Ամեն ինչ ծնողից ա գալիս: Եթե կարողանան երեխային ճիշտ պատրաստել «նոր կուկու» բերելուն, ինքը վատ չի տրամադրի, կամ բացասականորեն չի արձագանքի: Նաև պետք ա էնպես անել, որ ինքը ուշադրության պակաս չզգա, կամ մտածի, որ ինչ-որ մեկը իր տեղն ա գրավել:
Միշտ աչքիս առաջ եղբորս երեխեքի օրինակն ա:Երբ կինը հղի էր, երեխային նենց դրական էին տրամադրել: Ու ինքը անհամբեր սպասում էր, թե երբ են քույրիկին բերելու: Հիշում եմ, որ նկարում էր, թե ոնց ա փոքրիկին քշում, նույնիսկ քառատող էր հնարել
Երգեր երգում հենց քույրիկի համար: Շատ-շատ ուրիշ տրամադրվածություն էր էլի: Ու երբ արդեն «կուկուին բերեցին», ոչինչ չփոխվեց: Ես էդ տեսակ համերաշխություն երբեք չէի տեսել:
Մեջբերել
Էջանիշներ