Գուշակություն

[Եկվոր]

Չորս կարծիք

Առաջին անգամ, երբ աղջիկներին
«Ուրիշ» հայացքով նայեցի արդեն,
Կարծիքներ եղան իմ իսկ հասցեին.
_ Այս տղան արդեն երիտասարդ է:

Երբ այգու կապույտ նստարաններին
Ճաշակում էի համբույրդ շուրթե,
Կազմված կարծիքը փոխվեց հիմնովին.
_ Դե, նա պարզապես երիտասարդ է:

Երբ հիասթափված իմ համբույրներից՝
Խլեցիր ինձնից շուրթերդ վարդե
Խղճացող մարդիկ նորից «կարծեցին».
_ Դե, ոչինչ, նա դեռ երիտասարդ է:

Այժմ, երբ հեռու՜ - հեռու ես, չկաս,
Եվ երբ առանց քեզ սիրտս դատարկ է,
Նույն, այդ նույն մարդիկ կասեն անկասկած.
_ Նա մի ժամանակ երիտասարդ էր:

[Morpheus_NS]

Եկվոր ջան, ասեմ, որ նախավերջինը մնացածից թույլ էր, բայց վերջինը.... վերջինի մասին խոսքեր չեմ գտնում ասելու. հիանալի գործ է: Իսկապես կայացած բանաստեղծ ես:
Եթե գաղտնիք չի, կասես տարիքդ: Անհամբերությամբ կսպասեմ նոր ստեղծագործություններիդ:

[Dorian]

Ապրես, ջամե, շատ լավ ես գրում: Ինձ էլ է հետաքրքիր, թե քանի տարեկան ես և ինչ կրթություն ունես: Վերջն ես: Քեզ պիտի հայ մեծանուն գրողների շարքը դասել, իմ արև...
Մի խոսքով, ցենտր ա, դզող ա, կայֆ ա, ես կասեի չիկլոկի ա:

[Եկվոր]

Ապրես, ջամե, շատ լավ ես գրում: Ինձ էլ է հետաքրքիր, թե քանի տարեկան ես և ինչ կրթություն ունես: Վերջն ես: Քեզ պիտի հայ մեծանուն գրողների շարքը դասել, իմ արև...
Մի խոսքով, ցենտր ա, դզող ա, կայֆ ա, ես կասեի չիկլոկի ա:

Տարիքիս մասին Մորֆիուսին արդեն ասացի, իսկ մասնագիտությամբ մաթեմատիկոս եմ: Գնահատականներդ չափազանց ճոխ էին, բայց միևնույն է, հաճելի է: Շնորհակալություն

[Եկվոր]

Գիշեր է, խավար, միայնակ ենք մենք

Ալեկոծվում է հուզումը կապույտ,
Կուրացել եմ ես կրքի հարվածից,
Թպրտում ինչպես նետահար արտույտ,
Եվ ախ ես քաշում անաղմուկ, անճիչ:

Կապույտը խիտ է, դու եղիր ներող...
Ես եղնիկային քո պարանոցին
Սրտիդ զարկերն եմ հաշվում շուրթերով.
... Երանի նրանց, ովքեր ծնվեցին:

Կապույտը դառն է, և գինին նույնպես,
Եվ պատճառն այդ է, որ նրանք խառնվել,
Ինձ կյանք են տալիս և տանջում են քեզ...
... Երանի նրանց, որ պիտի ծնվեն:

Ճերմակ քո կուրծքն է հևում ու շնչում
Իմ համբույրները: Համբուրում եմ ես
Շունչ ու հևքերդ ու մեղմ շշնջում.
_ Երանի նրանց, որ դու՛ կծնես:

[Եկվոր]

Եկվոր ջան, .............. Եթե գաղտնիք չի, կասես տարիքդ: Անհամբերությամբ կսպասեմ նոր ստեղծագործություններիդ:

Տարիքս չէի նշել, որպեսզի հույսս, թե ԴԱՐՈւՀԻՆԵՐԻՑ գոնե մեկը երբևէ կսիրահարվի ինձ, իսպառ չմեռնի, այնպես, որ խնդրում եմ բավարարվել «Չորս կարծիք » բանաստեղծությանս երրորդ կարծիքով…

