Հիշում եմ, որ քայլում էի, բայց թե ուր էի քայլում, չեմ հիշում: Հիշում եմ, որ ձյուն էր գալիս, կամ էլ կարկուտ էր գալիս, բայց դա այդքան էլ կարեւոր չէ: Կարեւորն այն է, որ ես տաք էի հագնվել ու չէի մրսում:
Հիշում եմ, որ ծառեր կային, կամ էլ թփեր էին, բայց դա այնքան էլ կարեւոր չի: Կարեւորն այն է, որ կանաչ էին, իսկ ես կանաչ գույն շատ եմ սիրում:
Հիշում եմ, որ երիկո էր, կամ էլ գիշեր էր, բայց դա այնքան էլ կարեւոր չի: Կարեւորն այն է, որ մութ էր, ու ոչ ոք ինձ չէր տեսնում, նույնիսկ ծառերը, որ թփեր էին կամ թփերը, որ ծառեր էին:
Հիշում եմ, որ մի աղջիկ կար, կամ էլ արդեն կին էր, բայց դա այնքան էլ կարեւոր չի: Կարեւորն այն է, որ նա իգական սեռի ներկայացուցիչ էր ու բավական գեղեցիկ էր:
Հիշում եմ, որ այդ կինը կամ էլ աղջիկը թփերի կամ էլ ծառերի տակ էր կանգնած, ու նրա ուսերին կարկուտի կամ էլ ձյան հետքեր կային: Հիշում եմ նաեւ, որ այդ աղջկա կամ կնոջ աչքերը թաց էին: Երեւի արտասվել էր, կամ էլ աչքերը անձրեւից էին թրջվել:
Ուրեմն ո՛չ ձյուն էր, ո՛չ կարկուտ, այլ անձրեւ… Գուցե անձրեւ էր, գուցեեւ լաց էր եղել, աբյց դա այնքան էլ կարեւոր չէ: Կարեւորն այն է, որ նա տխուր էր, ու ես նրա մոտով անցնելիս թախիծ տեսա նրա աչքերում:
Բայց ինչպե՞ս տեսա, եթե շուրջս մութ էր: Գուցե թփերը ծառեր չէին, ծառերն էլ թփեր չէին… գուցե ծառերն ու թփերը ցերեկային լույսեր էին: Կամ էլ ոչ թե երեկո կամ գիշեր էր, այլ առավոտ… կամ էլ ցերեկ, բայց դա էլ այնքան կարեւոր չի: Կարեւորն այն, է որ ես նրա աչքերում թախիծ տեսա ու հասկացա… Բայց թե ինչ հասկացա, ես չեմ հիշում:
Հիշում եմ, որ նրա մոտով անցա ու կանգ չառա կամ էլ կանգնեցի, բայց դա հիմա ընդհանրապես կարեւոր չի: Կարեւորն այն է, որ ես անցա նրան, որ նա հետեւում մնաց:
Հիշում եմ, որ մի պահ հետ նայեցի, բայց նա արդեն այնտեղ չէր կամ էլ այնտեղ էր, բայց չէր երեւում, կամ էլ ես չէի ուզում տեսնել ու չէի տեսնում: Բայց դա էլ այնքան կարեւոր չէ: Կարեւորն այն է, որ ես այն ժամանակ հետ նայեցի ու հիմա էլ ժամանակա առ ժամանակ հետ եմ նայում…
… Հիշում եմ, որ քայլում էի, բայց թե ուր էի քայլում, չեմ հիշում: Բայց դե արդեն հարյուր յոթանասունչորս տարի է անցել, ու արդեն կարեւոր չի, որ շատ բաներ մոռանում եմ: Կարեւորն այն է, որ ինչ որ բան դեռ հիշում եմ:
Գիտեմ՝ մի հարյուր յոթանասունչորս տարի հետո հիշելու եմ, որ հարյուր յոթանասունչորս տարի առաջ ինչ-որ բան գրում էի, բայց չեմ հիշելու, թե ինչ: Բայց դա այնքան էլ կարեւոր չէ, քանի որ գրածս պահելու եմ, որ հարյուր յոթանասունչորս տարի հետո, երբ հիշեմ, որ հարյուր յոթանասունչորս տարի առաջ ինչ-որ բան էի գրում, բայց չհիշեմ, թե ինչ, հանեմ, կարդամ ու հասկանամ, թե ինչ եմ գրել: Կամ էլ կկարդամ բայց չեմ հասկանա, ինչպես հիմա չեմ հասկանում… կամ էլ հասկանում եմ, բայց չեմ հասկանում, թե ինչ եմ հասկանում: Բայց դա այնքան էլ կարեւոր չի… կարեւորն այն է, որ դուք հասկանաք:
Մեջբերել
Էջանիշներ