Իսկ գուցե ընդհանուր պահեր որոնենք մեր կամ մեր ծանոթների մեջ, ասենք՝ Համալսարանի Մեխ- մաթ ֆակուլտետում, նորքի 2-րդ զանգվածի հանրակացարանում կամ նման այլ տեղերում…Alizée-ի խոսքերից
Bra't, կասկած չունեմ, որ կարդացել եմ...խնդիրը հետևյալն է. հիշել, թե որտեղ, երբ...
ես չեմ կասկածում, որ հեղինակը Եկվորն է, քանի որ նաև չգիտեմ ինքնությունը:
Կամ էլ ծանոթ եմ
Ընդհանուր առմամբ, ուրախ եմ, որ տաղանդավոր ու հետաքրքիր մարդիկ շատացել են ակումբում
1դար=3155760000 վայրկյան։ Անտեղի մի՛ ծախսիր դարդ։
!
Իսկական կյանքը սեր է և մերժում...
Կրկնվեր նորի՜ց... կրկնվեր կրկի՜ն...
Թող ես տանջվեի ավելի անհույս,
Թող շշնջայի. «Անաստված, անխիղճ»,
Միայն կրկնվեր ժամանակն այն լույս,
Եվ ես կասեի. «Ապրում եմ, ապրում»:
Ուժգին սիրողը մերժված է լինում...
Լիներ մի անտառ, անդուռ մի անձավ,
Մի գետակ, կածան ու մի բուռ լուսին,
Եվ դու ասեիր. «Զարթնի՛ր, լուսացավ»,
Եվ դու ասեիր. «Հոգնած ես, քնի՜ր»,
Եվ դու ասեիր. «Սիրում եմ, սիրու՜մ»:
Մերժված սիրողը ուժգին է սիրում...
Տարիներ հետո կգաս դու նորից,
Նորից կժպտաս, և ես քեզ կասեմ.
_ Լքի՛ր ինձ, հոգի՛ս, լքի՛ր ինձ, սեր իմ,
Ես ցանկանում եմ հավիտյան սիրել...
Գուցե հենց դա էլ մերժու՞մ է կոչվում:
Վերջին խմբագրող՝ Եկվոր: 12.03.2009, 17:42:
1դար=3155760000 վայրկյան։ Անտեղի մի՛ ծախսիր դարդ։
*e}|{uka* (21.04.2009), CactuSoul (05.02.2010), Chilly (09.06.2010), E-la Via (11.07.2010), einnA (01.10.2010), Katka (18.07.2010), Kuk (05.02.2010), Mark Pauler (05.03.2010), matlev (01.06.2010), murmushka (12.03.2009), Nadine (12.03.2009), Nare-M (01.03.2012), rainbow (14.07.2010), Sona_Yar (13.03.2009), Անտիգոնե (14.01.2014), Արևածագ (03.02.2010), Երկնային (12.03.2009), Երվանդ (12.03.2009), Լուսաբեր (08.12.2009), Կաթիլ (12.03.2009), ԿԳԴ (12.03.2009), Մաեստրո (26.05.2011), Մարկիզ (14.03.2009), Մինա (30.01.2012), ՆանՍ (09.06.2010), Նարե (21.04.2009), Շինարար (06.09.2009), Փոքրիկ (23.04.2009), Քամի (12.03.2009)
Ինչ լավն էր, Եկվոր ես քեզ սիրում եմ
Պատ. Գուշակություն
+1Ինչ լավն էր
շատ լավ են "երեխաներդ"
Չէ, կաթիլը ծով չի դառնում...
Եկվոր (07.05.2009)
Չեմ ուզում ասել խոսքեր բարձր ու վես,
Թե դու Հանճար ես, Հզոր ես, Մեծ ես,
Կլինեմ հակիրճ, կասեմ պարզապես՝
Դու Բանաստեղծ ես:
И чтобы нас никто не разлучил,
Я превратил тебя в воспоминания. -Григорий Лепс
Ռազմավարական խաղ Travian.ru
Լավն էր, շատ
երբեմն մենք լքում ենք նրան, ով սիրում է, որ հետո կարողանանք մտովի վերադառնալ նրա մոտ ու զգալ սիրո վայրկյան՝ թեկուզ անիրական…
…և այդպես էլ չհասկացա՝ ով եմ ես…
մի Աղջիկ, որը երազում է մի օր Թիթեռ դառնալ, թե՞ Թիթեռ, որը երազում է Աղջիկ լինել…
Տխուուր, տխուր(մի անսպասելի ու շաաաաաատ տխուր լուրից ) քայլերս բերեցին կարդալու անցյալիս անհոգ օրերին գրածներս ( սիրել էի, գրում էի, սիրում էին, չէի սիրում (ավաղ՝թվում էր)), անսպասելի սառը ցնցուղի նման հառնեց անչափ սիրելի Երկնայինի անչափ մոռացված գրառումը...Լավն էր, շատ
երբեմն մենք լքում ենք նրան, ով սիրում է, որ հետո կարողանանք մտովի վերադառնալ նրա մոտ ու զգալ սիրո վայրկյան՝ թեկուզ անիրական…
տխու՜ր վերադարձ էր
Lusntag Lusine (18.10.2014)
Եկվոր, իսկապես շատ լավ բանաստեղծություն է, ապրես,իսկ այս տողերը պարզապես գեղեցիկ են...
Եղիր հե՛զ, բանող ե՛զ, և վարիր այս անվերջ սևահողը, երբ կիջնի երեկոն, դու հանգիստ գնա գոմ, որոճա՛ քեզ բաժին ընկած խոտը, մինչև կբացվի առավոտը:
Կողբի Գեղարվեստի Դպրոց
Այս պահին թեմայում են 2 հոգի. (0 անդամ և 2 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