[Ծով]

Չորս կարծիք

Առաջին անգամ, երբ աղջիկներին
«Ուրիշ» հայացքով նայեցի արդեն,
Կարծիքներ եղան իմ իսկ հասցեին.
_ Այս տղան արդեն երիտասարդ է:

Երբ այգու կապույտ նստարաններին
Ճաշակում էի համբույրդ շուրթե,
Կազմված կարծիքը փոխվեց հիմնովին.
_ Դե, նա պարզապես երիտասարդ է:

Երբ հիասթափված իմ համբույրներից՝
Խլեցիր ինձնից շուրթերդ վարդե
Խղճացող մարդիկ նորից «կարծեցին».
_ Դե, ոչինչ, նա դեռ երիտասարդ է:

Այժմ, երբ հեռու՜ - հեռու ես, չկաս,
Եվ երբ առանց քեզ սիրտս դատարկ է,
Նույն, այդ նույն մարդիկ կասեն անկասկած.
_ Նա մի ժամանակ երիտասարդ էր:

ՀԸմ..նախ իրոք շատ լավն ա, հետո....ես ես հաստատ էլի եմ կարդացել ու շատ վաղուց... ու որ ամենազարմանալին ա, ինձ թվում ա ինչ-որ մեկի տետրակում

[impression]

Եկվոր, շատ լիրիկական են տողերդ ու զգացմունքային: Ամեն մի նոր բան կարդալիս շունչս պահում էի` երանի չհիասթափեցնի: Չհիասթափեցրեցիր: Արտակարգ են գրված:

[Dorian]

Սորի զա մոյ բեդ ինգլիշ, նո յու ար զ բեստ!!!

[Եկվոր]

Ինչ-որ մի անհավատ
Գոչում է անընդհատ.
-Վերածնունդ չկա՜…
Եվ մի թզուկ աստղ,
Նստած տիեզերքի թափանցիկ պռնկին՝
Ժամանակն է չափում պտղունց-պտղունց
Եվ չափածը ցանում
Ամբողջ տիեզերքում…
Իսկ տիեզերքն անխելք
Ըմպել է ցանկանում հյութը ժամանակի,
Որ պահերից քամվում
Եվ կուտակվում է մեծ ու անհատակ փոսում,
Որ անցյալ է կոչվում.
Արբենալ է ուզում՝
Ինչպես գինուց:
Դե, չգիտի խեղճը, որ պահերի գինին
Խաղողի գինի չէ.
Այն չի արբեցնում,
Ծերացնում է լոկ…
-Լսու՞մ ես, տիեզերք,
Մարդավարի ապրիր,
Վերածնունդ չկա՜:

[Եկվոր]

Հեռու-հեռավոր հորիզոնի գիծ,
Սյուներ ու ամպեր,
Ամպեր ու ձյուներ,
Երկնագույն,
Կանաչ,
Վարդագույն կայծեր՝
Ձյուներ ու արև՝
Աշխարհում գարուն…
Հեռու-հեռավոր հորիզոնի մոտ
Մի զույգ նստած է կանաչների մեջ,
Մի զույգ պառկած է կանաչների մեջ,
Մի զույգ քայլում է կանաչների մեջ,
Մի զույգ քնում է կանաչների մեջ,
Մի զույգ գժտվում է,
Եվ բաժանվում է,
Եվ միանում է կանաչների մեջ,
Մի զույգ սիրում է,
Եվ ձանձրանում է,
Եվ ծերանում է կանաչների մեջ,
Մի զույգ ապրում է…
Մենակ եմ…
Ուշ է…


*
* *

Ես հեքիաթներ կարդացի
Հրաշքների մասին,
Կախարդների մասին,
Լուսեղեն ու թեթև
Փերիների մասին…
Կարդացի ու ի՛նձ ճանաչեցի:
Նստիր այս երեկո ինձ հետ,
Նստիր մինչ այգաբաց իմ դեմ,
Ես առակներ կպատմեմ քեզ իմ մասին
Եվ դու կճանաչես քեզ:

