Սև և կարմիր քառակուսիներ

[Տրիբուն]

Քո կարծիքով Լեոնարդոին հասարակության լայն զանգվածներ ընկալու՞մ են: Հաստատ չէ: Ուղղակի նայում են, ջոգում են, որ իրանք տենց չէին կարա զուտ տեխնիկական տեսանկյունից ու ասում են հմմմմ: Իսկ եթե էդ նույն նկարիչի գործերից մեկը գեղարվեստի ինստիտուտ ավարտած միհատ ջահել արտանկարի կասեն էս մեգը ավելի լավ ա, ստա գույները պայծառ են: Բա:

ապեր, բայց հաստատ ավելի լավ են ընկալում քան Մալևիչին,

իսկ քո ասած լայն մասաները արդեն նկար չեն գնահատում, այլ նգար են առնում - Արարատ, եգեղեցի (պրիտոմ տենց եկեղեցի պիտի գոյություն չունենա իրականում, ինչպիսի վառ երևակայություն), երկու հատ բարդի, ու մի տեղ անկյունում նուռ, խալու վրա;

[Ռեդ]

[Elmo]

Արտակ ջան տեսել ե՞ս, որ բուշին կոշիկով խփում են: Դե կտենաս էդ կոշիկները ինչ գնով են ծախելու: այ նույն բանը մալևիչի կվադրատն ա: Ոչինչից ամեն ինչ են սարքում:

10 000 000 դրամ են ծախում, հենց նոր Շանթով տեսա: Նորմալ ա, եթե Մալևիչի քառակուսին հագնել չի կարելի, կոշիկը հաստատ կարելի ա, արդար գին ա:

[Աթեիստ]

Էս ևս մեկն եմ այն մարդկանցից, որոնք այս նկարները համարում եմ պարզապես լավ PR-ի արդյունք։
Ես կյանքում ոչ մի իսկական գլուխգործոցի բնօրինակ չեմ տեսել, բայց ասենք Այվազովսկու նկարների թվային տարբերակներն էլ բավական են` նրանց գլուխգործոց անվանելու համար։
Իսկ սրանք այնպես են արել, որ շատերը լսելով Չուկի արտահայտած կարծիքի նման կարծիքներ, կորոշեն անպայման այցելել էրմիտաժ և անձամբ դիտել այդ "նկարները"։

[Chuk]

Չուկ, նկար կա, որ ֆոտոն կամ կոպիան նայում ես, բնօրինակը տեսնելու ցանկություն ա առաջանում; Նկար էլ, կա, ավելի շոտւ "նկար", որի ֆոտոն տեսնելուց հետո, բնօրինակը տեսնելու ցանկություն բոլորովին չի առաջանում; Սա հենց էտ դեպքերից մեկն ա; Ակնհայտ ա, որ բնօրինակն էլ տեսնելուց հետո, ոչ մի հիացմունք էլ, օրինակ իմ մոտ, չի առաջանալու;

Օրինակ ուզում ես չէ գնաս Հռոմ Կոլիզեյը տեսնես, կամ Դավիթի արձանը, կամ սուրբ Պետրոսի պատալոկը; Բայց էրմիտաժ գնալ հատուկ սև քառակուսի նայելու, իզվինի բռատ, նի զա շտո;

Հենց թեկուզ էս քննարկումը հերիք ա, որ ուզեմ գնալ
Այո՛, շատ նկարների ֆոտոները տեսնելուց հետո կարող է բնօրինակը չուզես տեսնել ու մեծ բան կորցնես

Ավելացվել է 1 րոպե անց

Իսկ սրանք այնպես են արել, որ շատերը լսելով Չուկի արտահայտած կարծիքի նման կարծիքներ, կորոշեն անպայման այցելել էրմիտաժ և անձամբ դիտել այդ "նկարները"։

Չուկը կարծիք չի արտահայտել, Չուկն արտահայտել է կարծիքի բացակայություն
Գուցե գա մի պահ, որ էս թեման կարդացողները վերջապես կարողանան հասկանալ, թե Չուկն ինչ ա ասում
Իսկ գուցե ես պարզապես օպտիմիստ եմ ու էդ ժամանակները չգան... է՜հ...

[Տրիբուն]

Չուկը կարծիք չի արտահայտել, Չուկն արտահայտել է կարծիքի բացակայություն
Գուցե գա մի պահ, որ էս թեման կարդացողները վերջապես կարողանան հասկանալ, թե Չուկն ինչ ա ասում
Իսկ գուցե ես պարզապես օպտիմիստ եմ ու էդ ժամանակները չգան... է՜հ...

