Առաջին մասը բավական շատ տեղերում հիշեցնում է Բեթհովենի սոնատներն ու ընդհանուր ոճը: Որպես Սկրյաբին չհասկացա: Մյուս մասերը շատ սիրուն ա ու ոնց որ ավելի ինքնուրույն են:Բնապատկերները շատ են մեջը, զգացել ե՞ք:
Իդեպ, մենակատարներով սիմֆոնիա լինում ա՞, կարծես առաջին անգամ եմ նկատում: Հետաքրքիր զուգակցում է: Արս, մենակատարները կատարում են երգչախմբի համար գրված պարտիա՞ն, թե՞, երգչախմբից բացի մենակատարների պարտիա էլ կա:




Բնապատկերները շատ են մեջը, զգացել ե՞ք:
Մեջբերել
Լինում է: Հենց մի քանի օր առաջ լսում էի Մալերի երկրորդ սիմֆոնիան՝ «Հարությունը», չորրորդ մասը մենակատար ալտի համար է.

Էջանիշներ