Տիգրան Մանսուրյան

[Jarre]

Ցավոք կոնկրետ ամսաթիվը չեմ հիշում, բայց եթե ինչ որ մեկին հետաքրքրում է հայտնեմ, որ մոտակա օրերին Արամ Խաչատրյանի տուն թանգարանում տեղի է ունենալու ԱՆՎՃԱՐ համերգ նվիրված Մանսուրյանին։ Հնչելու են նրա դասական գործերը և լինելու է նաև պրեմերիա։ Եթե հետաքրքված եք, ապա կարող եք Ա. Խաչատրյանի տուն թանգարանից ճշտել (Սահմանադրական Դատարանի կողքն է գտնվում, Բաղրամյան պողոտայի վրա)։

[Jarre]

Աննկարագրելի սիրով եմ սիրում այս մարդուն։ Միշտ զարմանում եմ, ինչպե՞ս կարող է մարդու ուղեղը նման մեղեդիներ ստեղծել, ի՞նչ է կատարվում այդ ՄԱՐԴու սրտում, մտքում որ կարողանում է նման հրաշք արտահայտել....

[ars83]

Ragtime

[ars83]

1. Ախ, ինձ կանաչել չթողին
2. Մայրամուտ՝ Մաս(ս)յաց գագաթին
Կատարող՝ Արաքս Մանսուրյան (կոմպոզիտորի քույրը, հրաշալի երգչուհի)

[ars83]

3. Գալու է աշունը դարձյալ (շա՛տ լավն էր)
4. Հոգի ունեմ տալու

[ars83]

Սիրո մեղեդի.

[Ապե Ջան]

Տիգրան Մանսուրյան - ի discography - ը որտղից կարող եմ քաշել?

[ars83]

Տիգրան Մանսուրյան - ի discography - ը որտղից կարող եմ քաշել?

Մի քանի բան՝ այստեղ.
http://www.cduniverse.com/classical....gran+Mansurian

[Շինարար]

Գտա Մանսուրյանի թեման շնորհակալություն ԿԳԴ-ին և Սմոքիին հուշելու և Jarre-ին` այն բացելու համար Միշտ շատ եմ սիրել, էս վերջերս «Արարատ» ալիքով հաղորդում էր իր նկարիչ եղբոր մասին, որին ինքն էլ էր մասնակցում, ինչ համեստ մարդիկ էին, Մանսուրյանը, չեմ հիշում էդ, թե մի ուրիշ հաղորդման ժամանակ, ասաց, որ հիմա էլ կուզեր ֆիլմերի համար երաշտություն գրել, հականում եմ, որ երևի էդ ֆիլմերի համար դրամական մուտքեր են լինում, որ պրոդյուսերները ասում են՝ ավելի լավ ա մեր ընկերներին տանք, դե ուրեմն հետո մի բողոքեք, որ Դար ակումբում ձեր ֆիլմերը չեն հավանում, մի ասեք, թե ինչ ա պետք անել, որ ձեզ դուր գա, ինձ էս հարցը մի անգամ ակումբցիներից մեկը տվել ա Ախր, մենք ֆիլմերի երաժշտություն գրող Մանսուրյան ունենք, էսօր մենք իրավունք չունենք ֆիլմի վատ երաժշտություն ունենալու, չգիտեմ, գուցե ինչ-որ բան ես չեմ հասկանում

[Smokie]

Շատ եմ սիրում Տիգրան Մանսուրյանին, նա անկասկած մեր դասական երաժշտության մեծերից է, եթե չլինեին նրա ստեղծագործությունները, դա անկասկած կլիներ մեծ կորուստ երաժշտության մեջ:

[Jarre]

Հետաքրքիր է ինչ որ չափով մտնել նման փորձառու արվեստագետի և երաժշտի ուղեղ և ծանոթանալ նրա մտքերին կյանքի ու արվեստի մասին....

Հայ երաժշտի ուժը մեր հազարամյա երաժշտությունն է, որը դեռ հսկայական ծաղկում է ապրելու

«Արվեստ յուրացնելը, արվեստ սիրելը ևս ստեղծագործական պրոցես է. դու պիտի ունենաս արվեստի այս տեսակի՝ սրա միջոցների, ավանդույթների, սերունդների մասին քո հստակ գիտելիքները, ինչքան շատ իմանաս, այնքան շատ ինքը քեզ կբերի հաճույքներ, ինչքան քիչ իմանաս, այնքան մակերեսով կանցնես, կարող է նաև չհավանես»,- «Թեմա» հաղորդմանը հյուընկալվելով՝ նշեց սիրված կոմպոզիտոր Տիգրան Մանսուրյանը։

