Փակման օրը տեսել եմ Կոպպոլայի "Տետրո" ֆիլմին.... հոյակապ ֆիլմ էր...
Սկզբում որ նայում էի, ինձ թվաց, թե 60-70-ականներին նկարահանված ֆիլմ է, ու զարմանում էի, թե ինչքան ժամանակակաից են դերասանների դեմքերը
հետո, բջջային հեռախոս կադրում հայտնվելուց հետո, հասկացա, որ մեր օրերն են...(2009-ի ֆիլմ է
Հետաքրքիր էր ու շատ լավ նկարահանված
Some are born to sweet delight,
Some are born to an endless night,
End of the night...
Jarre (06.08.2009)
Ես էլ դիտեղի Տետրոն ու ես էլ շատ տպավորվեցի. ինքս էլ չհասկացա,թե ինչից. վերջի հիչքոքային դրվագները ներվայնացրին` սրահը կրակի տալ, սասպենս... բայց շատ տպավորիչ էր, էդ օրը երեկոյան ինձ հանկարծ բռնեցրի, որ աչքիս առաջ դեռ տետրոյի նյարդային խոշոր պլանն էր, անընդհատ եփվում էր մեջս:
"Մյուս ափը" արժանի էր մրցանակի, քո ասածը չեմ դիտել, բայց վրացական ֆիլմը թերագնահատում ես
Ամենաշատը տպավորվել եմ Ռոբ Նիլսոնի "Փրեսք կղզին" ֆիլմից. հին էր, բայց շատ արդիական, շատ նեղ-ինդիվիդուալ ու համամարդկային, շատ հոգեբանական ու հասկանալի, մարդկային ներքին շատ նուրբ կոնֆլիկտներ էր շոշափել ու բացահայտել: Շատ լավն էր:
Աբսուրդստանը փառատոնի ամենապոզիտիվ ֆիլմն էր!!! Կուստուրիցայի սցենարիստն էր աշխատել էդ ֆիլմի վրա, ռեժիսորն էլ դեմք գերմանացի տղա էր: Շատ ուրախ ու փախա~ծ կինո էր, վերջն էլ լավն էր, մի տեսակ սիրուն-իմաստալից վերջաբան էր էդ բոլոր ցնդաբանություններին. նկարահանվել է ադրբեջանական գյուղում ու հանդիպել ադրբեջանցիների դժգոհությանը` թե ինչու եք մեր ազգին էսքան բութ ու կեղտոտ-գջլոտ ներկայացնում: Իրականում դիտելիս հեչ էլ չէի մտածում, թե դա Ադրբեջանն էր, դա հեքիաթային միջավայր էր` հեքիաթային հերոսներով, լրիվ մտացածին, գունեղ, հումորային:
" I still ask myself the question: Is cinema more important than life ?"
François Truffaut (այնպայման դիտեք - "The 400 Blows, or the Sea, Antoine, the Sea!")
Գժոտ ֆիլմ էր, էլ մի ասաEta Pegasi-ի խոսքերից
Ես Նիլսոնի վարպետության դասին էլ գնացի։ Հիանալի անձնավորություն է։ Նրա «Հյուսիսային լույսերը» նույնպես շատ-շատ ազդեցիկ և խորը իմաստով էին։ Ինձ շատ դուր եկան։
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