էս ինչ բոմբ մտքեր ես արտահայտում Սլիխասովսկի, յանիմ դու դեմք մտքեր ես արտահայտում, մենք էլ կոլեկտիվ չենք հասկանում, հա՞

եթե դու ստեղ կարծիքի բացակայություն ես արտահայտել, մեզանից ի՞նչ էիր սպասում, որ հասկանայինք թե ինչ ես ասում

[Chuk]

էս ինչ բոմբ մտքեր ես արտահայտում Սլիխասովսկի, յանիմ դու դեմք մտքեր ես արտահայտում, մենք էլ կոլեկտիվ չենք հասկանում, հա՞

եթե դու ստեղ կարծիքի բացակայություն ես արտահայտել, մեզանից ի՞նչ էիր սպասում, որ հասկանայինք թե ինչ ես ասում

Էլի չհասկացավ

Եվս մեկ անգամ ասում եմ.

- Այդ նկարի մասին ես կարծիք չունեմ, հետևաբար իմ ասածը կարծիքի բացակայությունն է: Իսկ կարծիք կարող է ձևավորվել միայն նկարի բնօրինակը տեսնելու դեպքում, ընդ որում շատ հավանական է, որ այդ ձևավորածս կարծիքը նման լինի ձեր արտահայտած կարծիքին
- Դուք ներկայացնում եք կարծիք, այն էլ «դատավճռի» տեսքով, բացառելով հակառակ կարծիքի ճշմարտացի լինելու հնարավորությունը, ինչի համար ոչ մի հիմք, բացարձակապես ոչ մի հիմք չունեք:

[Տրիբուն]

Էլի չհասկացավ

Եվս մեկ անգամ ասում եմ.

- Այդ նկարի մասին ես կարծիք չունեմ, հետևաբար իմ ասածը կարծիքի բացակայությունն է: Իսկ կարծիք կարող է ձևավորվել միայն նկարի բնօրինակը տեսնելու դեպքում, ընդ որում շատ հավանական է, որ այդ ձևավորածս կարծիքը նման լինի ձեր արտահայտած կարծիքին
- Դուք ներկայացնում եք կարծիք, այն էլ «դատավճռի» տեսքով, բացառելով հակառակ կարծիքի ճշմարտացի լինելու հնարավորությունը, ինչի համար ոչ մի հիմք, բացարձակապես ոչ մի հիմք չունեք:

ապեր գնա Էմիտաժ ու նայի բնօրինակը

նույն հաջողությամբ կարող ես պռոստը զանավեսկեքին նայել

Существует версия, что картина была написана позже, к выставке — поскольку огромный зал надо было чем-то заполнить. Эта интерпретация основана на письме одного из организаторов выставки Малевичу:

Надо писать сейчас много. Помещение очень велико, и если мы, 10 человек, напишем картин 25, то это будет только-только.

[Chuk]

նույն հաջողությամբ կարող ես պռոստը զանավեսկեքին նայել

Էլի «դատավճիռ»... շնորհակալություն ևս մեկ անգամ ասածս ապացուցելու համար:

Սակայն սրեմ: Բացառված չի, որ վարագույրին նայելս ավելի հաճելի կլինի, քան Էրմիտաժում այդ նկարին նայելը: Սակայն քանի դեռ ես Էրմիտաժում էդ նկարին չեմ նայել, նման բան, ի տարբերություն քեզ, պնդել չեմ կարող, որովհետև գիտեմ, որ պնդումս կլինի մերկապարանոց

[Տրիբուն]

Էլի «դատավճիռ»... շնորհակալություն ևս մեկ անգամ ասածս ապացուցելու համար:

Սակայն սրեմ: Բացառված չի, որ վարագույրին նայելս ավելի հաճելի կլինի, քան Էրմիտաժում այդ նկարին նայելը: Սակայն քանի դեռ ես Էրմիտաժում էդ նկարին չեմ նայել, նման բան, ի տարբերություն քեզ, պնդել չեմ կարող, որովհետև գիտեմ, որ պնդումս կլինի մերկապարանոց

Չուկ, մոռթիր, լուրջ

ոնց որ դու հիմա ասես Ջոմուլունգման աշխարհի ամենաբարձր գագաթն ա, ես ասեմ, մերկապարանոց հայտարարություններ ես անում, քանի որ ինքդ չես բարձրացել ու չես չափել

[Ուլուանա]

Ե՞րբ ա վերջանալու էս չուկաքառակուսային զառամախտը։
Լավ, ինչքա՞ն կարելի ա նույն բանը ֆռռացնել, չե՞ք զգում, որ ցիկլի մեջ եք ընկել արդեն վաղուց։ Մեկը չկա՞՝ հոգնի, պրծնենք էս թեմայից։ Արտ, ինչքան հասկացա, ամեն ինչ կախված է քո հոգնելուց, քանի որ միակ կայուն ու տոկուն բանավիճողը դու ես, ու եթե նկատել ես, արդեն վաղուց ոչ քո, ոչ էլ ուրիշ որևէ մեկի կողմից ոչ մի նոր բան չի ասվում, անընդհատ ծամծմվում ա նույն բանը, հոգնի, էլի։

