ըհը... դրա համար էլ մի գլուխ որոգայթներ, լքյալներ, կյանքի գներ են նկարումJarre-ի խոսքերից
Ժան Ռենոյին շատ-շատ եմ սիրում։ Իր ֆիլմերից շատերը ունեմ։
Բայց մի բան չեմ հասկանում։ Ինչի՞ եք դժգոհ, որ հայկական մաֆիայի մասին են ֆիլմ հանում, ախր մեր այօրվա իրականությունն էլ է մաֆիա՝ սկսած անչափահաս սուտագողականասխալախառը լավ տղերքով ու վերջացրած մեծապատիվ մաֆիոզներով....
հերիք չի երկիրն է դրանցով լցված, հիմա պիտի մեր առօրյա էլ ներս թողնենք էդ կեղտը՞, փոխանակ լավով ու ճշմարիտով օրը լցնելու ու դրանց էլ քշելու: Բացի դրանից, էստեղ խոսքը Եվրոպացուն հայի կերպարը ներկայացնելու մասին է. է եթե պիտի մաֆիոզ ու տեռորիստ ներկայանանք, էլ ինչի՞ է Ֆրանսիայի պես երկիրը ցեղասպանությունը հերքողին դատումէսօր մենք ֆրանսիացուն ճանաչում ենք հա'մ Ամելիով, հա'մ Լեոնով հա'մ շատ ու շատ այլ ֆիլմերով` ինքը մեզ համար բազմապրոֆիլ ա ու բազմատեսակ: Իսկ եվրոպացին մեզ գիտի որպես ցեղասպանության մասին լաց լինող ազգ, դրան էլ գումարի մաֆիոզն ու տեռորիստը... չգիտեմ... էն, ինչ ստացվում ա էս խառնուրդից, ես չեմ, իմ ընտանիքը չի, իսկ հայերը մենք ենք: Ես չեմ ուզում, որ սխալ կարծրատիպեր ստեղծվեն ու ամրապնդվեն մեր ազգի մասին: Ազնավուրին լավ գիտեն, բայց ինքը իրենց համար ֆրանսիացի ա համարվում ու չի մարմնավորում հային: Թող լինեն էսօրվա իսկական հային ներկայացնող ֆիլմեր, դրանց կողքին մաֆիոզն էլ թող լինի, որովհետև ինքն իրականում էլ կա: Իսկ եթե խոսում ենք Եվրոպայի մասին ընդհանրապես, այստեղ արդեն Ազնավուրն էլ եղանակ չի ստեղծում. մենք ենք մեզ ներկայացնողն ու դեմքը ստեղծողը:
Մեջբերել
Էջանիշներ