[Եկվոր]

Բեկու՞մ

Էլ սենտիմենտալ չեմ ուզում լինել,
Ուզում եմ փոխել լացս ծիծաղի,
Չեմ ուզում բախտս իզուր այպանել,
Ուրիշի հոգսից լացել դառնաղի:

Դուրս գամ սարերը, թռչնաբուն վառեմ,
Զատկին միս ուտեմ, թքեմ ջրհորում,
Դատավորներին խաբեմ՝ կաշառեմ,
Բարիք չգործեմ երբեք իմ օրում:

Բոլորի մեղքը ես ինքս գործեմ,
Ու խուսափելով դատից, ատյանից,
Քավումն աշխարհի փուչ գլխին բարդեմ
Ու դարձյալ դժգոհ մնամ աշխարհից…

Չեմ ուզում լինել էլ լալկան ու թույլ,
Չեմ ուզում ապրել առաջվա նման…
…………………………………………
Միայն, խնդրում եմ, նկարդ ինձ տւր,
Որ ես համբուրեմ գիշերները այն:

[Եկվոր]

Մի խելոք գանձ էի ես փոքրիկ,
Մի փոքրիկ գանձ էի ես խելոք
Հեռավոր օրերում այն գողտրիկ,
Երբ փոքրիկ էի ես ու խելոք:

Չկային հոգսեր ու հառաչանք,
Եվ կյանքը մահվան դող չեր հուշում,
Ճամփեքով աշխարհի իմ հրաշք
Մրջյունը ծղոտ էր քաշքշում:

Գտնում էր այգաբացն ինձ արթուն,
Մեր կովն ինձ հորթուկ էր նվիրում,
Թթենուց թութ ու լույս էր կաթում
Աշխարհիս լուսեղեն օրերում:

Իր այգուց հայրս լոր էր բերում,
Կեռաս էր բերում ինձ նա փնջով,
Մայրիկս նոր լավաշ էր բուրում,
Ու ոչ ոք դժբախտ չէր ոչնչով:

Գաղտնիք չէր, թե ում եմ ես սիրում,
Գաղտնիք չէր՝ ումնից եմ վախենում…
Մեծերը մարդ էին արարում,
Գաղտնիք չէր՝ ինչպես է դա լինում:

Իմ հոգին՝ ճռվողուն ու դալար,
Ձյուներից, ամպերից էր գալիս,
Ես ոչինչ չունեի միալար,
Ես ոչինչ չունեի տաղտկալի:

Ո՜նց անցավ երազն այն իրական,
Ո՜ւր անցան և խելք, և փոքրություն…
Ախ, որդիս, հրաշքն իմ մանկական
Գեթ քո մեջ թող գտնի կրկնություն:

Եվ այսօր, բարձունքում իմ ունայն
Ապրում եմ միայն քեզ մաղթելով,
Որ ապրես բյուր անգամ օրերն այն,
Երբ փոքրիկ էի ես ու խելոք

[Dorian]

ՀԸմ..նախ իրոք շատ լավն ա, հետո....ես ես հաստատ էլի եմ կարդացել ու շատ վաղուց... ու որ ամենազարմանալին ա, ինձ թվում ա ինչ-որ մեկի տետրակում

Ծով... էս ինչ կասկածներ էին
Եկվոր ջան, իրոք չես հիասթափեցնում...

[Ծով]

Ծով... էս ինչ կասկածներ էին
Եկվոր ջան, իրոք չես հիասթափեցնում...

Bra't, կասկած չունեմ, որ կարդացել եմ...խնդիրը հետևյալն է. հիշել, թե որտեղ, երբ...
ես չեմ կասկածում, որ հեղինակը Եկվորն է, քանի որ նաև չգիտեմ ինքնությունը:
Կամ էլ ծանոթ եմ
Ընդհանուր առմամբ, ուրախ եմ, որ տաղանդավոր ու հետաքրքիր մարդիկ շատացել են ակումբում