Գուշակություն

[Monk]

Եկվոր ջան, ես պոեզիայի մեծ գիտակ չեմ (չանայած սիրում եմ), բայց ամեն անգամ հաճելի է կարդալ Ձեր ստեղծագործությունները: Այս անգամ չցանկացա լուռ կարդալ ու դուրս գալ: Հարգանքներս Ձեզ

[Հայկօ]

Այսպես: Բոլորը հավանեցին, գովեցին, ես էլ մի քիչ քննադատեմ: Բնավորությունս է այդպիսին: Առաջին տունը հաջորդ երեք տների հետ չէր սազում: Դուրս էր մնում մի տեսակ: Առաջինի հանգային կառուցվածքը A-A-A-A է, իսկ մյուս երեքինը՝ A-B-A-B, որը, իմ կարծիքով, ավելի գեղեցիկ ու ռիթմիկ է: Վատ չէր լինի, եթե բանաստեղծությունը «համասեռ» լիներ:

[Ուլուանա]

Այսպես: Բոլորը հավանեցին, գովեցին, ես էլ մի քիչ քննադատեմ: Բնավորությունս է այդպիսին: Առաջին տունը հաջորդ երեք տների հետ չէր սազում: Դուրս էր մնում մի տեսակ: Առաջինի հանգային կառուցվածքը A-A-A-A է, իսկ մյուս երեքինը՝ A-B-A-B, որը, իմ կարծիքով, ավելի գեղեցիկ ու ռիթմիկ է: Վատ չէր լինի, եթե բանաստեղծությունը «համասեռ» լիներ:

Նույն բանն էի մտածում գրել։ Բացի հանգային կառուցվածքից, առաջին տունն ընդհանուր առմամբ էլ մի տեսակ պարզունակ էր։

[Եկվոր]

Դու չկա՛ս, չես եղել ինձ համար,
Դու երազ, դու տեսիլք ես եղել,
Եվ ես՝ քեզ խենթաբար սիրահար՝
Երազիս խորքից եմ քեզ պեղել:

Արթնացել՝ մենակ եմ գտել ինձ,
Երազ են թե համբույր, թե մերժում…
Դու չկաս, չես եղել, իմ անգին,
Անցյալիս անցողիկ հավերժում:

Դու չկա՞ս…չեմ տեսել, սակայն կաս,
Եվ մի օր կտեսնեմ քեզ ինձ մոտ,
Ինձ ուրախ ու ծանոթ կժպտաս՝
Խոնարհած աչքերը քո շողոտ:

Ես կապշեմ՝ ինչքա՜ն ես ինձ ծանոթ,
Ինչքա՜ն լավ եմ ես քեզ ճանաչում…
Եվ ես քեզ կսիրեմ, իմ կարոտ-
Իսկապես, այլ ոչ թե անուրջում:

Դու չկաս, չես եղել ինձ համար,
Քեզ ինչպե՞ս, ու՞ր փնտրեմ, չգիտեմ,
Քեզ՝ ես միշտ խենթաբար սիրահար,
Չեմ փնտրում, սեր իմ, բայց կգտնեմ

[Միքայէլ]

Քեզ՝ ես միշտ խենթաբար սիրահար,
Չեմ փնտրում, սեր իմ, բայց կգտնեմ

Էս տողերը պետք է ես գրած լինեի,
Էս ոնց եմ ափսոսում ուշանալու համար

[Գալաթեա]

Էս տողերը պետք է ես գրած լինեի,
Էս ոնց եմ ափսոսում ուշանալու համար

Եկվորի դեպքում միշտ տենց ա, Միքայէլ:
Ինքը մեր բոլորի փոխարեն ու համար ա գրում

[Եկվոր]

Էս տողերը պետք է ես գրած լինեի,
Էս ոնց եմ ափսոսում ուշանալու համար

Դու չես ուշացել, Միքայել, ես եմ աներեսաբար շտապել

[Եկվոր]

Եկվորի դեպքում միշտ տենց ա, Միքայէլ:
Ինքը մեր բոլորի փոխարեն ու համար ա գրում

Չնայած կասկածներիս, ես սա գովասանք եմ համարում, Լիլիթ

[Միքայէլ]

Դու չես ուշացել, Միքայել, ես եմ աներեսաբար շտապել

Բարեբախտաբար միայն ակումբում: Ինքս էլ իրականում ունեմ նմանատիպ տողեր գրած:

[Եկվոր]

Ծառը տարբեր էր բոլոր ծառերից,
Եվ ծառերը լուռ զարմանում էին
Եվ սարսափելով իրենց զարմանքից,
Ծառերը Ծառից հեռանում էին:

Ծառը տնքում էր, տենչում էր մենակ,
Անցած դարերը լեռնանում էին,
Եվ խեղճ ծերուկին երկար ժամանակ
Որպես ծառ տեսնել մոռանում էին:

Ծառն սպասում էր՝ գիտեր որ մի օր
Ծառերը կզգան սխալները հին,
Բայց հույսը նրա քամվեց օրեցօր՝
Լավ ժամանակներն ուշանում էին:

Եվ զգաց Ծառը, որ թուլանում է,
Վշտի սաղմերը արթնանում էին,
Եվ վիշտն աներես-անկոչ բազմում էր
Ծառի կորացած-հոգնած ճյուղերին:

Բայց մի օր Ծառը ցնծաց հրճվանքից.
Ժամանակները նորանում էին՝
Ձգված մայր բնի մեծ ներշնչանքից,
Փոքրիկ շիվերը…ծ ա ռ ա ն ու մ է ի ն:

Այժմ ապրում է Ծառը վաստակած,
Ծաառերը հիմա լուռ ամաչում են.
Ծառի շիվերը հզոր, հաստատված,
Նրանց շիվերը դեռ կանաչում են:

[Հայկօ]

Ընտիր էր, Եկվոր: Հրաշալի ուղղակի: Բրավո:

Բնականաբար՝ դիտողություններ ունեմ (դե առանց դրա ո՞նց կլինի, չէ՞ ), բայց էս անգամ խոհեմաբար կլռեմ : Էն տրամաչափը չի, որ իմ ռագատկով կարողանամ դեմն առնել:

[Ուլուանա]

Ինչ լավն էր։ Չգիտեմ էլ՝ ոնց արտահայտեմ, թե ինչքան լավն էր։
Համ էլ մի տեսակ սահյանական շունչ զգացի։

Եկվոր, ինձ համար, օրինակ, հետաքրքիր է ստեղծագործություններիդ ժամանակագրությունը։ Ուղղակի ուզում եմ «թաքուն» հետևել ստեղծագործական աճիդ։ Որ խնդրեմ, ամեն ստեղծագործությանդ տակ ամսաթիվն էլ կգրե՞ս։ Ի դեպ, կուզենայի արդեն թեմայում դրածդ բանաստեղծությունների ամսաթվերն էլ (եթե մոտդ կան գրված, իհարկե) ինձ նամակով ուղարկեիր, խմբագրեի, ավելացնեի, եթե դեմ չես։

[Երկնային]

Շա՜տ սիրուն էր… ահավոր

[Եկվոր]

Ընտիր էր, Եկվոր: Հրաշալի ուղղակի: Բրավո:

Բնականաբար՝ դիտողություններ ունեմ (դե առանց դրա ո՞նց կլինի, չէ՞ ), բայց էս անգամ խոհեմաբար կլռեմ : Էն տրամաչափը չի, որ իմ ռագատկով կարողանամ դեմն առնել:

Շնորհակալ եմ, Հայկօ ջան, հաճելի է, երբ հաճելի է…
Ես կարիք ունեմ քննադատության (իհարկե՝ անաչառ) , մանավանդ գիտակ մարդու կողմից, իսկ որ դու գիտակ ես, ես դրանում կասկած չունեմ: Նաև կասկած չունեմ, որ քո մոտ ռագատկա չէ…: Եթե դու ցանկանում ես համեստանալ, արի քո զենքն անվանենք…լազերային արբալետ

[Եկվոր]

Ինչ լավն էր։ Չգիտեմ էլ՝ ոնց արտահայտեմ, թե ինչքան լավն էր։

Արտահայտեցիր: Շնորհակալություն

Համ էլ մի տեսակ սահյանական շունչ զգացի։

Սահյանին ես պաշտում եմ և պաշտամունքը պաշտամունք չէր լինի, եթե շունչն ինձ հարազատ չլիներ…մանավանդ որ նաև նա իմ հայրենակիցն է
Իսկ թե ինչքանով է այդ շնչահարազատությունը պատշաճի սահմաններում, լավ կլինի այդ մասին դատողություն ե՛ս չանեմ

Եկվոր, ինձ համար, օրինակ, հետաքրքիր է ստեղծագործություններիդ ժամանակագրությունը։ Ուղղակի ուզում եմ «թաքուն» հետևել ստեղծագործական աճիդ։ Որ խնդրեմ, ամեն ստեղծագործությանդ տակ ամսաթիվն էլ կգրե՞ս։ Ի դեպ, կուզենայի արդեն թեմայում դրածդ բանաստեղծությունների ամսաթվերն էլ (եթե մոտդ կան գրված, իհարկե) ինձ նամակով ուղարկեիր, խմբագրեի, ավելացնեի, եթե դեմ չես։

Ոլուանա ջան, սրանք շատ վաղուց են գրվել և բավականին երկար ժամանակահատվածում, բոլորի ծննդյան օրն էլ հիշում եմ: Սակայն ես գիտեմ, որ այդ խրոնիկան բացահայտելով ես պակասեցնելու եմ վիրտուալության գործոնը, որն ամենաշատն է հրապուրել ինձ ակումբ մտնելիս: Մի՞թե հետաքրքրությունն այնքան ուժեղ է, որ ցանկանաք ավերել արդեն ձևավորվող մի բան: Թաքուն ասեմ նաև, որ ես ունեմ նաև մի իմ կողմից չգնահատվող հատկություն. ես դժվարությամբ եմ մերժում խնդրանքը, մանավանդ՝ կանանց…Արի պայմանավորվենք՝ դու քեզ հարցրու. «Տո ինչի՞ս ա՞ պետք Եկվորի ստեղծագործությունների ժամանակագրությունը» և եթե դու կպատասխանես. «Լավ էլ պետք ա՛», ինձ կասես և ես այդ նամակը կուղարկեմ քեզ: Լա՞վ
Նաև՝ ես ունեմ որոշ գործեր, որոնք չեմ դնում ֆորումում, համարելով, որ թույլ են: Աճիս կամ պարբերաշրջաններիս մասին կարծիք ձևավորելու համար հավանաբար դրանք էլ պետք կգան: Այնպես, որ տուր քեզ վերոնշյալ հարցս ու անկեղծորեն պատասխանիր