[Հայկօ]

Դե ուրեմն արի նկատենք, որ թեմայում ոչ մեկը չի պնդել որ դա անհունն է կամ գիշերային ջակոնդան, բայց շատերը պնդել են, որ սոսկ քառակուսի ա, չնայած դրա հիմքը չեն ունեցել:

Ես էլ եմ հակված այդպես կարծելու, բայց պնդելու հիմք չունեմ, ճիշտ այնպես, ինչպես դրա հիմքը չունես դու, բայց դա անում ես: ՈՉ, ԴՈՒ ՉԵՍ ԿԱՐՈՂ ՊՆԴԵԼ, ԴՈՒ ՉԳԻՏԵՍ, ԻՆՉՊԵՍ ՈՐ ԵՍ ՉԳԻՏԵՄ:

Շատ բաներ եմ կարդացել, նշածդ չեմ կարդացել, ազատ լինեմ, կճարեմ, կկարդամ: Նորից ու նորից կարդա վերևում գրածներս: Դու ոչ մի հիմք չունես պնդելու այն, ինչ պնդում ես, բայց պնդում ես

Չէ՛, Չու՛կ, ես ուղիղ մեկ հիմք ունեմ պնդելու այն, ինչ պնդում եմ, ու դա այս նկարին վերաբերվելիք ընդհանրապես միակ հնարավոր հիմքն է (քանի որ Մալևիչը մեռել է). նկարի վերնագիրն է Սև քառակուսի: Երբ Վան Գոգը նկարը վերնագրում է «Աստղազարդ գիշեր», ես հակված եմ կարծելու, որ նա աստղազարդ գիշեր է նկարել: Երբ դա Վինչին նկարի անունը դնում է «Չեչիլիա Գալերանիի դիմանկարը», սխալ չէ մտածելը, որ նկարում հենց Չեչիլիա Գալերանին է: Իսկ երբ նկարի վերնագիրն է «Սև քառակուսի», մարդ պետք է խիստ ռոմանտիկ կամ էլ յամայկացի () լինի՝ այնտեղ ուրիշ բան տեսնելու համար :

[Chuk]

Չուկ, մոռթիր, լուրջ

ոնց որ դու հիմա ասես Ջոմուլունգման աշխարհի ամենաբարձր գագաթն ա, ես ասեմ, մերկապարանոց հայտարարություններ ես անում, քանի որ ինքդ չես բարձրացել ու չես չափել

Իհարկե լրիվ անհամապատասխան համեմատություն արեցիր, ինչպիսին արդեն բազում անգամներ թեմայում արել ես ու բազում անգամները բացատրել եմ, թե ինչու ՀՆԱՐԱՎՈՐ Է, որ բնօրինակը տարբերվի քո տեսածից

[Chuk]

Չէ՛, Չու՛կ, ես ուղիղ մեկ հիմք ունեմ պնդելու այն, ինչ պնդում եմ, ու դա այս նկարին վերաբերվելիք ընդհանրապես միակ հնարավոր հիմքն է (քանի որ Մալևիչը մեռել է). նկարի վերնագիրն է Սև քառակուսի: Երբ Վան Գոգը նկարը վերնագրում է «Աստղազարդ գիշեր», ես հակված եմ կարծելու, որ նա աստղազարդ գիշեր է նկարել: Երբ դա Վինչին նկարի անունը դնում է «Չեչիլիա Գալերանիի դիմանկարը», սխալ չէ մտածելը, որ նկարում հենց Չեչիլիա Գալերանին է: Իսկ երբ նկարի վերնագիրն է «Սև քառակուսի», մարդ պետք է խիստ ռոմանտիկ կամ էլ յամայկացի () լինի՝ այնտեղ ուրիշ բան տեսնելու համար :

Իբր ի՞նչ ասեցիր
Հասկանում ես Հայկօ ջան, ասենք Սարյանը որ պապիս նկարել ա, օրինակ, էդ նկարի անունը «Սաղաթել Հարությունյանի դիմանկար» ա, բայց էդ նկարի վրա կան նաև սարեր, դաշտ, եսիմինչեր... բայց նկարի անունը «Սաղաթել Հարությունյանի դիմանկար» ա, ոչ թե «Սաղաթել Հարությունյանի դիմանկարը սարերի, դաշտերի ու եսիմինչերի ֆոնի վրա, ձեռքին էլ ճանճ ա նստել, բայց չի երևում, որտև էդ նկարի վրա ձեռքն ընդհանրապես չի երևում»: Հասկանում ես, սովորաբար ինչ-որ գործ վերնագրելուց վերցվում է այդ գործի ամենաերևացող, կենտրոնական հանգամանքը, ոչ թե ամեն ինչ: Էլ չասած, որ երբեմն գործերին տրվում են վերնագրեր, որոնք գործի հետ կապ չունեն կամ ընդհանրապես կապ չունեն: Նենց որ նկարի «Սև քառակուսի» անունը ՉԻ ԿԱՐՈՂ բավարար հիմք համարվել պնդելու համար, որ այնտեղ ուրիշ բան չկա, ճիշտ այնպես, ինչպես «Չեչիլիա Գալերանիի դիմանկարը» վերնագիրը չի նշանակում, որ Չեչիլիա Գալերանիի ականջից ականջող կախած չի