«Երիտասարդ մարդը առողջ հոգեբանություն ունի, և նա պահանջ ունի իր ապագան կերտելու և դա իրեն ստիպում է աչալուրջ լինել իր ապագան կերտելիս»,- ասաց նա։ Կոմպոզիտորը նշեց, որ դասական երաժշտության պարագայում երաժիշտն ամենուր է երաժիշտ՝ ամբողջ աշխարհում, և կայանալու ճանապարհին երիտասարդի առջև կա երկու հիմնական ուղի։ «Կամ պետք է լինես մեկը, ով վերցնում է Արևմուտքի կայացած մեկի դիմակը, դրա տեխնիկական զինանոցի մեջ դնում է համուհոտ ազգային նկարագրի (սրա օրինակներն ունեցանք՝ անուններ չեմ տա), և կամ՝ պիտի մեր ունեցած ամբողջ պաշարն այնպիսի ուղղությամբ շարժես, որ իր միջից ծնի այդ ամբողջ զինանոցը, որն Արևմուտքը արդեն կայացրել է»,- ասաց նա։

Ըստ կոմպոզիտորի՝ իրականում ստեղծագործողի ամբողջ տեխնիկական զինանոցն իր ներսից է ծնվում և ոչ թե՝ ուրիշի տեխնիկական զինանոցը յուրացնելով։ «Իսկ մեր ուժը՝ հայ երաժշտի ուժը մեր հազարամյա երաժշտությունն է, որը դեռ հսկայական ծաղկում է ապրելու՝ իմ խորին համոզամամբ։ Ընդ որում, ապրելու է ծաղկում ոչ թե մեր տեղական, այլ միջազգային ամենաակտուալ պրոցեսների մեջ»,- ասաց նա՝ նշելով, որ գիտակցելով սա՝ մենք կարող ենք կենտրոնական դերակատար լինել այդ գործընթացում։

Մանսուրյանը նշեց, որ գլոբալիզացիան, ամեն դեպքում, պահանջում է որոշ զիջումներ անել. «Եթե դու շատ ես սիրում քյամանչան, որը քառորդ տոների հրաշալի երանգապնակ ունի, դու մի քիչ պիտի հրաժարվես դրանից ու դիմես ջութակին, որը կես տոների համակարգով է մտածում։ Բայց հենց միայն գործիքը փոխելով, դու մշակութային մի ամբողջ իրականություն փոխում ես։ Այս տեսակի զոհողություններին դու պետք է ուշադիր լինես, նվազագույնը զոհես, և Կոմիտասի հիմքի վրա, եթե դու ամբողջությամբ էդ զորավոր ուժի գիտակցությունը ունես, դու նվազագույն կորստի ճանապարհով չափազանց մեծ հարստություն ներս կբերես դեպի քո ազգային մտածողությունը»։

Ըստ Մանուրյանի Եվրոպան մեծ ոգևորությամբ է ընդունում նշված չափորոշիչներով ստեղծագործություններն ու մշակումները։ «Կոմիտասի բազմաձայնությունը, դաշնամուրային մանրանվագները, երբ նա նմանակում է ժողովրդական այս կամ այն գործիքը… երբ եվրոպացին նվագում է, նա հարստացնում է իր մշակույթը։ Այստեղ դու տեսնում ես, որ դու կարող ես կատարյալ ինքնուրույն լինել. դաշնամուրային արվեստի մեջ կարիքը չունես Ռախմանինովի ձեռնոցը հագնելու։ Ուրեմն այդ տեսակի դաշնամուրը պիտի զարգացնենք»,- նշեց կոմպոզիտորը։

Անդրադառնալով մտավորականների՝ այսօր առավել ստվերված դերին՝ Մանսուրյանն ասաց. «Մենք գիրք ենք կարդում, նրանք [իշխանավորները] գործ են անում, մենք էլի գիրք կկարդանք, մի օր կգա գիրք կարդացողների ժամանակը… երևի։ Դու կարծում ես՝ գիրք կարդալո՞վ են գալիս իշխանության, չէ, ախորժակով են գալիս, փառամոլությամբ, արմունկներով։ Ես այն կարծիքին չեմ, որ արվեստագետի կոչումը մարդ դաստիարակելն է, ես այդ միամտությունը չունեմ. դու միայն կարող ես նպաստել դրան»։

Ստեղծագործելը Տիգրան Մանսուրյանի համար ներքին պահանջ է, հաճույք. «Իմ աշխատելը, իմ երաժշտություն գրելու պահանջը, եթե ես հասկանայի, թե ինչի եմ գրում, ու թե ինչի այսքան ուզում եմ գրեմ, եթե ես հասկանայի, թե ինչու եմ անում, երևի ուրիշ մարդ կլինեի։ Ես գիտեմ, որ մի ներքին ուժ կա, որ ինձ ստիպում է զբաղվել բաներով, որով զբաղվել են Կոմիտասը, Ներսես Շնորհալին, Բեթհովենը»։

Հայաստանի անկախության 20-ամյակին անդրադառնալով՝ կոմպոզիտորն ասաց. «Անկախությունը յուրաքանչյուրիս ամենօրյա մասնակցությունն է այս երևույթի գոյացմանը։ Այն մեծ դաշտ դուրս գալու հանդգնությունն է, մեծ արժանապատվության զգացումով ապրելն է, ինքն իրենից ազնվության, առաքինության առավելագույնը պահանջելն է, ավանդույթները հարգելն է, ամենօրյա գործընթաց է»։

Հազարամյակով պետականություն չունենալուց հետո մեր ձեռք բերած անկախությունը կոմպոզիտորը համեմատեց հազարամյակներով՝ որպես տարերք գոյություն ունեցած երաժշտական ֆոլկլորից հետո այն մշակված ձևով գրառելուն և երաժշտական չափորոշիչների մեջ առնելուն։ Ըստ նրա՝ ինչպես չգրառված ֆոլկլորն է անհամեմատ ընդգրկուն, քան նոր գրառվել սկսող նրա մի մասը, այնպես էլ անպետական համակարգից հետո պետական գործիքներով հասարակական ընդգրկուն հարաբերությունները կարգավորելն է թվում անիրական, մինչդեռ դրան պետք է վարժվել։ Ըստ կոմպոզիտորի՝ «Այս համակարգին պետք է սովորել. սա հարստություն է, որ պետք է նվաճել օրեօր, իսկ պետական անկախությունը դեռ սկիզբն է միայն»։

Աղբյուր՝ ԹԵՐԹ.ամ

[**David**]

Չգիտեմ,բայց իմ սուբյեկտիվ կարծիքով Մանսուրյանը մեր համար 1 կոմպոզիտորն է :Ես իրա բոլոր ստողծագործությունները շատ եմ սիրում ու ֆիլմերից շատերին էլ հենց իրա երգերն են նման հմայք տվել,որ սիրվել են:

[Հարդ]

Jarre, ակումբի համակարգը չթողեց վարկանիշ տամ թեմայի համար

Հատուկ համակրանքս Մանսուրյանի նկատմամբ սկսեց ակամայից ձևավորվել: Հատուկ ոչինչ չեմ արել, ոչ մեկ էլ խորհուրդ չի տվել: Ուղղակի երաժշտական ճաշակիս ձևավորման սկզբնական փուլում սկսել եմ զգալ, թե ինչքան արժեքավոր ա իրա երաժշտությունը:
Ցավոք, իր դասական երաժշտության հետ ծանոթ չեմ, քանի որ ինտերնետում ոչ մի կերպ չեմ գտնում: Հետաքրքրությունս բավական մեծ ա:

Իսկ իմ լսած կինոերաժշտության մասին կարող եմ ասել, որ չեմ հասկանում, թե ի՞նչ ա կատարվում էդ մարդու գլխում, որ տենց կոթողներ ա ծնում:
Հլը սա լսեք. ինչքան փսիխոդելիա, մառախուղ ու խորություն կա...



Մտքիս ծայրով անցել ա, որ եթե ինքն ու Ֆլոյդն իրար հետ համագործակցեին ինչեր կանեին...

[Tig]

[Նաիրուհի]

Ուրեմնս, ժող...
Հնարավորություն կա ցանցահեն ճանապարհով (Անտաշյանի բլոգի միջոցով) լսել Մաեստրոյի Ռեքվիեմը, որի պրեմիերան վերջերս կայացավ Գերմանիայում, և որի առթիվ էլ հենց հրավիրվել էր Տիգի մեջբերած մամլո ասուլիսը։
Ֆանտաստիկ գործ է, ես առավոտյան լսեցի ու դեռ տպավորության տակ եմ...
Էսքան հայկականություն լատիներեն տեքստի զուգակցմամբ երբեք չէի պատկերացնի։ Մանսուրյանն ինքը շատ լավ ասաց, որ Ռեքվիեմը լսած որոշ հայեր մտածել են, որ հայերեն է տեքստը, ուղղակի մի տեսակ անհասկանալի է