Ալեքսանդր Սկրյաբին

[Ֆոտոն]

Հետաքրքիր գործ ա: Բայց գիտե՞ս, Սկրյաբին լսելուց մեծ մասամբ էդ զգացումը լինում ա մոտս, որ օրգինալ չի, կամ յուրահատուկ չի, ինչ-որ կրկնվող կամ այլ տեղեր լսած հատվածներ կամ մոտիվներ եմ զգում: Ձեզ մոտ էդ չի լինու՞մ:

[ars83]

Հետաքրքիր գործ ա: Բայց գիտե՞ս, Սկրյաբին լսելուց մեծ մասամբ էդ զգացումը լինում ա մոտս, որ օրգինալ չի, կամ յուրահատուկ չի, ինչ-որ կրկնվող կամ այլ տեղեր լսած հատվածներ կամ մոտիվներ եմ զգում: Ձեզ մոտ էդ չի լինու՞մ:

Դե-դե, օրիգինալ չի : Չէ մի չէ, Շոպենից ա «թխել»:
Ջուլ ջան, անկեղծ ասած, ինձ մոտ էլ ա լինում, հատկապես ատոնալ սոնատներում՝ տարբեր հատվածներ իրար նման են:
Այդ առումով, չնայած, Սկրյաբինը, համեմատած ուրիշների, մանուկ ա:

Ահա, խնդրեմ, Բեթհովենը:

Լ. Վ. Բեթհովեն. Դաշնամուրային կվարտետ համար 3, դո-մաժոր, օպ. WoO 36, մաս Բ. Adagio con espressione


Լ.Վ. Բեթհովեն. Դաշնամուրային սոնատ համար 1, ֆա-մինոր, օպ. 2, no. 1, մաս Բ. Adagio

[ars83]

Սկրյաբինը սկսել է գրել այս սիմֆոնիան 1900թ-ի ամռանը: Նախևառաջ, Սկրյաբինը ցույց է տալիս իր սիմֆոնիան դաշնամուրի դասարանի ուսուցիչ Սաֆոնովին, այնուհետև, Պետերբուրգ գալուց հետո, Լյադովին: Պարտիտուրային ծանոթանալուց հետո Ռիմսկի-Կորսակովը, Գլազունովը և Լյադովը գալիս են այն եզրակացության, որ այն կարելի է տպագրել նախքան կատարումը, բայց կտրականապես պնդում են, որ որոշ դժվար, երբեմն նույնիսկ կատարման համար անհնար տեղերում փոփոխություններ մտցվեն, ինչպես գրում է Բելյայեվը կոմպոզիտորին: Սկրյաբինն այդ հարցի կապակցությամբ խորհրդակցում է պրոֆեսոր Ումբերտո Մազետիի հետ: Վերջինս համարում է, որ նշված հատվածները հնարավոր է կատարել, սակայն համաձայնում է, որ փոփոխություններն անհրաժեշտ են, քանի որ երգչախմբի ձայնային հնարավորությունները չեն համապատասխանում ստեղծագործության պահանջներին:
Առաջին անգամ Սիմֆոնիան կատարվել է 1900թ. նոյեմբերի 24-ին՝ Անատոլի Կոնստանտինի Լյադովի ղեկավարությամբ: Կատարվել եմ սիմֆոնիայի միայն առաջին հինգ մասերը (վերջին, վեցերորդ մասը չի կատարվել), քանի որ երգչախումբը չի մասնակցել կատարմանը՝ եզրափակիչ հատվածի բարդության պատճառով: Սիմֆոնիան ամբողջությամբ կատարվել է առաջին անգամ 1901թ. մարտի 16-ին՝ Նիկոլայ Գրիգորիի Ռուբինշթայնին նվիրված համերգի ընթացքում:
1900թ. նոյեմբերին կոմպոզիտորն այս սիմֆոնիայի համար արժանացել է Գլինկայի անվան մրցանակի:

Ալեքսանդր Սկրյաբին. Սիմֆոնիա համար 1, մի-մաժոր, օպ. 23:
Կատարում է Գերմանիայի Բեռլինի Սիմֆոնիկ նվագախումբը: Դիրիժոր՝ Վլադիմիր Աշքենազի:

Մաս Ա. Lento.


Մաս Բ. Allegro dramatico.


Մաս Գ. Lento.


Մաս Դ. Vivace.


Մաս Ե. Allegro.


Մաս Զ. Andante.

[Ֆոտոն]

Առաջին մասը բավական շատ տեղերում հիշեցնում է Բեթհովենի սոնատներն ու ընդհանուր ոճը: Որպես Սկրյաբին չհասկացա: Մյուս մասերը շատ սիրուն ա ու ոնց որ ավելի ինքնուրույն են: Բնապատկերները շատ են մեջը, զգացել ե՞ք:

Իդեպ, մենակատարներով սիմֆոնիա լինում ա՞, կարծես առաջին անգամ եմ նկատում: Հետաքրքիր զուգակցում է: Արս, մենակատարները կատարում են երգչախմբի համար գրված պարտիա՞ն, թե՞, երգչախմբից բացի մենակատարների պարտիա էլ կա:

[ars83]

Իդեպ, մենակատարներով սիմֆոնիա լինում ա՞, կարծես առաջին անգամ եմ նկատում: Հետաքրքիր զուգակցում է:

Լինում է: Հենց մի քանի օր առաջ լսում էի Մալերի երկրորդ սիմֆոնիան՝ «Հարությունը», չորրորդ մասը մենակատար ալտի համար է.

Արս, մենակատարները կատարում են երգչախմբի համար գրված պարտիա՞ն, թե՞, երգչախմբից բացի մենակատարների պարտիա էլ կա:

Սիմֆոնիայի նկարագրությունից հետևում է, որ կա առանձին պարտիա՝ մենակատար մեցո-սոպրանոյի և տենորի համար:

[Ֆոտոն]

Մալերի սիմֆոնիան լրիվ տարբերվում է թեմայի ոճից, շատ սիրուն կտոր էիր դրել: Շնորհակալ եմ:

[ars83]

Դաշնամուրային սոնատ համար 1, ֆա-մինոր, օպ. 6:
Կատարող՝ Մարկ-Անդրե Ամլեն:

Մաս Ա. Allegro con fuoco


Մաս Բ. Adagio


Մաս Գ. Presto


Մաս Դ. Funèbre