[Հայկօ]

Իբր ի՞նչ ասեցիր
Հասկանում ես Հայկօ ջան, ասենք Սարյանը որ պապիս նկարել ա, օրինակ, էդ նկարի անունը «Սաղաթել Հարությունյանի դիմանկար» ա, բայց էդ նկարի վրա կան նաև սարեր, դաշտ, եսիմինչեր... բայց նկարի անունը «Սաղաթել Հարությունյանի դիմանկար» ա, ոչ թե «Սաղաթել Հարությունյանի դիմանկարը սարերի, դաշտերի ու եսիմինչերի ֆոնի վրա, ձեռքին էլ ճանճ ա նստել, բայց չի երևում, որտև էդ նկարի վրա ձեռքն ընդհանրապես չի երևում»: Հասկանում ես, սովորաբար ինչ-որ գործ վերնագրելուց վերցվում է այդ գործի ամենաերևացող, կենտրոնական հանգամանքը, ոչ թե ամեն ինչ: Էլ չասած, որ երբեմն գործերին տրվում են վերնագրեր, որոնք գործի հետ կապ չունեն կամ ընդհանրապես կապ չունեն: Նենց որ նկարի «Սև քառակուսի» անունը ՉԻ ԿԱՐՈՂ բավարար հիմք համարվել պնդելու համար, որ այնտեղ ուրիշ բան չկա, ճիշտ այնպես, ինչպես «Չեչիլիա Գալերանիի դիմանկարը» վերնագիրը չի նշանակում, որ Չեչիլիա Գալերանիի ականջից ականջող կախած չի

Չէ, Չու՛կ, չես համոզում ախր: Վերնագիրն ինձ ավելի շատ հիմք ա տալիս հավատալու, որ դա սև ա ու քառակուսի, քան թե՝ որ կլոր ա, դեղին ա ու նարինջ: Պապիդ դիմանկարիդ առանցքային տարրը հենց պապդ է, ոչ թե սարն ու ճանճը: Սա՝ մեկ: Երկու. ես սար ու դաշտ տեսնում եմ, դրա համար էլ գիտեմ, որ նկարում կան: Իսկ էդ քառակուսու վրա ոչ մի բան չեմ տեսնում, ու չեմ էլ ուզում տեսնել, քանի որ մեկ է՝ գիտեմ, որ նկարիչն ինքն այնտեղ ոչ մի բան չի նկարել (դա վերնագիրն է հուշում), իսկ ցանկացած բան, որ կհաջողացնեմ տեսնել, լինելու է իմ ու միայն իմ երևակայության արդյունքը:

Հետո. չգիտեմ ում համար՝ ոնց, բայց իմ ցինիկ (դուրըս շատ ա գալիս էդ բառը ) անհատականությանը թվում է, որ Մալևիչը բնավ էլ միտք չի ունեցել ինչ-որ հանելուկ նկարելու: Ուղղակի հասկացել էր, որ այդ պահին ՆՈՐԸ ավելի է գնահատվելու, քան ԼԱՎԸ, դրա համար էլ նկարել է հնարավորինս ամենանոր ու ամենաարտառոց բանը՝ սև քառակուսի: Իսկ մնացածը հանճարեղորեն թողել է քննադատներին:

Ես երրորդ կուրսում մի բանաստեղծություն գրեցի (ստիպված. դասախոսն էր պահանջել), որտեղ բացարձակապես ոչ մի իմաստ չէի դրել: Անիմաստ լատինատառ բառեր էի շարել իրար հետևից՝ հայերեն, ֆրանսերեն, անգլերեն, լատիներեն, ինչ-որ նշաններ էի դրել, մի երկու հանգ էի բռնացրել: Հետո դասախոսներից մի քանիսն այդ «գլուխգործոցս» վերլուծեցին ու դիագնոզ դրեցին, որ ես հանճարեղ պոետ եմ, ու լիքը թաքնված իմաստներ գտան էդ տասներկու տողի մեջ: Հիմա ես իմ կայֆավատը հիշում եմ, դրա մասշտաբը համեմատում եմ քննարկվող թեմայի մասշտաբի հետ ու պատկերացնում եմ, թե Մալևի՛չը ոնց է կայֆավատ եղել: