Լեո ջան, անեկդոտը հաստատ լսել ես.
-Արի վերջին անեկդոտը պատմեմ:
-Խի՞, էլ անեկդոտ չի՞ լինելու…
Սերեր եղել են, սերեր, հավանաբար, լինելու են, բայց առաջինն ամենաշատն է գովերգվել և ես, ոտնահարելով բոլոր գովերգողների հեղինակային իրավունքը, չունենալով ոչ մի լիցենզիա, օգտագործում եմ առաջին սիրո վրա կատարված գովազդր իմ վերջինը (առայժմ) գովազդելու համար: Իսկ իմ հաջորդ վերջին սերերի համար, վստահ եղիր, ես հաստատ այս բանաստեղծությունն այլևս չեմ գրելու
Այսքան պարզաբանումից հետո ես սկսեցի չսիրել այս բանաստեղծությունս…: մի տեսակ ոնց որ ջահել սիրուն աղջկան լուռ ու կրքոտ համբուրելու փոխարեն ասես.
-Ախճի, արի մեր թքագեղձերի արտադրած, պտիալին ֆերմենտով հարուստ հեղուկները փոխանակենք
Իսկ սիրելը…Լեո ջան, մի անգամ է լինում… на всю жизнь
Ի՛Մ ԿԱՐԾԻՔՈՎ:





Միգուցե դա նախավերջինն է, կամ նախա-նախավերջինը
Չէ՞ որ սերը անկանխատեսելի զգացմունք է:



Մեջբերել
Էջանիշներ