Հիշում է՞ք մի հայկական ֆիլմ կա « Կտոր մը երկինք», որտեղ գլխավոր հերոսը,Թորիկը դժբախտ է,քանի որ հասարակությունը դատապարտում է իր և անբարո կնոջ միությունը:Հասարակությունը դատապարտում է նրան,երբ նա երջանիկ է,բայց անտարբեր է,երբ նա դժբախտ է: Ու քահանան եդ ֆիլմում ասում է « չեմ կարող պսակել ձեզ, քանի որ հասարակությունը չի ընդունում,հասարակությունը զորեղ է»: Ցավոք դա այդպես է նաև հիմա