղթանակն էլ են վերագրում ճակատագրինՎերջերս Կ. Գ. Յունգի §Սինխրոնիաներ¦ աշխատությունն էի ուսումնասիրում, եկա այն եզրակացությանը, որ որոշակի նախասահմանվածություն ամեն դեպքում կարող է լինել… Բայց սա իմ տեսակետն է և պարտադիր չէ, որ այն ճիշտ լինի (C) Անդրեյ Կոչերգին
Կյանքում ամեն ինչի չէ, որ հնարավոր է հասնել բռունցքների միջոցով, երբեմն էլ պետք է զենք վերցնել…
ինձ թվում է,որ մենքգրեթե միշտ ունենք ընտրելու հնարավորություն և մեր կողմից կատարված ոչ մի քայլ անհետևանք չի մնում ու այդպես էլ կառուցվում է մեր կյանքը ու եթե սխալ ընտրությունները շատ են,կյանքը խորդուբորդ է լինում,բայց ընտրությունները միշտ չէ,որ մեր կամքով ենք անում,հաճախ ինչ-որ բան ուղղակի ստիպված կամ հանգամանքներից ելնելով ենք անում՝տվյալ պահը փրկելու համար.չի կարելի հույսը ճակատագրի,հրաշքի կամ պատահականության վրա դնել.միշտ պետք է գործել,պոկելով մեր ճանապարհին հայտնված մոլախոտերը,բայց չոտնահարել ուրիշների իրավունքները,մեր ուղին մենք ենք ընտրում.
Հ.Գ.ոնց որ թեմայի.ց մի քիչ շեղվեցի
Այն,ինչն ինձ չի սպանում,ավելի ուժեղ է դարձնում
եթե հնարավոր լիներ միևնույն պահն ապրել առնվազն երկու անգամ, այդ դեպքում համոզված կասեի կամ, որ ճակատագիր կա, կամ էլ, որ մենք ենք կերտում մեր ճակատագիրը… բայց քանի որ մենք զրկված ենք նման ճոխությունից, միանշանակ պնդելը մի քիչ դժվարանում է…
եթե ամեն մարդ ծնվում է ինչ-որ ճանապարհ անցնելու համար, ինչ-որ առաքելություն իրականացնելու համար, դա արդեն իսկ, եթե ոչ մաքրագրված ճակատագիր, գոնե թույլ ուրվագծված մի ուղի է, որի վերջնակետին հասնելու համար կա մի քանի ճանապարհ ու մենք հնարավորություն ունենք ընտրելու ճանապարհը ըստ մեր ցանկության, կամ հնարավորության…հենց դա էլ երևի ճակատագրի կերտման մեջ ունեցած մեր դերն է…
Չէ, կաթիլը ծով չի դառնում...
Պատ. ճակատագիր
Նույն պահը, չգիտեմ ինչպես, ես ապրել եմ ու արել եմ ճիշտ նույն ձևով: Կարծում եմ սա ապացույց չէ այն բանի, որ ճակատագիր կա: Կարծում եմ, որ ինչ-որ
«կանխամտածված» բան այնուամենայնիվ կա. ասենք՝ մեր ապրելու համար ընտրված ժամանակը ինչ-որ բաներ արդեն կանխատեսում է: Բայց և այնպես մեզ համարում եմ մեր կյանքի կերտողը:
Մի ավելի հետաքրքիր միտք եկավ
Միգուցե համակարգչային տարբերակի նման է: Կարող ես ընտրել քեզ հարմար ճանապարհ, իսկ եթե չես ընտրում համակարգիչը/կյանքը/ թողնում է default տարբերակի վրա, որն էլ դառնում է ճակատագիր:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