Ինձ թվում է՝ բառախաղը մի քիչ շատ էր։ Էդքան կրկնվող խոսքային կաղապարներից բնականությունը մի տեսակ կորչում է, համենայնդեպս, ինձ համար... Կարծես էն կարևորը կորչում–մնում էր անկարևորների արանքներում։ Չգիտեմ, գուցե ասածս մի քիչ դաժան հնչի, բայց իմ տպավորությունը հետևյալն է. խոսքերն ավելի շատ էին, քան իմաստը։Ասածս, բնականաբար, չի նշանակում, թե իմաստ չկար, մի խոսքով՝ երևի հասկացաք։
Հ.Գ. Ստեղծագործությունը հավանողներին չմոռանամ հիշեցնել, որ սա ընդամենը իմ համեստ կարծիքն էր։
Մորֆ, չես նեղանում, չէ՞։![]()




Ասածս, բնականաբար, չի նշանակում, թե իմաստ չկար, մի խոսքով՝ երևի հասկացաք։ 
Մեջբերել


Էջանիշներ