ես Ծովինարին ճանաչում եմ արդեն մեկ տարի, բայց իսկական Ծովինարին կարողացել եմ բացահայտել մենակ նրա գրքում, /մեկ էլ Ծաղկաձորի մեր զրույցում/… Նրա գրքի ամեն մի պատմվածք ստիպում է նորից ինքդ քո մեջ սկսես փնտրտուքները, ստիպում է վերարժևորել ամեն ինչ և առաջին հերթին մարդկային պարզ ու անկեղծ հարաբերությունները…
ինձ համար "Տես, որ լռում եմ" գիրքը դարձել է այն բացառիկներից մեկը, որն ուղղակի որպես անհրաժեշտություն կարդում եմ, երբ ուզում եմ մենակ մնալ ինքս ինձ հետ
Ծով ջան , շնորհակալություն
Մեջբերել
Էջանիշներ